คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 52/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๒) ๒. เรื่องสัทธิวิหาริกของพระมหากัสสปเถระ [๔๖] มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หตุถปาทา จ วานร อคารนฺเต น วิชฺชตีติ วานร ศีรษะและมือเท้าของท่านก็มีเหมือนของมนุษย์, เมื่อเช่นนั้น เพราะโทษอะไรหนอ? เรือนของท่านจึงไม่มี มนุสฺส เสว เม สีส์ หตุถปาทา จ สิงฺคิล, สา เม ปญฺญา น วิชชาติ ยาท เสฎฐา มนุสฺเสส, นกขมิ้น ศีรษะและมือเท้าของเรา ย่อมมีเหมือนของมนุษย์, บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า ปัญญาใด ประเสริฐในมนุษย์ทั้งหลาย, ปัญญานั้น ย่อม ไม่มีแม้แก่เรา อนวฏฺฐิตจิตฺตสฺส ลหุจิตฺตสฺส ทุพฺภิโน นิจฺจํ อทฺธุวสีลสฺส สุขภาโว น วิชฺชติ. โส กรสสานุภาว์ ตว์ วีติวตฺตสฺสุ สีลิย์, กรสุสุ กุฏิก กปีติ. สีตวาตปริตฺตานํ สุขภาพ ย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้มีจิตไม่มั่นคง มีจิตเบา (กลับกลอก) มักประทุษร้ายมิตร มีปกติ ไม่ยั่งยืนเป็นนิตย์, ท่านนั้นจงกระทำ อานุภาพเถิด จงเป็นไปล่วงความเป็นปกติ (ของตน) เสีย, จงกระทำ กระท่อมเป็นที่ป้องกันหนาวและลมเถิด กบี.