บ้านของใจและการใช้กาย : หน้า 55/94

๕๙ ...ใจเป็นธาตุรู้ มีลักษณะทรงกลมเท่าเบ้าตา ใจมีความเบาเป็นปกติ ไปไหนมาไหนได้อย่างสะดวก และมีความเร็วสูง... ใจจำเป็นต้องมีบ้านของใจ บ้านของใจ คือ กาย ใจจำเป็นต้องใช้กายเป็นที่อาศัย กายเป็นที่ อยู่ของใจ ถ้ามีแต่ใจไม่มีกาย เราเรียกว่า ผี ถ้ามีแต่กายแล้วไม่มีใจ เราเรียกว่า ศพ ในพระไตรปิฎกอธิบายเรื่องบ้านของใจไว้ แต่เพียงเท่านี้ แต่เมื่อเราฝึกสมาธิกันมากพอ ก็จะ พบว่า บ้านจริงๆ ของใจอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เหนือสะดือ 5 นิ้วมือ อยู่ตรงกลางตัวของเรา บ้าน ของใจอยู่ที่นี่ อยู่ตรงส่วนกลางกาย ที่เรียกว่า จุดศูนย์ถ่วง" และแล้วความรู้ด้านฟิสิกส์กับความรู้ ด้านพุทธศาสตร์ก็มาบรรจบกัน ณ จุดนี้ แต่ใจชอบเที่ยวไปไกล ๆ ใจของเรามักไม่ พอใจที่จะอยู่ในบ้านของตัวเอง เช่น ชอบคิดถึง สถานที่ต่างๆ ในประเทศไทยบ้าง หรือไปถึง ต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ อเมริกา จีน แม้กระทั่งดวงจันทร์ ดวงดาว ใจก็ชอบไปคิดถึง เพราะใจชอบเที่ยว นอกจากชอบเที่ยวแล้ว ใจยังชอบคิดอีกด้วย ลองสังเกตใจของเราดู นั่งแค่เพียงครู่เดียวคิดไปได้ ตั้งหลายเรื่อง และเปลี่ยนเรื่องคิดจากเรื่องหนึ่งไป ยังอีกเรื่องหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว บางครั้งคิดเรื่อง แรกยังไม่ทันจบ ใจก็ทิ้งไปคิดเรื่องอื่นได้ นี่คือ ลักษณะทั่วไปของใจที่เราควรทำความเข้าใจไว้ สรุป ใจเป็นธาตุรู้ มีลักษณะทรงกลมเท่า เบ้าตา ใจมีความเบาเป็นปกติ ไปไหนมาไหนได้ อย่างสะดวก และมีความเร็วสูง ใจมีบ้านอยู่ที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อยู่กลางตัวของมนุษย์ ใน ระดับที่สูงขึ้นมาจากสะดือ 5 นิ้วมือ (ติดตามต่อฉบับหน้า) "จุดศูนย์ถ่วง (center of gravity) คือ จุดรวมของน้ำหนักที่ทำให้วัตถุมีเสถียรภาพ