ความรักและความขี้อาย : หน้า 117/178

D MC ช่องนี้มีคำตอบ ก็ถึงกลับจอดสนิท คือ ไม่กล้าเข้าไปพูดคุยกับ สาว ๆ เหล่านั้นเลยแม้แต่นิดเดียว และถึงแม้ว่า หญิงสาวคนนั้นจะสวยบาดตาบาดใจสักแค่ไหน ตัวลูกก็ได้แต่เมียงมองและชื่นชมอยู่ห่าง ๆ ซึ่ง ถ้าหากเปรียบเทียบความหล่อคมอารมณ์ดี ๆ ระหว่างตัวลูกกับเพื่อน ๆ ผู้ชายในกลุ่มแล้ว ตัวลูกถือว่าเป็นแชมป์ของกลุ่มเลยก็ว่าได้ แต่ เยี่ยมเยียนและพูดคุยกับตัวลูกบ่อยเข้า ๆ ตัวลูก ก็ยิ่งตกหลุมรักเธออย่างหัวปักหัวป่า จนวัน ๆ ไม่เป็นอันทำอะไรเลยทีเดียว เพราะไม่ว่าจะ หลับตาหรือลืมตาก็มีแต่หน้าเธอลอยขึ้นมา ให้เห็นอยู่ตลอดเวลา และยิ่งเวลาผ่านไปนาน วันเช้า ความรักที่ตัวลูกมีต่อเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ๆ ๒๔. แต่ต่อมา ยิ่งเวลาผ่านไป ความรัก จืดจางและค่อย ๆ เลือนรางลงไปเรื่อย ๆ แบบ ไร้เหตุผล คือจากเดิมที่เคยหมั่นแวะเวียนมา เยี่ยมเยียนตัวลูกเป็นประจำ ก็มาหาน้อยลง ๆ จนกระทั่งไม่มาหาอีกเลย เมื่อตัวลูกเห็นเธอจากหายไปเช่นนั้น กลับกลายเป็นว่าตัวลูกเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ ในใจของแม่หญิงแสนสวยที่มีต่อตัวลูกก็ยิ่ง ไม่มีแฟน ๒๕. ต่อมา มีแม่หญิงคนหนึ่งย้าย เข้ามาพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับตัวลูก อีกทั้งครอบครัวของเธอยังเปิดร้านขายของอยู่ ใกล้ ๆ กับบ้านของตัวลูกอีกด้วย เมื่อตัวลูกเห็น แม่หญิงคนนั้นเข้าก็เกิดความรู้สึกประทับใจ ด้วยความรักที่เปี่ยมล้นอยู่ในหัวใจ จึงทำให้ ตั้งแต่แรกพบ และตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น เลยทีเดียว เพราะเธอช่างงามบาดใจยิ่งกว่าสาว ๆ คนไหน ๆ ที่ตัวลูกเคยเจอมา ๆ ๒๖. แม้ว่าตัวลูกตกหลุมรักแม่หญิง แสนสวยคนนั้นเข้าอย่างจังก็ตาม แต่ด้วยความ ขี้อายบวกกับความคิดเองเออเองของตัวลูก ในทำนองที่ว่า “เธอคงจะไม่มาสนใจคนอย่าง ตัวลูกหรอก” ตัวลูกจึงได้แต่แอบชอบ แอบชม และแอบมองเธออยู่ห่าง ๆ แบบคนที่รักเขา ข้างเดียว แต่ตัวลูกกลับหารู้ไม่ว่าแท้ที่จริงแล้ว ตัวลูกปรับเปลี่ยนเป็นฝ่ายไปหาเธอเอง แต่พอ ตัวลูกไปหาบ่อยเข้า ๆ เธอก็เกิดความรู้สึกรำคาญ ขึ้นมา จนทาให้มีปากเสียงกัน ขึ้น แต่ด้วย ความรักที่ตัวลูกมีต่อเธอ ทำให้ตัวลูกยอมเธอ ทุกอย่าง ๒๙. อยู่มาวันหนึ่ง ตัวลูกก็ตั้งใจไปหา เธอเหมือนเช่นเคย แต่ปรากฏว่า เมื่อตัวลูก ไปถึงที่ร้านขายของของเธอ ตัวลูกกลับพบว่า ร้านของเธอปิดอยู่ ตัวลูกจึงสอบถามพวก ร้านค้าที่อยู่ใกล้เคียงกันว่า ทำไมร้านของเธอ เธอก็แอบชอบตัวลูกอยู่เหมือนกัน จึงไม่เปิดขายของเหมือนทุก ๆ วัน ซึ่งพวกเขา แสนสวยก็เข้ามาทักทายและพูดคุยเรื่องโน้น หมู่บ้านแห่งนี้แล้ว เมื่อวันเวลาผ่านไปได้ไม่นานนัก แม่หญิง ก็บอกว่า ครอบครัวของเธอได้ย้ายออกไปจาก เรื่องนี้กับตัวลูกต่าง ๆ นานา ซึ่งทำให้ตัวลูก เกิดความรู้สึกตื่นเต้นดีใจคล้าย ๆ กับกำาลังฝัน ไปเลยทีเดียว ๒๗. ยิ่งแม่หญิงแสนสวยแวะเวียนมา (อ่านต่อฉบับหน้า) มิถุนายน ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๑๑๕