สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 139 / 290

ธรระพี ประช บัณฑิต ต้องอบรมตน ๕๓ ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย เป็นอันตรายต่อ การดำเนินชีวิตในวัฏสงสาร ตลอด ๔๕ พรรษาของพระบรม ศาสดาที่ทรงปฏิบัติพุทธกิจ สั่งสอนเหล่าเวไนยสัตว์ให้ได้บรรลุ ธรรม โดยไม่เห็น

ธรรมาแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการดำเนินชีวิตอย่างไม่ประมาท โดยยกพระธรรมจากพระบรมศาสดาที่สอนให้เห็นในทุกข์และโทษของการเกิด ทั้งยังแนะนำให้สั่งสมคุณงามความดีและสร้างสมาธิในใจเพื่อนำไปสู่การหลุดพ้นจากวั

Boประช ผู้ดื่ม รสแห่งธรรม ๑๐๒ มนุษย์ทุกคนต่างแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตนเอง ธรรมกาย คือ สิ่งที่ประเสริฐสุดสำหรับชีวิต ผู้ใดเข้าถึงธรรมกาย ได้ชื่อว่าประสบความสุขและความสำเร็จในการเกิดมาเป็น มนุษย์และ

บทความนี้กล่าวถึงการแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์ โดยธรรมกายเป็นสิ่งที่นำความสุขและความสำเร็จมาสู่ชีวิต การเข้าถึงธรรมกายเป็นไปได้สำหรับทุกคนไม่ว่าจะเป็นเชื้อชาติหรือศาสนาใด โดยการทำใจให้หยุดน

ธรรมะเพื่อประช ต่างวิธีการแต่เป้าหมายเดียวกัน ๑๑๑ จิตใจของมนุษย์นั้น โดยปกติมักจะไหลลงต่ำ เหมือนน้ำ ที่ใหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ ใจเช่นเดียวกัน มักถูกกระแสกิเลส ครอบงำ ชักนำให้ไปทำบาปอกุศล ดังนั้น เราจึ

จิตใจของมนุษย์มักถูกกิเลสครอบงำ แต่การประพฤติธรรมเป็นประจำสามารถยกระดับจิตใจจากอ่อนแอมาแข็งแกร่ง และเปลี่ยนแปลงตัวเราให้ดีขึ้นได้ โดยสามารถกำจัดกิเลสและสร้างสันติสุขในชีวิต การเจริญภาวนาเป็นหนทางที่ทำ

Bssumaประช ต่างวิธีการแต่เป้าหมายเดียวกัน ๑๑๕ ราชโอรส ทั้ง ๔ ประสงค์อยากจะไปชมต้นทองกวาว นายสารถี ได้น้า พระโอรสเสด็จไปทีละองค์ โดยนําพระโอรสองค์โตไปก่อน ครั้นเข้าไปในป่า ก็ชี้ให้ดูต้นทองกวาวขณะสลัดใบ

เรื่องราวเกี่ยวกับการที่พระราชโอรสทั้ง ๔ องค์ ได้ไปชมต้นทองกวาวในฤดูกาลที่แตกต่างกัน และอภิปรายเกี่ยวกับลักษณะของต้นไม้ตามที่แต่ละองค์เห็น โดยมีพระราชบิดาทรงตัดสินเกี่ยวกับความเห็นเหล่านี้ เหตุการณ์นี

Boประช ผู้ถึงความเต็มเปี่ยม ของชีวิต สรรพสิ่งในโลกนี้ เป็นเพียงเครื่องอาศัยสําหรับใช้สร้าง บารมี ไม่ใช่มีไว้สําหรับให้ยึดมั่นถือมั่น เราเกิดมาในโลกนี้ เพียง อาศัยสิ่งเหล่านี้สร้างบารมีเท่านั้น อย่าไปค

เนื้อหาเกี่ยวกับการมองโลกและชีวิตอย่างไม่ยึดติด สรรพสิ่งเข้าสู่การสร้างบารมีให้กับตนเอง และดำเนินชีวิตตามคำสอนของพระอริยเจ้าผู้ไม่ยึดมั่นถือมั่น การกระทำที่ให้คุณค่าทางจิตใจมากกว่าทรัพย์สินรอบตัว เป็น

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๑) ๑๒๕ มนุษย์ทั้งหลายเมื่อปรารถนาสิ่งหนึ่งประการใดแล้ว หากหมั่นประกอบเหตุแห่งความปรารถนานั้นๆ ด้วยการสร้าง ความดีสั่งสมบุญบารมี มีการให้ทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา ป

บทความนี้เน้นความสำคัญของการปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อให้บรรลุความปรารถนาในชีวิต โดยเน้นการสร้างความดีผ่านการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา โดยเฉพาะการตั้งจิตอยู่ที่ศูนย์กลางกาย

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ(๒) ๑๓๘ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ในสมัยที่ยังเป็น พระโพธิสัตว์ ท่านจะเกิดมากี่ภพกี่ชาติก็ตาม ล้วนมีเป้าหมาย ทำพระนิพพานให้แจ้ง เกิดมาแสวงหาความบริสุทธิ์ กาย ว

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ในอดีตมีเป้าหมายเดียวกันคือการเข้าถึงพระนิพพาน โดยเน้นการทำความบริสุทธิ์ของกาย วาจา ใจ ผ่านการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาเพื่อกำจัดกิเลส. จรรยายถึงการสั่งสมคุณธรรมและควา

ธรรมะ ประชา พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๓) ១៤៨ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมีและทำพระนิพพานให้แจ้ง เส้นทางสายนี้เป็นทางสายเดิม ที่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้ผ่าน ไปแล้ว การสร้างบารมีที่เรากำลังทำกันอยู่นี้ ไม่ใช่ของใ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างบารมีเพื่อเข้าถึงพระนิพพาน ว่ามนุษย์มีภารกิจในการสร้างบารมีมาตั้งแต่อดีต ซึ่งการสร้างบารมีนี้ถือเป็นการทำลาก่อนที่จะไปสู่การพ้นทุกข์ การศึกษาธรรมะจึงเป็นสิ่งสำคัญในการก้าวไปสู่

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๓) ១៤៩ เป็นอานิสงส์ มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งสมาธิเป็นอานิสงส์ มิใช่มีญาณทัสสนะเป็นอานิสงส์ แต่พรหมจรรย์นี้มีเจโต- วิมุตติอันไม่กำเริบ เป็นประโยชน์ เป็นแก่นสาร เป็นท

บทความนี้พูดถึงชีวิตและอานิสงส์ของสมณะ ในการมุ่งแสวงหาความบริสุทธิ์โดยใช้ศีล สมาธิ และปัญญา ว่าชีวิตของสมณะเป็นชีวิตที่สงบสันโดษและมีอิสระจากโลกภายนอก โดยไม่แสวงหาสิ่งที่เป็นลาภสักการะ การครองเรือนที่

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๔) ๑๕๗ การดำาเนินชีวิตที่ผิดพลาดในภพชาตินี้ เป็นอันตราย อย่างยิ่ง เพราะจะทำให้พลัดตกไปสู่อบายภูมิ คือไปเกิดเป็น สัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรก เป็นเวลายาวนาน

การดำเนินชีวิตที่ถูกต้องตามธรรมะเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อหลีกเลี่ยงการตกไปสู่อบายภูมิ ซึ่งจะทำให้เกิดทุกข์มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องกลับมาเป็นมนุษย์ในภพชาติถัดไป การมีชีวิตที่ดีในฐานะมนุษย์ จำเป็นต

Boประช ๓๐ ปี ที่รอคอย ๑๖๖ สิ่งที่เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสําเร็จในชีวิต ของเรา คือ บุญกุศลที่เราได้ทำไว้อย่างดีแล้ว จะเป็นเครื่อง สนับสนุน ให้เราได้บรรลุจุดประสงค์ของชีวิต เราจะเข้าถึง ความเป็นเศ

บทความนี้สำรวจถึงความสำคัญของบุญในชีวิตเพื่อบรรลุเป้าหมายสูงสุด ระบุว่าบุญคือปัจจัยที่นำเราไปสู่การประสบความสำเร็จและความสุขในชีวิต อ้างอิงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับบุคคลที่สามารถพ้นจากปัญหา

ธรรมะเพื่อประชll พากเพียรเพื่อ พระนิพพาน ១៨៤ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว มีความบริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ได้เข้าถึงฝั่งแห่ง พระนิพพาน อันเป็นแดนเกษมจากโยคะ ที่ความ

บทความนี้เสนอถึงความสำคัญของการสะสมบุญบารมีเพื่อไปถึงพระนิพพาน ซึ่งเป็นแดนแห่งความสุขอย่างแท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นตัวอย่างแห่งผู้รู้ ผู้เบิกบานที่ต้องศึกษาความดี โดยยกคำสอนจากพระพุทธองค์มาสน

ธรระพี ประช พากเพียรเพื่อพระนิพพาน ១៨៥ ความบริสุทธิ์ อีกทั้งต้องมีความพากเพียรพยายามไม่ลดละ เพื่อทําความปรารถนานั้นให้สําเร็จ จนได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ประสบความสำเร็จในชีวิต ทั้งยังสามารถเป็นกัลยาณมิตรช

เรื่องราวเกี่ยวกับความพากเพียรและความบริสุทธิ์เพื่อบรรลุพระนิพพาน ผ่านชีวิตของมหาอุบาสิกาที่มีศรัทธาต่อพระมหา มิตตเถระ ผู้ซึ่งได้รับการดูแลจากนางเสมือนเป็นลูกชายของตน การตั้งใจถวายอาหารที่ดีแก่พระเถระ

ธรรมะเพื่อประชll พากเพียรเพื่อ พระนิพพาน ១៨៦ มิตตเถระเดินทางมาถึงใกล้ๆ บริเวณนั้น ได้ยินคำสนทนาของ สองแม่ลูก เกิดความสลดใจ ท่านสอนตนเองว่า “มหาอุบาสิกานี้ ต้องรับประทานอาหารที่ค้างคืน แม้ตอนกลางวันก็จ

พระมหามิตตเถระได้ยินการสนทนาของแม่ลูกและสะท้อนความสลดใจต่อการถวายอาหารของมหาอุบาสิกาโดยมีเจตนาเพื่อบุญ ท่านได้สำรวจความบริสุทธิ์ของตนและตั้งใจทำภาวนาจนกว่าจะบรรลุอรหัตผล สิ่งเหล่านี้สามารถนำไปสู่การเข

ธีระ ประชา หยุดใจเป็นสำเร็จทุกอย่าง ១៩២ จิตของบุคคลที่ตั้งไว้ผิดที่ ย่อมถูกความโลภ โกรธ หลง เข้ามาครอบง่า ทําให้คิดผิด พูดผิด ทําผิดได้ง่าย ซึ่งเป็นเหตุน่า ความทุกข์มาให้บุคคลนั้น แต่จิตของบุคคลที่ตั้

จิตที่ตั้งไว้ผิดที่มักนำไปสู่ความทุกข์ ขณะที่จิตที่ตั้งไว้ ณ ศูนย์กลางกายจะส่งผลดีต่อความคิด พูด และการกระทำ เมื่อจิตถูกกลั่นให้บริสุทธิ์จะนำไปสู่ความสุขและความเจริญ ในความพยายามในการพัฒนาจิตใจ บัณฑิต

ธรรมะเพื่อประชา มุ่งสู่โลกุตรธรรม ๒๐๐ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน มีความบริสุทธิ์ หมดจดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ได้เข้าถึงฝั่ง แห่งนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ ที่ความทุกข์ใดๆ ไม

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ที่รู้และตื่นรู้ มีความบริสุทธิ์พ้นจากกิเลส อันนำไปสู่การเข้าถึงนิพพาน ซึ่งเป็นที่ไม่มีทุกข์อันใด พระองค์ได้สั่งสมบุญบารมีมายาวนานและสอนให้ชาวพุทธเจริญรอยตาม โดยการสร้างคว

ธรระพี ประช อยู่กับปัจจุบัน ธรรม ២០៩ พระธรรมกาย เป็นกายตรัสรู้ธรรมของมนุษย์ทุกๆ คน เราจะรู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอด ในธรรมทั้งหลายทั้งปวง ก็ต้อง อาศัยธรรมกายนี้ เพราะว่าเป็นกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยสติ ปัญญา

บทความนี้พูดถึงธรรมกายซึ่งเป็นกายตรัสรู้ที่สำคัญสำหรับมนุษย์ทุกคน โดยกล่าวว่าการเข้าถึงธรรมกายจะต้องอาศัยใจที่หยุดนิ่งเท่านั้น การอยู่กับปัจจุบันนั้นมีความสำคัญ เพราะอดีตเป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้วและอนาค

ธรรมะเพื่อประชา บัณฑิต ผู้แสวงหาทางพ้นทุกข์ ๒๒๘ เราเกิดมาสร้างบารมี มีเป้าหมายว่าจะทำพระนิพพาน ให้แจ้ง เพื่อไปดับต้นเหตุแห่งทุกข์ ให้เข้าถึงบรมสุขอันแท้จริงที่ เป็นนิรันดร์ เมื่อเรามีความตั้งใจที่ดีอย

การเกิดมาของเรานั้นมีเป้าหมายเพื่อสร้างบารมีให้สมบูรณ์ และเข้าถึงบรมสุขอันแท้จริง นักบัณฑิตผู้มีความตั้งใจดีจะต้องชำระกาย วาจา ใจของตัวเองให้สะอาด เพื่อที่จะมีความเข้มแข็งในการนำบุญและชักชวนผู้อื่นมาร

Boประช ผู้มีชัยชนะที่ไม่กลับแพ้ ๒๖๒ สรรพสัตว์ทั้งหลายเป็นล้านๆ ชีวิต ไม่มีใครที่จะประทับ รอยเท้าไว้บนผืนทรายได้จีรังยั่งยืน เพราะไม่นานรอยเท้านั้น ก็ถูกคลื่นพัดให้จางหายไป เหมือนชีวิตที่เกิดขึ้นมาแล้ว

บทความนี้กล่าวถึงความไม่ยั่งยืนของชีวิตและการที่มนุษย์ส่วนมากประมาทในการใช้ชีวิต แทนที่จะสร้างสรรค์ความดีให้แก่ตนเองและผู้อื่น การสอนเรื่องความเมตตาและการไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกันจากพระพุทธเจ้าเป็นสิ

Boประช ผู้มีชัยชนะที่ไม่กลับแพ้ ๒๖๔ ประกอบด้วยมหากรุณา ตรัสว่า “ถ้าหากเราฆ่าหรือทรมาน อำมาตย์ชั่วนี้ ก็จะเป็นการทำปาณาติบาต หากแม้นอายัด ทรัพย์ทั้งหมด ก็จะเป็นอทินนาทาน” จึงทรงลงโทษสถานเบา ด้วยการเนรเ

ในเรื่องนี้พระราชามีการตัดสินใจเพื่อไม่ให้เกิดการฆ่าหรือทรมาน โดยการเนรเทศอำมาตย์ผู้ทำผิดไปยังเมืองอื่น ขณะที่อำมาตย์คนนั้นได้ทำการยุยงให้เกิดสงครามกับพระเจ้า พรหมทัต ที่มีอำนาจมาก พระราชาเริ่มรู้สึกไ