การอนุรักษ์คัมภีร์พระไตรปิฎกใบลาน : หน้า 69/178

ด้วยตระหนักถึงความสำคัญของคัมภีร์ พระไตรปิฎกใบลาน โครงการพระไตรปิฎก ฉบับวิชาการได้ส่งเจ้าหน้าที่ออกเดินทางไป สํารวจค้นหาแหล่งคัมภีร์ที่กระจัดกระจายอยู่ ตามภาคต่าง ๆ ทําให้พบว่าคัมภีร์พระไตรปิฎก บาลีที่พบในประเทศไทยนั้น ส่วนใหญ่จาร ด้วยอักษรขอม อักษรธรรมล้านนา และ อักษรธรรมอีสาน และสามารถแบ่งภาพรวม ตามสายอักษรได้กว้าง ๆ ดังนี้ น อักษรธรรมล้านนาพบมากบริเวณภาค เหนือซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรล้านนา เช่น จังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง น่าน แพร่ เลย เป็นต้น ส่วนคัมภีร์พระไตรปิฎกบาลี อักษรธรรมอีสานพบมากบริเวณภาคตะวันออก เฉียงเหนือ ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักร ล้านช้าง เช่น จังหวัดมหาสารคาม ขอนแก่น ยโสธร เป็นต้น และคัมภีร์พระไตรปิฎกบาลี อักษรขอมพบมากบริเวณภาคกลางและภาคใต้ ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรขอมโบราณ เช่น กรุงเทพ อยุธยา สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช เป็นต้น การออกเดินทางในแต่ละครั้ง เจ้าหน้าที ฝ่ายสารวจต้องอาศัยทั้งแรงกายและแรงใจ ทุ่มเทท่างานท่ามกลางสภาพดินฟ้าอากาศ สถานที่ และเส้นทางที่ไม่อำนวย อีกทั้งยังต้อง ทํางานแข่งกับเวลา เนื่องจากหลายครั้งเมื่อ เดินทางไปถึงกลับพบว่า คัมภีร์ใบลานที่เคยมี อยู่ในบัญชีรายชื่อสำรวจผุกร่อน เสื่อมสภาพ สูญหาย ถูกทำลายด้วยภัยธรรมชาติหรือด้วย ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์อย่างน่าเสียดาย มรดก ทางพระพุทธศาสนาอัน าค่าจึงไม่หลงเหลือ เป็นหลักฐานให้ชนรุ่นหลังน่าไปศึกษา ดังนั้น เจ้าหน้าที่ทุกคนจึงเร่งอนุรักษ์ คัมภีร์ใบลานที่ยังหลงเหลืออยู่เก็บบันทึกเป็น ไฟล์ภาพดิจิทัลด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัย เพื่อ จัดทำฐานข้อมูลคัมภีร์พระไตรปิฎกใบลานไว้ เป็นหลักฐานสําหรับศึกษาค้นคว้า ซึ่งในแต่ละ ขั้นตอนการดำเนินงานต้องอาศัยคณะทำงาน ที่มีความรู้ด้านเทคนิคการถ่ายภาพและจัดเก็บ ไฟล์ที่เป็นระบบ ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาบาลี และอักษรโบราณ นอกจากนี้เจ้าหน้าที่ทุกท่าน ต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความระมัดระวังอย่างสูง มิถุนายน ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๖๗