ข้อความต้นฉบับในหน้า
เมื่อธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๕ ดังนี้แล้ว ใจจรรยามาร
น้อมไปละเอียดยิ่งกว่านี้อีก มานที่ ๕ ก็เท่าไป มานที่ ๕ เข้า
มาเทียนที่ เรียกว่า วิญญาณญาจาตนะ
ธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๖ แล้วนั้น ใจกจรรยาน้อย
ไปอีกว่าละเอียดยิ่งกว่านี้อีก มานที่ ๖ ก็หยาลไป มานที่ ๗ มา
แทนที่ เรียกว่า อากิญญาจัญญาตนะ
ธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๗ นั้นแล้ว ใจธรรมามก็คือ
น้อมไปอีกว่าละเอียดยิ่งกว่านี้อีก มานที่ ๘ ก็เกิดขึ้นทันทีนี้
เรียกว่า เนวสัญญานาสัญญาตนะ
รู้สึกละเอียดยิ่งประหนึ่งจริง นี้เรียกว่า เข้าจนที่
๑-๘ โดย อนุโลม แล้วอนกลับ จับแต่มานที่ ๙ นี้ องอี้สงมา
หามานที่ ๗-๖-๕-๔-๓-๒-๑ เรียกว่า ปฏิโลม ทำดังนี้ ๗ หน
ธรรมกายจึงลงไปอยู่บนสนามที่ ๘
ในระหว่างเข้ามานั้น ตั้งแต่ ๑ ถึง ๘ นั้น ตำธรรมกาย
ดู ทุกลักษณ์ เห็นชัดแล้ว สมุทัยลักษณ์ เห็นชัดแล้ว มีโครงล์ เห็น
ชัดแล้ว มรรคลลักษณ์ เมื่อก่อนเข้าสธรรมกายทุศูนย์เป็นดวงใส
วัดเส้นผ่านศูนย์กลางได้ ๒ นี้ ในใช่ศูนย์นั้นจะกลายเป็น
ธรรมกาย หน้าตักกว้าง ๕ วา สูง ๖ วา นี้เป็น พระโลตนั่น
แล้ว
ต่อไปธรรมกายโลตะบันนั้นเข้ามา แล้วพิจารณา
อริยสัจ ๔ ในกายทิพย์ ทำองเดียวกับที่กล่าวมาแล้วนั้น เมื่อ
ถูกส่วน ธรรมกายโลตบันตกศูนย์วัดเส้นผ่านศูนย์กลางได้ ๑๐
วา ไม่ช้าศูนย์นั้นกลับเป็นธรรมกาย หน้าตักกว้าง ๑๐ วา สูง
๑๐ วา ซึ่งว่า พระสถากามี