ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 462 / 737

ธรรมะเพื่อประช สงครามชิงภพ ปิดงบดุลชีวิต ๕๑ มาฉายให้เห็น ซึ่งตนเห็นอยู่คนเดียว ภรรยาไม่เห็น เขารู้คตินิมิต ของตนว่า ตายแล้วจะต้องไปสู่อบายภูมิแน่นอน เพราะทั้ง กรรมนิมิตและคตินิมิตที่เป็นทุคติปรากฏชัดเ

เรื่องราวเกี่ยวกับนายโทวาที่รู้ตัวว่าใกล้ตายและเห็นกรรมของตนเองซึ่งนำไปสู่อบายภูมิ ในขณะที่ภรรยาเศร้าโศก พระเถระจูฬปิณฑปาติยติสสเถระมาเยี่ยมและให้กำลังใจด้วยการถามถึงอาการของเขา เนื้อหาเน้นถึงพลังของธ

ธรรมะเพื่อประช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๑) ๕๗ นี่คือถ้อยคําของท้าวเวสสวัณมหาราช เทพผู้มีศักดิ์ใหญ่ ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ซึ่งกล่าวด้วยความเคารพเลื่อมใส ต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ท้าวเวสสุวัณ เป็นห

เนื้อหาเกี่ยวกับคาถากันยักษ์ที่นำเสนอความเคารพต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผ่านถ้อยคำของท้าวเวสสวัณมหาราช การคุ้มครองพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยการจัดตั้งกองทัพจากท้าวมหาราชทั้ง ๔ ที่ประกอบไปด้วยยักษ์และเทวดา นอก

ธรรมะเพื่อประชาชll คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๑) ៥៩ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า บางกลุ่มชอบอยู่ในเสนาสนะกลางป่าลึกที่เงียบสงบ มีผู้คนน้อย ไม่พลุกพล่าน ควรแก่การทำกรรมอันเร้นลับ อีกทั้งเ

บทคาถาที่กล่าวถึงการทำให้ยักษ์เลื่อมใสและการปกป้องรักษาผู้ที่ปฏิบัติธรรม มีการอธิบายถึงการอยู่อาศัยของกลุ่มคนในป่าลึกและบทสวดที่เป็นการนอบน้อมแด่พระพุทธเจ้าต่างๆ เพื่อสร้างบรรยากาศแห่งสันติและการปฏิบั

ธรรมะเพื่อประช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๑) ๖๑ การฟ้อนรำขับร้อง ดูแลรักษาในทิศนี้อยู่ ข้าพระองค์ทราบมาว่า ท้าวเธอมีพระโอรสถึง ๙๑ พระองค์ และที่น่าอัศจรรย์คือ แต่ละองค์นั้นมีพระนามเหมือนกันหมด คือมีพระนามว

ในเนื้อหานี้ ท้าวเวสสุวัณได้ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าเกี่ยวกับการดูแลรักษาผู้ปฏิบัติธรรม และการป้องกันภัยจากยักษ์และอมนุษย์ โดยเฉพาะการเจริญพุทธานุสติและการสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยเป็นแนวทางสำคัญสำหรับผู

ธรรมะเพื่อประชาช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๒) ៦៥ อาฏานาฏิยรักษ์ ซึ่งมนต์บทนี้เป็นมนต์ที่เกี่ยวกับการกล่าว สรรเสริญคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ดับขันธปรินิพพานไป แล้วในอดีตที่ผ่านมา ท้าวเวสสวัณกล่าวบทนี้ถ

บทความนี้กล่าวถึงคาถาอาฏานาฏิยรักษ์ซึ่งเป็นบทแห่งการสรรเสริญพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่เคยกล่าวโดยท้าวเวสสวัณ เพื่อเป็นเกราะป้องกันภัยจากยักษ์บริวาร ท้าววิรุฬหกและท้าววิรูปักษ์ ที่เป็นมหาราชทั้งสี่ มีบทบา

ธรรมะเพื่อประชาช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๒) ๖๗ เมื่อถวายบังคมแล้ว ได้ย้อนความว่า “ข้าแต่พระผู้มี พระภาคเจ้าผู้เจริญ ในบรรดาเหล่าอมนุษย์ทั้งหลาย ที่ ข้าพระองค์ได้ทูลไปแล้วว่า อมนุษย์ที่มีศรัทธาก็มี ไม่มี

บทความนี้กล่าวถึงคาถาอาฏานาฏิยรักษ์ซึ่งเป็นมนต์คุ้มครองจากอมนุษย์ เช่น ยักษ์และนาค โดยมีเป้าหมายในการรักษาปลอดภัยและความสุขของภิกษุ ภิกษุณี และอุบาสก อุบาสิกา การทำความเข้าใจในพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธ

ธรรมะเพื่อประช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๒) ៦៩ สําหรับการคาดโทษอมนุษย์ที่ไปเบียดเบียนผู้ประพฤติ ธรรมนั้น ท้าวเวสสุวัณได้กราบทูลว่ามีอยู่ ๓ ประการได้แก่ ประการที่ ๑ อมนุษย์ตนนั้นจะไม่ได้สักการะหรือความเคาร

คาถากันยักษ์ตอนที่ ๒ กล่าวถึงการคาดโทษอมนุษย์ที่ขัดข้องกับผู้ประพฤติธรรม มีการกำหนดประการต่างๆ ที่อมนุษย์จะต้องเผชิญเมื่อทำร้ายผู้ประพฤติธรรม รวมถึงการไม่สามารถเข้าสมาคมกับยักษ์และได้รับการดูหมิ่น. หล

ธรรมะเพื่อประชา คาถากัน ยักษ์ ตอน ที่ (๓) ๗๓ พระภาคเจ้าพระองค์ใด ได้ทรงแสดงธรรมนี้อันเป็นเครื่อง บรรเทาทุกข์ทั้งปวง อนึ่ง พระพุทธเจ้าเหล่าใด ผู้ดับแล้ว ในโลก ทรงเห็นแจ้งแล้วตามความเป็นจริง พระพุทธเจ้า

ในบทความนี้นำเสนอพระธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงเพื่อลดความทุกข์และคุ้มครองผู้บำเพ็ญเพียรจากอมนุษย์ในป่าลึก โดยเฉพาะยักษ์และสัตว์ดุร้ายในการปฏิบัติธรรม เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่ภูเขา

ธรรมะเพื่อประชา คาถากัน ยักษ์ ตอน ที่ (๓) ๗๕ และพระองค์สุดท้าย คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรานั่นเอง นี่เป็นเรื่องที่หลวงพ่อทบทวน เพื่อพวกเราจะได้เข้าใจ ง่ายขึ้น หลังจากท้าวเวสสุวัณกราบทูลเนื้อความของภา

ในเรื่องนี้ หลวงพ่อได้บรรยายถึงความสำคัญของภาษิตที่สามารถช่วยให้ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสกและอุบาสิกา ปลอดภัยจากอมนุษย์ศัตรู โดยมีท้าวมหาราชทูลถามพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อให้เข้าใจกล่าวถึงการคุ้มครองรักษาและ

ธรรมะเพื่อประช คาถากัน ยักษ์ ตอนที่ (๓) බක จึงไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของพวกยักษ์เหล่านั้น เมื่อไม่ เลื่อมใสก็หาทางกลั่นแกล้งเหล่าพระสาวกที่ปฏิบัติธรรมใน เสนาสนะอันสงัดตามราวป่า ขอพระผู้มีพระภาคเ

บทความนี้กล่าวถึงคาถากันยักษ์ที่พระพุทธเจ้าได้สอนให้แก่ภิกษุ เพื่อให้ได้รับความคุ้มครองจากยักษ์และอมนุษย์ โดยเน้นความสำคัญของการจำและปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ เพื่อสร้างความสงบสุขในชีวิต หากปฏิบัติตาม

ธรรมะเพื่อประชา ความเกียจคร้านมีแต่โทษ ៨៣ เปลี่ยนแปลงเสื่อมไปตามกาลเวลา ทั้งคน สัตว์ สิ่งของ ล้วนมี การเปลี่ยนแปลงไปสู่จุดสลาย ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ ชีวิตของ คนเราก็เช่นกัน มีการแปรเปลี่ยนไปเป็นธรรมดา

บทความนี้พูดถึงการเปลี่ยนแปลงของชีวิตที่เกิดขึ้นตามกาลเวลา ทั้งในมนุษย์และสิ่งต่างๆ โดยแบ่งชีวิตออกเป็นสามช่วง ได้แก่ ปฐมวัย, มัชฌิมวัย และปัจฉิมวัย แต่ละช่วงมีความสำคัญและความท้าทายที่ต้องเผชิญ การมี

ธรรมะเพื่อประชา ความเกียจคร้านมีแต่โทษ ៨៥ เอาเวลาการทำมาหากิน ไปใช้กับการกินการดื่มบ้าง เที่ยวเล่น สนุกสนานเพลิดเพลินบ้าง หมดเวลาไปวันๆ ที่จะเจียดเวลามา ประพฤติปฏิบัติธรรมอย่างเอาจริงเอาจังน้อยเหลือเก

บทความนี้สอนให้เราตระหนักถึงอันตรายจากความเกียจคร้านและการใช้ชีวิตอย่างประมาท โดยเฉพาะการจัดสรรเวลาในการทำความดีและปฏิบัติธรรม หลวงพ่อเน้นให้เราต้องหยุดการประมาท และมองเห็นความเป็นจริงของชีวิตที่มุ่งไ

ธรรมะเพื่อประช อาศัยมานะเพื่อละมานะ ៨៩ ขึ้นได้ สำหรับผู้มีปัญญาจะอาศัยความมุมานะสร้างความดีให้ ยิ่งๆ ขึ้นไป เพื่อจะได้ละมานะออกจากใจ ดังเรื่องของอุปกาชีวก ดังนี้ *ในสมัยพุทธกาล มีนักบวชนอกพระพุทธศาสนา

ในสมัยพุทธกาล นักบวชชื่ออุปกาชีวกเดินทางไปพบพระพุทธเจ้าและเกิดความประทับใจในพระอรหันต์ อุปกาชีวกซึ่งปฏิบัติตนด้วยมานะ ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีรัศมีอันสว่างไสว จึงอยากเรียนรู้และพัฒนาใจเพื่อละมา

ธรรมะเพื่อประชาช อาศัยมานะเพื่อละมานะ ៩១ เป็นพระอรหันต์ จึงเข้าดูแลอุปัฏฐากรับใช้ตลอดมา วันหนึ่ง นายพรานจะต้องเข้าไปล่าสัตว์ในป่าลึกเป็น เวลาหลายวัน จึงให้ลูกสาวคอยจัดเตรียมเรื่องโภชนาหารถวาย แทน ธิดา

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับอุปกาชีวกที่มีความรักต่อธิดาของนายพราน แม้จะเป็นพระอรหันต์ทว่าเขายังคงมีอารมณ์กิเลสและความรักอยู่ เมื่อธิดาของนายพรานดูแลเรื่องอาหารขณะบิดาออกไปล่าสัตว์ อุปกาชีวกเกิดแอบหลงรักเธอ

ธรรมะเพื่อประช อาศัยมานะเพื่อละมานะ ๕๓ พระบรมศาสดาทรงรอคอยการกลับมาของอุปกาชีวก จึงตรัสกับพระภิกษุทั้งหลายว่า ถ้ามีอาชีวกท่านหนึ่งมาถามหา พระอนันตชิน จงพามาพบพระองค์ เมื่ออุปกาชีวกมาถึงวัด พระเชตวัน แ

พระบรมศาสดาทรงสอนว่า อุปกาชีวกที่มีความเบื่อหน่ายในชีวิตฆราวาส สามารถบรรลุธรรมได้ด้วยการมีมานะและละมานะในการปฏิบัติ เมื่อมีความมุ่งมั่นในความดี จะสามารถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นดี และนำไปสู่พระนิพพานใน

ธรรมะเพื่อประชาช ตัณหาไม่สิ้นสุด ៩៩ มโหฬาร เพราะพระบรมโพธิสัตว์ทรงมีบุญบารมีมาก ท้าวเธอทั้ง ๔ จึงทูลเชิญให้เถลิงสิริมหาสมบัติในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา แต่ถึงกระนั้น นานวันเข้า พระองค์ทรงเบื่อหน่ายในเบ

บทนี้พูดถึงความสำคัญของการแสวงหาความสุขที่สูงกว่า โดยพระบรมโพธิสัตว์ทรงสอบถามถึงความสุขในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ พร้อมคำตอบจากท้าวมหาราช จากนั้นพระองค์ได้รับความสุขในดาวดึงส์เป็นเวลานานถึง ๓ โกฏิ ๕ หมื่นปี

ธรรมะเพื่อประชาชน ตัณหาไม่สิ้นสุด ขอท่านทั้งหลายจงละตัณหาความทะยานอยาก แล้วประพฤติ ธรรมให้บริบูรณ์เถิด จะได้มีสุคติภพอันวิเศษเป็นที่ไป” เมื่อสิ้น สุดพระโอวาท พระโพธิสัตว์ก็สวรรคตและเสด็จไปตาม ยถากรรมข

บทความนี้พูดถึงการละตัณหาความทะยานอยากตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งชี้ให้เห็นว่าตัณหาเป็นอุปสรรคในการบรรลุพระนิพพาน และทำให้เราเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ โดยเราควรมีความสันโดษ และไม่ยึดติดกับวั

ธรรมะเพื่อประชาชll แสดงตนเมื่อถึงกาลอันควร ๑๐๕ สำเร็จแล้ว พึงกล่าวตามสบาย” การรู้จักความเหมาะควรและไม่ควรนี้ เป็นเรื่องใหญ่ ที่สําคัญ บางเรื่องเราสามารถแสดงชี้แจงบอกกล่าวได้ แต่ บางเรื่องแม้ไม่ใช่ความ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการรู้จักเวลาและการแสดงตนให้เหมาะสมในแต่ละสถานการณ์ รวมถึงเรื่องราวในอดีตชาติของพระสารีบุตรที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเลือกจังหวะในการเปิดเผยตนเอง และการพิจารณาไตร่ตรอง

ธรรมะเพื่อประชาชll แสดงตนเมื่อถึงกาลอันควร ๑๐๗ ด้วยความรักเสมือนลูกที่เกิดในอุทร เจ้าต้องอยู่อย่างลำบาก ตามประสายาก เจ้าจงไปอยู่กับพ่อค้าผู้มีฐานะท่านนี้เถิด เขาจะ บำรุงให้เจ้าได้รับความสุขสำราญยิ่งกว

ในนิทานนี้ เล่าถึงม้าอาชาไนยที่ถูกพ่อค้าเลือกให้มาอยู่ด้วย แม้จะถูกเสนออาหารที่ไม่เหมาะสม ม้าอาชาไนยกลับไม่ยอมรับเพราะรู้จักฐานะและคุณค่าของตนเอง นี่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นและการยึดมั่นในหลักการ ภ

ธรรมะเพื่อประชาชll แสดงตนเมื่อถึงกาลอันควร ១០៩ ของพระองค์ นอกจากนั้น พระองค์ทรงพระราชทานที่อยู่อันวิจิตร มีพื้นปูลาดด้วยเครื่องอลังการอันหาค่าไม่ได้ เบื้องบนดาดด้วย เพดานอันวิจิตรด้วยดาวทอง ห้อยพวงมาล

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการแสดงตนในเวลาที่เหมาะสม ความสำเร็จในชีวิตเกิดจากการรู้จักตัวเองและการปฏิบัติตามธรรมะ จากคำสอนของพระองค์ที่ทรงเน้นคุณค่าและการใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพ ไม่ว่าจะเป็นในด้านทรัพย์