คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 56/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๖) นายมาลาการ จักดำรงอยู่ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย จักไม่ไป สู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์, นี่เป็นผลแห่งกรรมนั้น, ภายหลังเขาจักเป็น พระปัจเจกพุทธะ นามว่าสุมนะ ตญฺจ กมฺม กติ สาธุ นํ กตฺวา นานุตปฺปติ ยสฺส ปตฺโต สุมโน วิปาก์ ปฏิเสวติ. บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง เป็นผู้เอิบอิ่ม มีใจดี ย่อมเสวยผลของกรรมใด, กรรมนั้นแล อันบุคคลทำแล้ว เป็น กรรมดี. ๑๐. เรื่องพระอุบลวรรณาเถรี [๕๔] มธุวา มญฺญตี พาโล ยาว ปาป์ น ปจฺจติ ยทา จ ปจฺจติ ปา อถ (พาโล) ทุกฺข์ นิคจฺฉติ คนพาลย่อมสำคัญบาปประดุจน้ำผึ้ง ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล; ก็เมื่อใด บาปให้ผล; เมื่อนั้น คนพาล ย่อมประสพทุกข์ วาริ โปกขรปตเตว โย น ลิปฺปติ กาเมสุ อาร์คเคริว สาสโป ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺติ เรากล่าวบุคคล ผู้ไม่ติดอยู่ในกามทั้งหลาย เหมือนน้ำไม่ติดอยู่ใน ใบบัว เหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดไม่ติดอยู่ที่ปลายเหล็กแหลม; ว่าเป็น พราหมณ์.