คาถา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 91 / 93

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ ต๋ เว ปสหติ มาโร อสุภานุปสฺสี วิทรนต์ โภชนมหิ จ มตฺตญฺญุ (๑๔) วาโต รุกข์ว ทุพพล อินทริเ…

วาโต รุกข์ว ทุพพล อินทริเยสุ สุสํวุฒิ สทฺธ์ อารทฺธวีริย์ ติ เว นปฺปสหติ มาโร วาโต เสลัว ปพฺพต ผู้ตามเห็นอารมณ์ว่างาม ไม่สำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย ไม่รู้ ประมาณในโภชนะ เกียจคร้าน มีความเพียรเลวทรามอยู่ ผ

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๕) ๔. เรื่องสญชัย [๘] กาโลยนฺเต มหาวีร, สเทวก์ ตารยนโต อุปฺปชฺช มาตุกุจฉิย์, พุชฺฌสสุ …

สเทวก์ ตารยนโต อุปฺปชฺช มาตุกุจฉิย์, พุชฺฌสสุ อมต ปทนฺติ ข้าแต่พระมหาวีระ กาลนี้ เป็นกาลของพระองค์, ขอพระองค์ จงเสด็จอุบัติในพระครรภ์พระมารดา ตรัสรู้อมตบท ยังโลกนี้กับ ทั้งเทวโลกให้ข้ามอยู่. นิพพุตา น

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ ธมฺโม ทเว รกฺขติ ธมฺมจารี (๑๖) ธมฺโม สุจิณโณ สุขมาวหาติ เอสานิส์โส ธมฺเม สุจิณโณ น ทุคค…

น ทุคคติ คานติ ธมฺมจารีติ ธรรมแล ย่อมรักษาผู้มีปกติประพฤติธรรม ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่เขาประพฤติดี ผู้ประพฤติ ธรรมเป็นปกติ ย่อมไม่ไปสู่ทุคติ อสาเร สารมติโน สาเร จา

คาถาธรรTTEEMAO=2 ยถา อคาร์ ทุจฺฉนฺนํ เอวํ อภาวิต จิตต์ (๑๗) วุฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ ยถา อคาร์…

(๑๗) วุฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ ยถา อคาร์ สุจฺฉนฺนํ เอวํ สุภาวิต จิตฺต์ วุฏฐี น สมติวิชฺฌติ ราโค น สมติวิชฺฌติ ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุงไม่ดีได้ฉันใด, ราคะย่อมเสียดแทงจิตที่ไม่ได้อบรมแล้วได้ฉันน

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๙) ๑๑. เรื่องธัมมิกอุบาสก [๑๑] อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ กตปุญฺโญ อุภยต…

(๑๙) ๑๑. เรื่องธัมมิกอุบาสก [๑๑] อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ โมทติ ทิสวา กมฺมวิสุทธิมตฺตโน ผู้ทำบุญไว้แล้ว ย่อมบันเทิงในโลกนี้ ละไปแล้ว ก็ย่อมบันเทิง ย่อม บันเทิงในโลกทั้

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๒๑) อิเมหิ อฏฐีห์ ตมคฺคบุคคล เทวาติเทว์ นรกมุมสาร สมมุตจกฺขุ สตปุญญลักขณ์ ปาเณหิ พุทธ์…

(๒๑) อิเมหิ อฏฐีห์ ตมคฺคบุคคล เทวาติเทว์ นรกมุมสาร สมมุตจกฺขุ สตปุญญลักขณ์ ปาเณหิ พุทธ์ สรณ์ คโตสุมีติ ข้าพระองค์ขอถึงพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้เป็นบุคคลเลิศ เป็น เทพยิ่งกว่าเทพ เป็นสารถีฝึกนรชน มีพระ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๒) ผู้มีบุญอันทำไว้แล้ว ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อม เพลิดเพลิน เขาย่อมเพลิดเ…

ผู้มีบุญอันทำไว้แล้ว ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อม เพลิดเพลิน เขาย่อมเพลิดเพลินในโลกทั้งสอง เขาย่อมเพลิดเพลินว่า “เราทำบุญไว้แล้ว” ไปสู่สุคติ ย่อมเพลิดเพลินยิ่งขึ้น ๑๔. เรื่องภิกษุ ๒ สหาย [๑๔]

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๔) ๒. อัปปมาทวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระนางสามาวดี [๑๕] โย ทณฺเฑน อทณฺเฑสุ อปปทุฏเจ๊สุ ทุ…

๑. เรื่องพระนางสามาวดี [๑๕] โย ทณฺเฑน อทณฺเฑสุ อปปทุฏเจ๊สุ ทุสสติ, ขิปฺปเมว นิคจฺฉติ: สรีรสฺส ว เภทน์ จิตตกเขป๋ว ปาปุเณ ทสนุนมญฺญตร์ ฐาน เวทนํ ผรุส์ ชานี ครุวํ วาปิ อาพาธ์ ราชโต วา อุปสนฺนํ อนุภกขาว ท

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๒๗) เราจักอดกลั้นถ้อยคำล่วงเกิน ดังช้างอดทนลูกศร ซึ่งตกไปจาก แล่งในสงคราม, เพราะคนเป็น…

แล่งในสงคราม, เพราะคนเป็นอันมาก เป็นผู้ทุศีล, ราชบุรุษทั้งหลาย ย่อมนำพาหนะที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม, พระราชาย่อมเสด็จขึ้นพาหนะ ที่ฝึกแล้วในหมู่มนุษย์ผู้ใดอดกลั้นถ้อยคำล่วงเกินได้, ผู้นั้นชื่อว่าฝึก (ตน

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๓๑) ๔. เรื่องพาลนักษัตร [๑๔] ปมาทมนุยุญฺชนฺติ อปปมาทญจ เมธาวี มา ปมาทมนุยุญเชถ อปฺปมตฺโ…

อปปมาทญจ เมธาวี มา ปมาทมนุยุญเชถ อปฺปมตฺโต หิ ฌายนฺโต พาลา ทุมุเมธิโน ชนา ธน์ เสฏฐิว รกฺขติ. มา กามรติสนฺถวํ ปปโปติ วิปุล์ สุข พวกชนพาลผู้มีปัญญาทราม ย่อมประกอบเนืองๆ ซึ่งความ ประมาท, ส่วนผู้มีปัญญาย่

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๓๒) ๖. เรื่องภิกษุ ๒ สหาย [๒๐] อปฺปมตฺโต ปมตฺเตสุ สุตฺเตสุ พหุชาคโร อพลสฺสํว สีฆสุโส ห…

สุตฺเตสุ พหุชาคโร อพลสฺสํว สีฆสุโส หิตวา ยาติ สุเมธโส. ผู้มีปัญญาดี เมื่อชนทั้งหลายประมาทแล้วไม่ประมาท, เมื่อชนทั้ง หลายหลับแล้ว ตื่นอยู่โดยมาก ย่อมละบุคคลผู้มีปัญญาทรามไปเสีย ดุจม้าตัวมีฝีเท้าเร็ว ละ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (mm) ๔. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๒] อปฺปมาทรโต ภิกฺขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อยู๋ …

ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อยู๋ ถูนํ ฑห์ อคฺคีว คจฺฉติ. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมีปกติ เห็นภัยในความ ประมาท ย่อมเผาสังโยชน์ ทั้งละเอียดและหยาบไป ดุจไฟเผาเชื้อ มากและน้อยไปฉะนั้น ๔. เรื่องพระต

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๓๔) ๓. จิตตวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระเมฆิยเถระ ผนทน์ จปล จิตต์ อุชุ กโรติ เมธาวี วาริโชว …

ผนทน์ จปล จิตต์ อุชุ กโรติ เมธาวี วาริโชว ถเล ขิตฺโต ปริผนฺทติท จิตต์ ทุรกฺข์ ทุนนิวารย์ อุสุกาโรว เตชน์ โอกโมกตอุพฺภโต มารเธย์ ปหาตเว ฯ ชนผู้มีปัญญาย่อมทำจิตที่ดิ้นรน กลับกลอก อันบุคคลรักษาได้ ยาก ห้

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๕) ๒. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๕] ทุนฺนิคฺคหสฺส ลหุโน ยตฺถ กามนิปาติโน จิตฺตสฺส ทมโ…

จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ จิตต์ ทนฺนํ สุขาวห์. การฝึกจิตอันข่มได้ยาก เป็นธรรมชาติเร็ว มักตกไปในอารมณ์ตาม ความใคร่ เป็นการดี (เพราะว่า) จิตที่ฝึกแล้ว ย่อมเป็นเหตุนำสุขมาให้ เรื่องอุกกัณฐิตภิกษุ [๒๖] สุทฺทฺทส์

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (mb) ๕. เรื่องพระจิตตหัตถเถระ [๒๔] อนวฏฐิตจิตฺตสฺส สทฺธมฺนํ อวิชานโต ปริปุลวปสาทสฺส ปญฺ…

ปริปุลวปสาทสฺส ปญฺญา น ปริปูรติ อนวสุสุตจิตฺตสฺส อนนวาทตเจตโส ปุญฺญปาปปทีนสุส นตฺถิ ชาครโต ภย์. ปัญญาย่อมไม่บริบูรณ์ แก่ผู้มีจิตไม่มั่นคง ไม่รู้แจ้งซึ่งพระสัทธรรม มีความเลื่อมใสอันเลื่อนลอย, ภัย (ความ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๗) กุมภูปม กายมิท วิทิตวา นครูปม จิตฺตมิท เกตวา โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อน…

โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อนิเวสิโน สิยา (บัณฑิต) รู้จักกายนี้ อันเปรียบด้วยหม้อ, กั้นจิต อันเปรียบด้วย นคร, พึงรับมารด้วยอาวุธคือปัญญา พึงรักษาความชนะที่ชนะแล้ว และพึงเป็นผู้ไม่ติดอยู่. ๓. เ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๐) ๔. ปุปผวรรควรรณนา เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปผู้ขวนขวายในปฐวีกถา [๓๓] ๑. โก อิม ปฐวี วิเชส…

ยมโลกญฺจ อิม สเทวก โก ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ยมโลกญฺจ อิม สเทวก เสโน ปฐวี วิเชสสติ เสโข ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ใคร จักรู้ชัดซึ่งแผ่นดินนี้ และยมโลกกับมนุสสโลกนี้ พร้อ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๕) ยถาปิ ปุปุผราสิมหา กยิรา มาลาคุเพ็ พ เอวํ ชาเตน มจฺเจน กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมาลา…

กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมาลาการจึงทําพวงดอกไม้ให้มาก จากกองดอกไม้ แม้ฉันใด; มัจจสัตว์ผู้มีอันจะพึงตายเป็นสภาพ ควรทำกุศลไว้ให้มาก ฉันนั้น ๔. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถระ [๔๑] น ปุปุผคนฺโธ ปฏิวาตเมติ น จนท

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๖) ปิณฺฑปาติกสฺส ภิกฺขุโน อตฺตกรสฺส อนญฺญโปสิโน เทวา ปิหยนฺติ ตาทิโน อุปสนฺตสฺส สทา ส…

อุปสนฺตสฺส สทา สตีมโตติ เทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่ภิกษุผู้ถือการเที่ยวบิณฑบาต เป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้มั่นคง ผู้เข้าไปสงบแล้ว มีสติทุกเมื่อ. อปฺปมตฺโต อยู๋ คนฺโธ ยุวานํ ตครจนทน

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๗) ย่อมจำนง คิดถึงความตาย, ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง ขอพระองค์จงทรงห้า…

ในใจยังมิได้บรรลุ ยังเป็นผู้จะต้องศึกษา จะพึงทำกาละเสียอย่างไรเล่า? เอว หิ ธีรา กุพฺพสฺติ สมูล ตณห์ อพยุห นาวกงฺขนฺติ ชีวิต, โคธิโก ปรินิพฺพุโตติ ปราชญ์ทั้งหลายย่อมทำอย่างนั้นแล ย่อมไม่จำนงชีวิต, โคธิ