ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2408 / 3076

พระภาวนาวิริยคุณ (ทัตตชีวา ภิกฺขู) ให้เกิดปัญญารอบรู้อย่างกว้างขวาง และมีคุณค่าชีวิตมากยิ่งกว่าปัญญา 2 ประเภทที่กล่าวมาแล้ว การเจริญภาวนามีคุณค่าต่อชีวิตคนเราอย่างไร คุณค่าของการเจริญภาวนา อาจกล่า

การเจริญภาวนามีคุณค่าต่อชีวิตอย่างมาก โดยสามารถทำให้ใจสงบ ไม่ฟุ้งซ่าน ทำให้มีสมาธิยาวนาน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการทำกิจกรรมทุกประเภท นอกจากนี้ ยังช่วยให้ได้สัมผัสความสุข ณ จุดที่ตั้งถาวรของใจ คือศูนย์กลางก

กระทั่งทำให้หมดจดรึมหมดอำนาจได้ ทำนองเดียวกันเมื่อเธออยู่ในห้องมีดิน มองไม่เห็นสิ่งใดๆ ที่อยู่ในห้องนั้นเลย ครั้งเมื่อโคมไฟในห้องสว่างขึ้น ความมืดอ้อมอรทัศน์สายไปนที เราจึงสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ที่อย

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีปัญญาและความสงบในศูนย์กลางกาย ซึ่งช่วยให้เรารู้เห็นสัจธรรมในชีวิตและทำความเข้าใจเกี่ยวกับสุขและทุกข์ เพื่อทำกรรมดี นอกจากนี้ยังพูดถึงความท้าทายในการเจริญวาวนาในสังคม

พรเจ้าเววิริยะคุณ (ทัตติไว ภิกขุ) ศาสนา มองเห็นคุณค่าของการสร้างกรรมดี อันประกอบด้วย การทำทาน การรักษาศีล และการทำวาณิช เมื่อปฏิบ activITIES เหล่านี้จนเป็นนิสัย แม้ยังไม่สามารถบรรลุประสบการณ์ใน ลำดับ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเตรียมตัวตายให้ถูกต้องตามหลักการของพระพุทธศาสนา โดยเน้นการทำกรรมดีทั้งการทำทาน การรักษาศีล และการทำวาณิช เพื่อสร้างนิสัยให้มีใจผ่องใสและมั่นคงในการเตรียมตัวไปสู่โลกหน้า

บุตรที่ไม่รู้ซึ่งถึงพระคุณมารดาของตนมีหรือไม่ ตอบได้ว่ามี และมือยไม่น้อย สาเหตุที่บุตรนิถึงพระคุณ ของมารดาตนไม่ออก ก็เพราะอำนาจสิทธิ์ที่เป็น สนาดามบดบังปัญญาของบุตรนั้นเอง แต่งนี้ก็สืบเนื่องมาจาก การป

เนื้อหานี้พูดถึงความยากลำบากที่บุตรอาจมีในการรับรู้พระคุณของมารดา โดยสาเหตุหลักเกิดจากการปฏิบัติของมารดาและบรรยากาศภายในบ้าน บุตรอาจรู้สึกว่าได้รับการลงโทษอย่างไม่เป็นธรรม หรือมีความรู้สึกโกรธเคืองเมื

พระพุทธศาสนาให้ความเห็นเกี่ยวกับพระคุณมารดาอย่างไร พระคุณที่สำคัญยิ่งของมารดาตามธรรมะทางพระพุทธศาสนามีอยู่ ๔ ประการ คือ ๑) ให้ชีวิตแก่มารดา การที่มารดามีครรภ์มาจนกระทั่ง บุคคลลอดแล้วให้การเลี้ยงดูปร

ในพระพุทธศาสนา พระคุณของมารดามีความสำคัญมาก โดยเฉพาะ ๔ ประการที่สำคัญ ได้แก่ การให้ชีวิตให้กับลูก การให้ต้นแบบร่างกายที่เป็นมนุษย์ มารดามีบทบาทสำคัญในการเลี้ยงดูและฝึกสอนลูก ซึ่งถือได้ว่าคือพระคุณอันย

พระภาวนาวิริยคุณ (ทัตติวโส ภิกขุ) เมื่อบุตรออกเรือนแล้ว ยังแถมรดของตน (ถ้ามี) ให้ไปทำ ทุนอีกด้วย เป็นนายทุนที่ไม่หน้าเลือด แต่มีเมตตธรรมอย่าง สูงที่บุตรจะพึงหาได้ในโลกนี้ ก็เฉพาะบุพการีของตนเท่านั้น

ในบทความนี้อธิบายถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่ของมารดา ที่มีต่อลูก ทั้งในด้านการเป็นนายทุนที่มีเมตตาธรรมและความสำคัญของการเข้าใจพระคุณนี้ ไม่เพียงแต่มีประโยชน์ต่อบุตร แต่ยังผลดีต่อมารดาเอง อีกทั้งแสดงให้เห็นถึ

พระภาวนาวิริยคุณ (ทัตติวิโร ภิโฺกข) บิดาที่ไม่ทำหน้าที่รับผิดชอบของตน ก่อให้เกิดปัญหาอย่างไร ปัญหาต่างๆ ซึ่งเกิดจากผู้เป็นบิดาขาดความรับผิดชอบ แต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป แต่มีผลเสียร้าย ก็ คือ 1) บุคค

ผลกระทบจากบิดาที่ไม่รับผิดชอบส่งผลต่อการพัฒนาสุขภาพจิตและการเรียนรู้ของบุตร ผู้ที่ไม่มีความอบอุ่นในชีวิตอาจขาดความเชื่อมั่นและไม่ประสบความสำเร็จได้ นอกจากนี้ หากบิดามีปัญหากับพ่อเลี้ยง อาจทำให้เด็กต้อ

ก็จะเป็นผู้สร้างเครือข่ายคนพลัดถิ่นในสังคมได้อย่างกว้างขวาง ถ้ ออยู่ในฐานะผู้ให้บริการ ชีวิตก็จะมีแต่ความลำเค็ญ ตั้งต นไม่ได้ กลายเป็นผู้ทำลายความเจริญของสังคมตลอดชีวิต ทั้ง ๙ ประการนี้ เป็นเพียงตัวอ

ในเนื้อหานี้ ได้กล่าวถึงความสำคัญของการรับผิดชอบของชายในสังคม และผลกระทบที่เกิดขึ้นเมื่อชายไม่ดำเนินชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบ โดยมีตัวอย่างจากปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตและในสังคมที่ทำให้เกิดความลำเค็ญและ

ในคัมภีร์พระพุทธศาสนากล่าวว่า มีผู้คนจำนวนมาก มี ปัญญามิตดบอดด้วยอำนาจกิเลสในกมลสันดาน เห็นว่า "บิดา ไม่มี" คือไม่มีพระคุณอุปถัมภ์ ความเห็นผิดเช่นนี้จัดเป็น "มิจฉาทิฏฐิ" ในทางกลับกัน กลุ่มมัณฑิต เห็นว

ในพระพุทธศาสนาชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของบิดา โดยแบ่งเป็นความคิดเห็นที่ถูกต้องซึ่งจัดว่าเป็นสัมมาทิฏฐิ กับความคิดเห็นที่ผิดซึ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิ ความเห็นที่ถูกต้องเห็นว่าบิดามีพระคุณอุปถัมภ์อย่างยิ่งต่อการ

9. ความเห็นเกี่ยวกับสัตว์ที่พูดขึ้นเกิด สัตวโลกพึ่งหลายมีการเกิดอย่างไร พระพุทธศาสนาให้ความรู้แก่เราว่า การเกิดของสัตวโลก ทั้งมวลมี 2 ลักษณะ คือ การถือกำเนิดในมนุษย์โลก กับการ ถือกำเนิดนอกมนุษย์โลก กา

พระพุทธศาสนาให้ความรู้เรื่องการเกิดของสัตว์โลก โดยแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ การเกิดในมนุษย์ (เช่น ฟองไข่, ในครรภ์, ในสิ่งโสโครก) และการเกิดนอกมนุษย์ (การผุดขึ้นทันที) ซึ่งมีความละเอียดในแต่ละประเภทและส

พระภาวนาวิริยคุณ (ทัตตชีโว ภิกขุ) หรือ “อุปปติะกำเนิด” โดยทั่วไปไม่พูดกันว่า “โอปปะติะ” เป็นการเกิดโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ แต่อาศัยแรงกรรมในอดีต ทั้งฝ่ายลบและฝ่ายบวก แรงกรรมฝ่ายบวกจะนำ ไปเกิดกำเนิดในสุ

อุปปติะกำเนิด หรือการเกิดโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ แบ่งออกเป็นฝ่ายบวกและฝ่ายลบ โดยแรงกรรมที่ผ่านมา มนุษย์มีโอกาสสร้างกรรมดีในโลกมนุษย์ ซึ่งเป็นสถานที่แห่งเดียวที่เหมาะสมที่สุดในการพัฒนาจิตใจและสร้างบรรลุธ

เป็นเหตุแห่งการไปสู่อภิญญา ก) โหมมนุษย์เป็นแดนแห่งเนื้อบูญ คือมีพระสงฆ์สาวกผู้ประกฏิบัติปฏิบัติชอบเป็นเนื้อบูญ ให้ผูคนได้ถวายทานเพื่อสังสมบูญกุศล ในปริมาณสูงกว่าการทานแก่นุปุตน สูงกว่าการทำสงเคราะห์ค

บทความนี้กล่าวถึงการทำทานและผลบุญในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าโหมมนุษย์เป็นแดนที่เหมาะสมในการสั่งสมบุญกุศล เสนอให้ข้อมูลเกี่ยวกับการทำทานกับหมู่คนที่ต่างกัน และผลที่จะเกิดขึ้นจากการทำทานตามหลักคำสอน

พระอวานวิริยคุณ (ทัตติวิโร ภิกขุ) แห่งกรรม แล้วใช้ชีวิตอย่างประมาณ อยู่กับการสร้างกรรมชั่ว เขาก็จะไม่มีโอกาสพบสุคติเลย แม้โลกนี้ก็เป็นเสมือนทุกข์ สำหรับเขา เมื่อโลกนี้ไปแล้วก็ต้องไปสู่อยภูมิอย่างแน่น

พระอวานวิริยคุณสอนให้เข้าใจว่าโลกมนุษย์เป็นทุคติและการสร้างกรรมที่ดีเป็นหนทางไปสูสุคติ การเรียนรู้เรื่องโอปปกิตะมีความสำคัญในการพัฒนาหิร-โอวาทปฐมในจิตใจ ทำให้รู้สึกอายต่อการทำบาปและกลัวผลของบาป ซึ่งจะ

แม้การปฏิบัติธรรมยังไม่เกิดผลถึงขั้นรู้แจ้งเห็นแจ้ง แต่ความสุขและความสงบอันเกิดจากความสว่างที่กลางใจ ซึ่งเกิดจากการเจริญสมาธิภาวนา ก็สามารถทำให้ผู้ปฏิบัติเกิดความครั้นั้นในพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุ

การปฏิบัติธรรมที่แม้จะยังไม่ถึงขั้นรู้แจ้งก็สามารถนำความสุขและความสงบมาสู่ผู้ปฏิบัติได้ การเจริญสมาธิทำให้มั่นคงในหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และให้เป็นแบบอย่างที่ดี คนเราสามารถพิสูจน์โอปปาติก

ของชาวโลก คือทรงให้ความอุปถัมภ์ของชาวโลกด้วยธรรมทาน โดยที่ชาวโลกไม่ได้ขอร้อง และชาวโลกก็ไม่ได้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพระองค์ ยิ่งว่านี้ยังไม่ทรงหวังการตอบแทนใดๆ จากชาวโลกด้วยซ้ำไป เหตุที่ทรงให้ธรรมทา

พระองค์ทรงให้ธรรมทานแก่ชาวโลกโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เพราะความเมตตาและห่วงใยต่อการลดทุกข์ยากของชาวโลก ประชาชนควรตั้งใจปฏิบัติตามพระธรรมคำสอนเพื่อบรรลุความหลุดพ้น และในการปฏิบัติตลอดชีวิต จะนำไปสู่การมีปร

พระภาวนาวิริยุคุณ (ทัตตชีโว ภิกขุ) ๑๑. ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องสมณพราหมณ์ผู้ปฏิบัติชอบ ชนิดที่ทำให้แจ้งโลกนี้โลกหน้าด้วยปัญญาอันยิ่งเอง แล้วสอนผู้อื่นให้แจ้งตามสมณพราหมณ์ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบ ชนิดที่

บทความนี้ว่าด้วยความเห็นเกี่ยวกับสมณพราหมณ์ผู้ปฏิบัติชอบที่สามารถทำให้แจ้งโลกนี้และโลกหน้า ด้วยปัญญาอันยิ่ง มืออาชีพที่สามารถฝึกตนเองจนเกิดทิพยจักษุและความรู้แจ้งเกี่ยวกับชีวิตในสังสารวัฏ นอกจากนี้ยัง

และเกิดครรมั่นตามที่ตนสอนแล้ว ก็จะรู้จักครองตนด้วย ปัญญา สามารถตั้งมั่นอยู่ในความดี ตั้งใจสร้างแต่ความดีเพื่อเป็น การสั่งสมบุญกุศลอย่างต่อเนื่อง หลักเลี่ยงจากการทำกรรม ชั่วทั้งปวง ด้วยเคราะห์ดีว่าม

เนื้อหาเกี่ยวกับการครองตนด้วยปัญญา การตั้งมั่นอยู่ในความดี และการหลีกเลี่ยงกรรมชั่ว โดยมุ่งหวังให้มนุษย์ทั้งหมดพบสุขและหมดทุกข์ นอกจากนี้ยังได้กล่าวถึงความรักและปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ พร้อมอธิบายถึง

พระภาวนาวิริยคุณ (ทัตตชีวา ภิกขุ) กิจกาม แต่ยังมีศาสนทายาท คือพระสงฆ์ผู้ปฏิบัติธรรม ชอบเป็นจำนวนมาก เป็นผู้ทรงจำพระธรรมวินัย ศึกษาและ ปฏิบัติตามพระธรรมวินัย แล้วนำมาสอนผู้อื่นไม่รู้ให้ตาม แม้เราจะไม่ม

พระภาวนาวิริยคุณได้พูดถึงการทำหน้าที่ของพระสงฆ์ผู้ปฏิบัติธรรมอันเป็นแบบอย่างให้แก่ผู้ที่สนใจในธรรมะ โดยการเรียนรู้และปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด พระสงฆ์เหล่านี้มีบทบาทในการให้ความรู้และคำสอนเ

ทำไมพระสัมมาสัมพุทธเจจึงตรัสแสดงความเห็นในข้อที่ ๑๐ จากการพิจารณาความเห็นถูกเป็นสัมมาทิฏฐิ ตั้งแต่ระดับที่ ๑ ถึง ๑๐ ด้วยโยนิโสมสัมภิทิเอก ย่อมเห็นได้ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีพระพุทธประสงค์ที่จะชี้แน

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้เพื่อชี้แนะแก่ชาวโลกเกี่ยวกับการสร้างกรรมดีและกรรมชั่ว การมีความเข้าใจถูกต้องในเรื่องกรรมจะส่งผลให้มีชีวิตที่มีความสุขและพ้นจากทุกข์ภาคหน้า โดยการสะสมบุญกุศลสามารถช่วยสยบกิเล

พระภาวนาวิริญคุณ (ทัตติไว ภิกขุ) ความสำราญโพลงของใจจะสามารถส่องให้เห็นความไม่แน่นอนของโลก ตลอดจนความเป็นไปของชีวิตตามความเป็นจริงได้ ลึกลงไปในระดับหนึ่ง ซึ่งตาเนื้อ (มังสังกู) มองไม่เห็น การเห็นเช่นน

พระภาวนาวิริญคุณ (ทัตติไว ภิกขุ) เน้นความสำคัญของความสำราญภายในใจที่ช่วยให้เราเห็นความไม่แน่นอนของโลกและการพัฒนาศีล รวมถึงการมีความอายต่อบาปและกลัวต่อความชั่ว การเห็นด้วยตาของทิพย์จัญญุจะนำมาซึ่งการเล