ข้อความต้นฉบับในหน้า
ในประเด็นที่เกี่ยวกับ พระสงฆ์กับความเจริญและความเสื่อม ของพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสาเหตุของความ
เสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนาไว้ด้วย ลักษณะ ๕ ประการ ไว้ใน ตติยัมสัมโมทสะตรษ์ ไว้ดังนี้
๑. ภิกษุทั้งหลายในธรรมวินัยนี้ เล่าเรียนพระไตรปิฎกที่ทรงนำสืบกันมาไม่ได้ คือ อาณา ขาดหายไปบางส่วนหรือเพิ่มเติมเข้ามา
ตามยุคสมัย เมื่อบกและพยัญชนะไม่ครบ จึงทำให้ภิฑานุภายในเข้าใจสาระของธรรมผิดเพี้ยนไป
๒. ภิกษุทั้งหลาย เป็นผู้หวาก ไม่ฟังคำตักเตือน ไม่อดทน ขาดความเคารพครูบาอาจารย์ จึงเรียนได้ไม่ดีนัก
๓. ภิกษุที่เรียกเก่ง จุดจำพระธรรมคำสั่งสอนได้มาก เป็นผูม ระเบียบวินัย แต่ไม่ทำหน้าที่กลึ่นดำริให้เพื่อน ๆ เมื่อภิฑุเหล่า
นันล่วงลับไป ย่อมทำให้ขาดผู้สานมรรคมรรคธรรม จึงทำให้พระ สัทธรรมเสื่อมสูญไปด้วย
๔. ภิกษุทั้งหลายที่เป็นพระเณร เป็นผู้มมาก ไม่ปฏิบัติ ตามพระธรรมวินัย เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ขาดความเพียรในด้านการ
ปฏิบัติสัทธรรม จึงไม่บรรลุธรรมในระดับที่ควรจะบรรลุ อันเป็นเหตุ ให้พระสัทธรรมเสื่อมสูญ
๕. สงฆ์แตกแยกกัน มีการทะเลาะวิวาทกัน ไม่ช่วยเหลือ เกื้อกูลกัน ทำให้ผุดขาดความศรัทธา ผู้คนที่เคยเลื่อมใสศรัทธาก็
เห็นทางไป เรื่องนี้ย่อมเป็นเหตุให้พระสัทธรรมเสื่อมสูญไป
www.dattajeeweo.com