คาถา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 92 / 93

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๔) กลางคืน ไม่ไยดีชีวิต ชนะเสนาแห่งปัจจุได้แล้ว ไม่มาสู่ภพอีก ถอน ตัณหาพร้อมทั้งราก ป…

ตโต โส ทุมมโน ยกฺโข วีณา กจฺฉา อภิสฺสถ ตตฺเถวนฺตรธายถาติ. พิณได้พลัดตกจากรักแร้ของมารนั้น ผู้อันความโศกครอบงำ ลำดับ นั้น ยักษ์นั้นเสียใจ ได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ด้วยประการฉะนี้ เตสํ สมฺปนฺนสีลาน สมุม

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๙) สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อปุถุชนเป็นดังกองหยากเยื่อเกิด แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่วง…

แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่วงซึ่งปุถุชนผู้มืดทั้งหลาย ด้วยปัญญา ฉันนั้น กานํ ปตาม นิรย์ นานริย์ กริสสามิ อุทธ์ปาโท อวํสิโร หนฺท ปิณฑ์ ปฏิคคหาติ เรามีเท้าขึ้นเบื้องบน มีศีรษะลงเบื้องต่ำ จะตกสู่เหวโดยแท้ เรา จัก

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๐) ๑. ๕. พาสวรรควรรณนา เรื่องบุรุษคนใดคนหนึ่ง [๔๕] ทุชฺชีวิตมชีวิมหา, เยสนฺโน น ททามุ…

เยสนฺโน น ททามุห เส วิชฺชมาเนสุ โภเคสุ ทีป์ นากมุท อตฺตโนติ เราทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ถวายทาน, ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน, พวกเราเหล่านั้น จัดว่ามีชีวิตออยู่ชั่วช้าแล้ว ปริปุณฺณานิ สพ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๑) เมื่อเราทั้งหลาย ถูกไฟไหม้อยู่ในนรกครบ 5 หมื่นปี โดยประการ ทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุด…

ทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุดจักปรากฏ? ผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ที่สุดย่อมไม่มี ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน? ที่สุดจะไม่ปรากฏ เพราะว่ากรรมชั่วอันเราและ ท่านได้กระทำไว้แล้วในกาลนั้น เรานั้นไปจากที่นี่แล้ว ได้กำเนิดเป็นม

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๒) ๒. เรื่องสัทธิวิหาริกของพระมหากัสสปเถระ [๔๖] มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หตุ…

มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หตุถปาทา จ วานร อคารนฺเต น วิชฺชตีติ วานร ศีรษะและมือเท้าของท่านก็มีเหมือนของมนุษย์, เมื่อเช่นนั้น เพราะโทษอะไรหนอ? เรือนของท่านจึงไม่มี มนุสฺส เสว เม สีส์ หตุถปาทา จ

คาถาธรรTTEEMAO=2 จรญเจ นาธิคจฺเฉยฺย เอกจริย์ ท ห กยิรา (๕๓) เสยฺย์ สทิสมตฺตโน นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุคคล…

นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุคคลเมื่อเที่ยวไป ไม่พึงประสบสหายผู้ประเสริฐกว่า ผู้เช่นกับ (ด้วยคุณ) ของตนไซร้, พึงทำการเที่ยวไปคนเดียวให้มั่น, เพราะว่า คุณเครื่องเป็นสหาย ย่อมไม่มีในเพราะคนพาล ๓. เรื่องอานนทเ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๔) บุคคลใดโง่ ย่อมสำคัญความที่แห่งตนเป็นคนโง่, บุคคลนั้นจะเป็น บัณฑิตเพราะเหตุนั้นได้…

ตนเป็นบัณฑิต บุคคลนั้นแล เราเรียกว่า “คนโง่ ๕. เรื่องพระอุทายีเถระ [๔๔] ยาวชีวมฺปิ เจ พาโล ปณฺฑิต ปยิรุปาสติ ทพฺพี สูปรสํ ยถา. น โส ธมฺม วิชานาติ ถ้าคนพาล เข้าไปนั่งใกล้บัณฑิตอยู่ แม้จนตลอดชีวิต, เขาย

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๕) ทรัพย์เหล่านี้คือ ทรัพย์คือศรัทธา ๑, ทรัพย์คือศีล ๑, ทรัพย์คือ หิริ 9, ทรัพย์คือโอ…

ก็ตาม, บัณฑิตทั้งหลายกล่าวบุคคลนั้นว่า “เป็นคนไม่ขัดสน, ชีวิตของ บุคคลนั้นไม่ว่างเปล่า. จรนติ พาลา ทุมเมธา อมิตเตเนว อตฺตนา กโรนฺตา ปาปกํ กมฺม ย์ โหติ กฎกปฺผล์. ชนพาลทั้งหลาย มีปัญญาทราม มีตนเป็นดังข้

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๖) นายมาลาการ จักดำรงอยู่ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย จักไม่ไป สู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์, นี่…

ตญฺจ กมฺม กติ สาธุ นํ กตฺวา นานุตปฺปติ ยสฺส ปตฺโต สุมโน วิปาก์ ปฏิเสวติ. บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง เป็นผู้เอิบอิ่ม มีใจดี ย่อมเสวยผลของกรรมใด, กรรมนั้นแล อันบุคคลทำแล้ว เป็น กรรมดี.

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๕๗) ๑๑. เรื่องชัมพุกาชีวก[๕๕] มาเส มาเส กุสคเคน พาโล น โส สงฺขาตธมฺมานํ ภุญเชถ โภชน์ กล…

ภุญเชถ โภชน์ กลํ อคฺฆติ โสฬสึ. ๆ คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้าคาทุก ๆ เดือน, เขาย่อม ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งท่านผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว ๑๒. เรื่องอหิเปรต [๕๖] ปญฺจโยชนิกา ชิวหา, สีสนฺเต นวโยชน์ กาโย

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๘) ก็กรรมชั่วอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่ให้ผลเหมือนน้ำนมที่รีดในขณะนั้น ยังไม่แปรไปฉะนั้น, …

๑๓. เรื่องสัฏฐิกูฏเปรต [๕๗] สฏฐี กูฏสหสฺสาน ปริปุณฺณานิ สพฺพโส, สีเส ตุยฺห์ นิปตนฺติ โอภินทนเตว มาถกนฺติ ค้อนเหล็ก 5 หมื่น บริบูรณ์แล้วโดยประการทั้งปวง ย่อมตกไป บนศีรษะของเจ้า ต่อยกระหม่อมอยู่เสมอ สาธ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๙) ๑๔. เรื่องพระสุธรรมเถระ ๕๘] อสนฺต์ ภาวมิจฺเฉยฺย อาวาเสสุ จ อิสสริย์ มเมว กตมญญน มเ…

มเมว กตมญญน มเมว อติวสา อสฺสุ อิติ พาลสฺส สงฺกปฺโป ปุเรกฺขารญฺจ ภิกฺขุสุ ปูชา ปรกุเลสุ จ คินี ปพฺพชิตา อุโภ กิจจากิจเจส กิสุมิจิ อิสสา มโน จ วฑฺฒติ ภิกษุผู้พาล พึงปรารถนาความยกย่องอันไม่มีอยู่ ความแวด

คาถาธรรมบทภาค=C-C (bo) น้ำในมหาสมุทรทั้งสี่นิดหน่อย, น้ำคือน้ำตาของพระผู้อันทุกข์ถูก ต้องแล้ว เศร้าโศกอย…

อุปสาฬหกนามานํ อสมี ปเทเส ทฑฒานิ ยมหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ เอตทริยา เสวนติ สหสสานิ จตุททส นตฺถิ โลเก อนามติ อหิสา สญฺญโม ทโม, เอต์ โลเก อนามตนติ พราหมณ์ นามว่าอุปสาฬหก หมื่นสี่พัน ถูกไฟไหม้แล้วในประเทศ นี้

คาถาธรรTTEEMAO=2 นิธีว๋ว ปวตฺตาร์ นิคฺคยฺหวาที เมธาวี ตาทิสํ ภชมานสุส (bm) นํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ ตาทิสํ ป…

นิธีว๋ว ปวตฺตาร์ นิคฺคยฺหวาที เมธาวี ตาทิสํ ภชมานสุส (bm) นํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ ตาทิสํ ปณฺฑิต ภเช เสยฺโย โหติ น ปาปิโย บุคคลพึงเห็นผู้มีปัญญาใด ซึ่งเป็นผู้กล่าวนิคคหะ ชี้โทษ ว่าเป็น เหมือนผู้บอกขุมทรัพ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (mo) อินทรีย์ทั้งหลายของภิกษุใด ถึงความสงบแล้วเหมือนม้าอันนาย สารถีฝึกดีแล้วฉะนั้น แม้เ…

5. เรื่องพระสารีบุตรเถระ [๗๖] ปฐวีสโม โน วิรุชฺฌติ อินทขีลูปโม ตาทิ สุพฺพโต รหโทว อเปตกทฺทโม สํสารา น ภวนฺติ ตาทิโน ภิกษุใด เสมอด้วยแผ่นดิน เปรียบด้วยเสาเขื่อน คงที่ มี วัตรดี มี กิเลสดังเปือกตมไปปราศ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๗๑) ๔. เรื่องพระขทิรวนิยเรวตเถระ [๒๔] คาเม วา ยทวารญฺเญ นินเน วา ยทิ วา เล ยตฺถ อรหนฺโ…

นินเน วา ยทิ วา เล ยตฺถ อรหนฺโต วิทรนติ ต์ ภูมิรามเณยุยกนฺติ. พระอรหันต์ทั้งหลาย อยู่ในที่ใด เป็นบ้านก็ตาม เป็นป่าก็ตาม ที่ลุ่ม ก็ตาม ที่ดอนก็ตาม, ที่นั้นเป็นภูมิสถานน่ารื่นรมย์ โยธ ปุญฺญญฺจ ปาปญฺจ อุ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๗๒) ๔. สหัสสวรรควรรณนา ๑. เรื่องบุรุษผู้ฆ่าโจรมีเคราแดง [co] สุภาสิต สุณิตวาน นคเร โจร…

(๗๒) ๔. สหัสสวรรควรรณนา ๑. เรื่องบุรุษผู้ฆ่าโจรมีเคราแดง [co] สุภาสิต สุณิตวาน นคเร โจรฆาตโก อนุโลมขนฺติ ลทฺธาน โมทติ ติทิวงฺคโตติ. บุรุษผู้ฆ่าโจรในเมือง ฟังคำเป็นสุภาษิตแล้ว ได้อนุโลมขันติ ไปสู่ เทวโ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ โย จ คาถาสต์ ภาเส เอกํ ธมฺมปท์ เสยฺโย โย สหสฺสํ สหสฺเสน (๗๔) อนตฺถปทสญฺหิตา นํ สุตฺวา อ…

…ญฺหิตา นํ สุตฺวา อุปสมมติ สงฺคาเม มานูเส ชิเน เอกญฺจ เชยุยมตตาน ส เว สงฺคามชุตฺตโม. ก็ผู้ใด จึงกล่าวคาถาตั้งร้อย ซึ่งไม่ประกอบด้วยบทเป็นประโยชน์; บทแห่งธรรมบทเดียวที่บุคคล ฟังแล้วสงบระงับได้ ประเสริฐกว่า …

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๗๕) เนว เทโว น คนฺธพฺโพ น มาโร สห พฺรหฺมุนา ชิต อปชิต กยิรา ตถารูปสฺส ชนฺตฺโน. ตนนั่นแ…

ตถารูปสฺส ชนฺตฺโน. ตนนั่นแล บุคคลชนะแล้ว ประเสริฐ, ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้ บุคคลชนะ แล้ว ไม่ประเสริฐเลย (เพราะ) เมื่อบุรุษฝึกตนแล้ว ประพฤติสำรวม เป็นนิตย์, เทวดา คนธรรพ์ มาร พร้อมทั้งพรหม จึงทำความชนะของ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๗๖) ก็สัตว์ใด พึงบำเรอไฟในป่า ตั้ง ๑๐๐ ปี, ส่วนเขา พึงบูชาท่านผู้มี ตนอบรมแล้วผู้เดียว…

เล่า? ๗. เรื่องพราหมณ์ผู้เป็นสหายของพระสารีบุตรเถระ [๔๗] ยงกิญจิ ยิฏฐิ ว หุต ว โลเก สํวจฺฉรํ ยเชถ ปุญฺญเปกฺโข สพฺพปิ ต น จตุภาคเมติ อภิวาทนา อุชุคเตสุ เสยฺโย ผู้มุ่งบุญพึงบูชายัญ และทำบำบวงอย่างใดอย่า