0 ครั้ง

โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อนิเวสิโน สิยา (บัณฑิต) รู้จักกายนี้ อันเปรียบด้วยหม้อ, กั้นจิต อันเปรียบด้วย นคร, พึงรับมารด้วยอาวุธคือปัญญา พึงรักษาความชนะที่ชนะแล้ว และพึงเป็นผู้ไม่ติดอยู่. ๓. เรื่องพระบูติคัตตติสสเถระ [๓๐] อจิร์ วตย์ กาโย ฉุฑโฑ อเปตวิญฺญาโณ ปฐวี อธิเสสฺสติ นิรตฺถั่ว กลิงฺคร์. ไม่นานหนอ กายนี้จักนอนทับแผ่นดิน, กายนี้มีวิญญาณไปปราศ อันบุคคลทิ้งแล้ว, ราวกับท่อนไม้ไม่มีประโยชน์ฉะนั้น ๔. เรื่องนันทโคปาลกะ [๒๐] ทโส ทิสํ ยนฺนํ กยิรา เวรี วา ปน เวริน มิจฉาปณิหิต จิตต์ ปาปิโย นํ ตโต กเร จิตซึ่งตั้งไว้ผิดแล้ว พึงทำเขา (บุคคล) นั้นให้เลวทรามยิ่งกว่าความ พินาศฉิบหาย ที่โจรเห็นโจรหรือคนจองเวรเห็นคนจองเวรทำ (แก่กัน) นั้น(เสียอีก).
- การรักษาจิต