ส.ว. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3748 / 3777

นอกจากนั้นยังมีข้อมูลตามสถิติที่สนใจเกี่ยวกับการประกอบกิจทางศาสนาของพุทธศาสนิกชน โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) การสวดมนต์ 2) การใส่บาตร 3) การรักษาศีล 4) การนั่งสมาธิ โดยสำ

ข้อมูลสถิติจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ แสดงถึงการประกอบกิจกรรมทางศาสนาของพุทธศาสนิกชนในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551 โดยมีการสำรวจจากประชากรอายุ 13 ปีขึ้นไป จำนวน 50,989,454 คน แบ่งออกเป็น 4 กิจกรรมหลัก ได้แก่

จากข้อมูลจำนวนพุทธศาสนิกชนผู้ประกอบกิจนานบนพบว่า ๙๙.๙ % ได้มีโอกาสสวดมนต์เป็นประจำหรือในการโอกาสต่าง ๆ และจำนวนของผู้ที่ใส่บาตรเป็นประจำหรือในโอกาสต่าง ๆ มีจำนวน ๕.๗% แต่จำนวนผู้ที่ศึกษาศีลและนั่งสมาธ

จากข้อมูลจำนวนพุทธศาสนิกชน พบว่า 99.9% สวดมนต์เป็นประจำ แต่การศึกษาศีลและนั่งสมาธิลดลงมาก บ่งชี้ว่าความสำคัญในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนลดลง โดยเฉพาะการรักษาศีล 5 และการเจริญสมาธิ ซึ่งมีจำนวนผู้ที่

เหตุที่ทำให้จำนวนพระสงฆ์และการปฏิบัติธรรมของชาวพุทธลดลง ในเบื้องต้นเกี่ยวกับการลดจำนวนของพระภิกษุและสามเณร ดัง ที่ ผศ.ดร. ชาญณรงค์ บุญหนุน ได้สรุปออกมา 2 สาเหตุ คือ 1) นโยบายการศึกษาภาคบังคับของรัฐ ซึ

บทความนี้นำเสนอปัจจัยที่ทำให้จำนวนพระสงฆ์และการปฏิบัติธรรมของชาวพุทธลดลง โดยนักวิจัยได้ชี้แจงถึงสาเหตุสำคัญ 2 ข้อ คือ นโยบายการศึกษาภาคบังคับและนโยบายวางแผนครอบครัว รวมถึงปัจจัยอื่นๆ เช่น การเปลี่ยนแป

สาเหตุที่ ๑ คือ การเปลี่ยนแปลงสภาพลังจากสังคมเกษตรกรรมไปสู่สังคมอุตสาหกรรม เป็นที่ทราบกันอย่างดีว่า ผู้คนในสังคมเกษตรกรรมมีต้นทุนหรือสถานที่ประกอบอาชีพ คือ เรือกสวนไร่นา ผู้คนอาศัยอยู่ในสถานที่เกิด ใช

การเปลี่ยนแปลงจากสังคมเกษตรกรรมสู่สังคมอุตสาหกรรมส่งผลให้เกิดการย้ายถิ่นฐานจากชนบทไปสู่เมืองใหญ่ ทำให้โครงสร้างของชุมชนเปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะในด้านการศึกษา วัดและโรงเรียนมีความสัมพันธ์กันแน่นแฟ้น ทำให

คนหนุุ่มคนสาวจากท้องถิ่นต่าง ๆ เข้าสู่เมืองใหญ่ ๆ กองปรับสถานที่อำนวยความสะดวกต่าง ๆ มีมากขึ้น และระบบการศึกษาสมัยใหม่ที่มุ่งเน้นไปที่การเรียนรู้เพื่อการแข่งขันและประกอบอาชีพ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ป

บทความนี้กล่าวถึงการย้ายถิ่นของคนหนุ่มสาวจากท้องถิ่นไปสู่เมืองใหญ่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อประชากรในชุมชน ทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ห่างเหินระหว่างวัด บ้าน และโรงเรียน โดยเฉพาะการสืบต่อศาสนทายาท นอกจากนี้ยังมี

สาเหตุที่ ๒ คือ ข้อรับปฏิบัติของพระสงฆ์ที่ปรากฏต่อส ายตาสาธารณชน เมื่อสภาพสังคมเปลี่ยนแปลงไปดังกล่าวในข้าง ต้น วัดวาอารามเองจึงต้องปรับตัวจากการทำหน้าที่ในลักษณะ ดังรับ มาเป็นเชิงรุก แต่ว่าแทนที่จะเป็

บทความนี้สำรวจถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจากสภาวะสังคมที่เปลี่ยนแปลงส่งผลต่อข้อรับปฏิบัติของพระสงฆ์ โดยเน้นถึงการปรับตัวของวัดวาอารามซึ่งต้องกลายเป็นเชิงรุก รวมถึงคุณค่าของการศึกษาธรรมและการนำเสนอธรรมโดยใช้เท

สาเหตุที่ ๓ คือ ทัศนะคติในการมองพระสงฆ์ของพุทธศาสนิกชน เมื่ออภาพในด้านลบของพระพุทธศาสนา วัดวาอาราม รวมถึงพระภิษฐ์สูงมุปรากฏแก่สายตาพุทธศาสนิกชนมากขึ้น ทำให้ทัศนะคติที่เคยมองพระภิษฐ์สูงในฐานะของพระรัตน

บทความนี้กล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงทัศนะคติของพุทธศาสนิกชนต่อพระสงฆ์ ซึ่งส่งผลให้ความเคารพต่อพระภิษฐ์สูงลดลง โดยสาเหตุหลักเกิดจากมุมมองด้านลบที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาและวัดวาอาราม นอกจากนี้ยังมีกา

หันหน้ าอมรับความจริงเพื่อแก้ไขปัญหา จากปัญหาในเรื่องการลดจำนวนลงของศาสนฑายาท คือ พระภิกษุสงฆ์และสามเณร รวมถึงความหวั่นในเรื่องการปฎิบัติธรรมของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพุทธศาสนิกชน อาจเป็นสิ่งที่สร้างควา

เนื้อหานี้พูดถึงการลดลงของศาสนฑายาทในพุทธศาสนา โดยวิเคราะห์สาเหตุที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเศรษฐกิจ รวมถึงทัศนคติของผู้คนต่อพระภิกษุสงฆ์ การมองย้อนกลับไปเพื่อตระหนักถึงปัญหาและการแก้ไข

พระสงฆ์คือใคร ? ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จดับขันธปรินิพพาน พระพุทธองค์มีพระเต็มแต่งตั้งพระสงฆ์เป็นศาสดาแทนพระองค์ แต่ใต้รัศมีพระพุทธนี้ในมหาปฐพีมา สูตร แก่พระอานนท์ว่า "ธรรมและวินัยที่เราแสดง

พระสงฆ์เป็นผู้สืบทอดพระพุทธศาสนา โดยได้รับการแต่งตั้งจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เป็นศาสดาหลังจากพระองค์เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระสงฆ์มีหน้าที่ในการศึกษาธรรมและวินัย เพื่อให้มีความเข้าใจที่ถูกต้องและสามาร

ความหมายของพระสงฆ์นี้ต่าง ๆ ก่อนอื่นเรามาดูกวามหมายของคำว่า พระสงฆ์ กันก่อน ซึ่งโดยทั่วไป เรามักพบเห็นคำว่า ๑) พระภิกษุ (ภิกษุ) และ ๒) พระสงฆ์ (สงฆ์) โดยในบางครั้งเราจะเรียกทั้ง ๒ คำนี้รวมกันว่า พระภ

บทความนี้อธิบายความหมายของคำว่า พระสงฆ์ โดยเฉพาะความหมายของพระภิกษุและพระสงฆ์ รวมถึงความสำคัญและบทบาทของพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความหมายของคำว่า ภิกษุ ที่มีความหมายว่า ผู้ขอและการบรรลุธรรม นอกจาก

ตามครรลองที่พระผู้มีพระภาคเจ้ากำหนดไว้อย่างกันเท่านั้น ไม่ใช่หมู่อื่น เพราะเป็นหมู่ที่ประกอิรสรที่สุดและเป็นหมู่รวมเข้ากันได้กับพระรัตนะแห่งสองข้างต้นคือ พระพุทธเจ้าและพระธรรม ดังกล่าวมาแล้ว ความเป็น

ในพระพุทธศาสนา สงฆ์มีความสำคัญและมีความหมายที่ชัดเจนในด้านจำนวนและคุณภาพ สงฆ์ถูกกำหนดโดยจำนวนพระภิษุที่พร้อมกัน และในบางกรณี เช่น อุโบสถกรรม จะต้องมีพระภิษุไม่น้อยกว่า 4 รูปในการทำกิจนั้น สำหรับการปฏิ

เมื่อธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๕ ดังนี้แล้ว ใจจรรยามาร น้อมไปละเอียดยิ่งกว่านี้อีก มานที่ ๕ ก็เท่าไป มานที่ ๕ เข้า มาเทียนที่ เรียกว่า วิญญาณญาจาตนะ ธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๖ แล้วนั้น ใจกจรรยาน้อย ไปอีก

บทความนี้กล่าวถึงขั้นตอนการเข้าถึงธรรมกายตั้งแต่สนามที่ ๕ ถึง ๘ โดยแบ่งเป็นมานต่าง ๆ และนำเสนอการพิจารณาอริยสัจ ๔ ในบริบทของกายทิพย์ ธรรมกายถูกอธิบายถึงลักษณะที่แตกต่างกันในแต่ละสนาม ตั้งแต่การเห็นชัด

ครั้นแล้วธรรมกายเก็จจามน และพิจารณาธิสรในกุรุพรหม ท่านองเดียกันนั้น เมื่อถูกส่วนธรรมกายสักกายฉัตตศูนย์ วัดเส้นผ้าศูนย์กลางได้ 15 วา แล้วกลับเป็นธรรมกาย หน้าตักกว้าง 15 วา สูง 15 วา มีชื่อว่า พระอนาคาม

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการพิจารณาธรรมกาย และความสำคัญของพระอนาคามิและพระอรหัตในพระพุทธศาสนา โดยการวัดส่วนขนาดและพิจารณาธิสร ในกายอรพรหม พร้อมกับความเข้าใจเกี่ยวกับสังขารและสภาวะที่เป็นอนัตตา และการเข้

ผลหรืออานิสงส์ สำหรับส่วนที่ ๑ ซึ่งเป็นส่วนของการประกอบเหตุ นั่น คือ ส่งคุณข้อ ๑ - ๔ กล่าวคือ เมื่อพระสงฆ์ได้เป็นผู้ปฏิบัติ ตลอด ปฏิบัติตรง ปฏิบัติถูก ปฏิบัติสมควร ย่อมสามารถก้าวล่วง ภูมิคุ้มปุญญาไปสู

บทความนี้กล่าวถึงผลหรืออานิสงส์จากการปฏิบัติตามพระธรรมวินัยของพระสงฆ์ โดยระบุว่าพระสงฆ์ที่ปฏิบัติอย่างถูกต้องสามารถก้าวสู่ภุชฌานและได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ควรแก่การต้อนรับและบำเพ็ญ ซึ่งแสดงถึงความสำค

พระสงฆ์... ผู้กูความเสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนา เหตุการณ์หลังพุทธินิพพานรวด ๑๐๐ ปี พระพุทธศาสนาได้แบ่งออกเป็น ๒ นิกายนั่นคือ เถรวาท และมหาสังฆิกะ หลังจากนั้นอีกรวา ๑๐๐ ปี ได้ปรากฏว่ามีพระพุทธศา

หลังจากพระพุทธนิพพาน 100 ปี พระพุทธศาสนาแบ่งออกเป็นนิกายนิกายเถรวาทและมหาสังฆิกะ และเมื่อเวลาผ่านไปมีนิกายต่าง ๆ ถึง 18-20 นิกาย แม้ว่านิกายบางอย่างจะสูญหายไป แต่เถรวาทยังคงคงอยู่ในหลายประเทศและมีคัมภ

ในประเด็นที่เกี่ยวกับ พระสงฆ์กับความเจริญและความเสื่อม ของพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสาเหตุของความ เสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนาไว้ด้วย ลักษณะ ๕ ประการ ไว้ใน ตติยัมสัมโมทสะตรษ์ ไว้ดังน

เนื้อหาเกี่ยวกับความเจริญและความเสื่อมของพระพุทธศาสนา โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ระบุเหตุผลไว้ 5 ประการ ได้แก่ การเล่าเรียนพระไตรปิฎกที่มีการเปลี่ยนแปลง, การไม่ฟังคำตักเตือนของพระเณร, การที่พระเณรที่ไม่

สายเหตุทั้ง 5 ประการนี้ เป็นสายเหตุที่ทำให้พระสัจจธรรม อันบริสุทธิ์เสื่อมสูญไป และเมื่อพระสัจจธรรมหรือพระธรรมวินัยที่ พระพุทธองค์ตรัสให้เป็นพระศาสนาดั้นค่อย ๆ เสื่อมสูญไป จึงเป็น ที่แน่นอนว่า พระพุทธศ

บทความนี้พูดถึงสายเหตุทั้ง 5 ประการที่ส่งผลให้พระสัจจธรรมเสื่อมสูญไป และความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา โดยเน้นบทบาทของภิกษุในการเล่าเรียนและปฏิบัติในพระธรรมวินัยที่มีผลต่อความมั่นคงของพระธรรม ซึ่งท

5. สงมัคคีความสามัคคีคืนนเป็นอันดี ไม่ทะเลาะวิวาทกัน ไม่แข่งขันชิงดีชิงเด่นกัน แต่ชื่นชมกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน วัดปฏิบัติของสงฆ์เช่นนี้ ย่อมทำให้คนที่ยังไม่เลื่อมใสเกิดความเลื่อมใส ส่วนคนท

ความสามัคคีในหมู่สงฆ์มีความสำคัญในการสร้างความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา การช่วยเหลือเกื้อกูลกันทำให้เกิดบรรยากาศดี ๆ ซึ่งส่งผลให้ผู้ที่ยังไม่เลื่อมใสเกิดความเลื่อมใส และผู้ที่เลื่อมใสอยู่แล้วก็มีความเลื่

กัับคำกล่าวว่ำว่า พระสงฆ์ผูมักความเสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนา อาจจะมมีบางท่านนี้แง่ในใจว่า อุบาลก หรืออุบาสิกาไม่สามารถทำหน้าที่ได้เฉกเดียวกันพระสงฆ์หรือแน่นอนว่าพุทธศาสนิกชนหญิงชาย สามารถทำหน้า

บทความนี้กล่าวถึงบทบาทและความสำคัญของพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าพระสงฆ์มีความเสื่อมและความเจริญของศาสนา พระสงฆ์เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการศึกษา พระลักษณ์ การสอนธรรมะ และการประกอบพิธีปฏิบัติธรรม นอกจ

ความหมายของสามัญญผล ความอ่อนของสามัญญผลสูตร สามัญญผลเบื้องต้น... ยกตนจากฐานเดิม ศรัทธาอันประกอบด้วยปัญญา นำมาสู่การบวช สิ่งใดพิธีกรทำและสิ่งใด พึงละเว้น เมื่อเข้ามาบวชใน พระพุทธศาสนา สามัญญผลเบื้องกลา

本文讨论了สามัญญผล及其在佛教中的意义和本质，包括三类การพิจารณาเบื้องต้น、กลาง และสูง。它还提到凌驾于一切的毅力法，以及进入戒律的重要性。此外，内容强调具备智慧的信仰能够带来积极的转变，帮助人们走向充实的僧侣生活。最后总结出优秀僧侣的特质，呈现出一个正统而清净的佛教信仰的核心。更多信息请访问 dmc.tv。