7 ครั้ง

เยสนฺโน น ททามุห เส วิชฺชมาเนสุ โภเคสุ ทีป์ นากมุท อตฺตโนติ เราทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ถวายทาน, ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน, พวกเราเหล่านั้น จัดว่ามีชีวิตออยู่ชั่วช้าแล้ว ปริปุณฺณานิ สพฺพโส กทา อนฺโต ภวิสฺสติ? สฏฐี วสฺสสหสฺสาน นิรเย ปจฺจมานานํ, นตฺถิ อนฺโต กุโต อนฺโต น อนฺโต ปฏิทิสฺสติ; ทา หิ ปกติ ปา มม ตุยหญฺจ มาริสา, โสห์ นน อิโต คนตวา วทญฺญู สีลสมฺปนฺโน โยนี ลทฺธาน มานุสึ กาหามิ กุสลํ พหุนฺติ
- คาถาธรรมบทภาค๑-๘