1 ครั้ง

(๔๒) ๔. เรื่องนางปติปูชิกา [๓๖] ปุปผานิ เหว ปจินนฺต พฺยาสตฺตมนสํ นรํ อติตนํเยว กาเมสุ อนฺตโก กุรุเต วส์ ฯ มัจจุ ผู้ทำซึ่งที่สุด กระทำนระผู้มีใจข้องในอารมณ์ต่าง ๆ เลือกเก็บ ดอกไม้อยู่เทียว ผู้ไม่อิ่มในกามทั้งหลายนั่นแล สู่อำนาจ ๕. เรื่องโกสิยเศรษฐีผู้มีความตระหนี่ [๓๗] [mm] ยถาปิ ภมโร ปุปุนํ วณฺณวนฺนํ อเทรย์ ปเลติ รสมาทาย เอวํ คาเม จเร. มุนีจึงเที่ยวไปในบ้าน เหมือนแมลงภู่ไม่ยังดอก สี และกลิ่นให้ชอกช้ำ ถือเอาแต่รส แล้วบินไปฉะนั้น อุโภ ขญชา, อุโภ กุณี, อุโภ วิสมจกฺขุกา อุภินฺนํ ปีฬกา สีเส ; นาห์ ชานามิ อิลลิสนฺติ คนทั้งสองเป็นคนกระจอก คนทั้งสองเป็นคนค่อม คนทั้งสองเป็น คนมีตาเหล่ คนทั้งสองมีต่อมบนศีรษะ, เราไม่รู้จักเศรษฐีชื่ออิลลีสะ (ว่า) คนไหน? 5. เรื่องปาฏิกาชีวก [๓๘] น ปเรส วิโลมานิ อตฺตโน ว
- คาถาธรรมบทภาค ๑-๘