อนุโมทนาบุญผู้นำบุญ ผู้นำรถ : หน้า 47/181

อนุโมทนาบุญผู้นำบุญ ผู้นำรถ โอวาทพระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อทัตตชีโว) รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ก่อนอื่นขออนุโมทนาบุญกับผู้นำรถทุกท่าน ใครมารับบุญตรงนี้จะรู้ดีว่าต้องใช้ปฏิภาณกับ ความอดทนขนาดไหน เพราะหลวงพ่อเคยทำหน้าที่นี้มาก่อนตอนยังไม่ได้บวช แต่คิดว่าจะเอาบุญก็อดทน ทำไป เรื่องบุญนี้ลูกศิษย์วัดพระธรรมกายทั่วโลกรู้ดีว่า “บุญ” เป็นที่มาของความสุข ความสำเร็จ ความเจริญ และสิ่งที่ดีงามทุกชนิด และในกรณีนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเอาไว้ว่า ผู้ที่ให้ยานพาหนะ เป็นทานก็ดี ผู้จัดรถพาญาติโยมทั้งหลายมาวัด มาทำบุญก็ดี ได้ชื่อว่าเป็นผู้ให้ความสุข ความเจริญ ความสำเร็จแก่มหาชนคนมีบุญกันอย่างเต็มที่ ฉะนั้นผู้นำบุญผู้นำรถทั้งหลายพึงได้รับอานิสงส์นี้ เพราะว่า ถ้าพวกเราไม่จัดรถมาให้ เขาเหล่านั้นก็จะไม่ได้บุญ หรือถ้าได้บุญก็ได้ยาก วัดพระธรรมกายมีผู้มาร่วมบุญใหญ่ตั้งแต่เหนือสุดจนใต้สุดของประเทศ จากสุดตะวันตก จนสุดตะวันออกของประเทศ ถ้าไม่มีการจัดรถมาอย่างดี อย่างเป็นระบบ ก็ยากที่ท่านเหล่านั้นจะมาได้ เพราะว่า งานบุญใหญ่ของวัดพระธรรมกายแต่ละครั้งรถติดยาวทั้งขาไปขากลับ ถ้าไม่จัดระบบจัดนำรถกันมา อย่างดี ผู้ที่มาร่วมงานยากที่จะมาถึง บางท่านมาได้เพียงครึ่งทางต้องตัดใจกลับดีกว่า เพราะว่า รถติดมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคต้น ๆ ที่เพิ่งสร้างวัด ถนนหนทางไม่ค่อยดี ระบบจราจรยังไม่ค่อยดี ที่จอดรถยังไม่สมบรูณ์เหมือนขณะนี้ ถ้าไม่ได้ท่านผู้นำรถ ยากที่การจัดงานบุญใหญ่ของเราจะสำเร็จ ลุล่วงด้วยดี ดังนั้นการที่พวกเราช่วยกันจัดรถมาถือว่าได้สนับสนุนให้เกิดบุญใหญ่ท่วมประเทศ ท่วมโลก กันเลยทีเดียว หลวงพ่อขออนุโมทนาด้วย ๆ ผู้นำรถจัดรถมาให้พวกเราจำนวนหมื่นจำนวนแสนคนเวลาเราทำบุญใหญ่กัน พระภิกษุ-สามเณร รวมทั้งลูกหลานของเราที่มาร่วมทำบุญกัน แค่ลูกหลานของเราบางปีก็ ๓ แสนคน จัดรถกันที่หืดขึ้นคอ เพราะต้องทําเต็มที่เต็มกำลัง ใช้สติปัญญา อดตาหลับขับตานอน แล้วบางทีก็โดนเบี้ยวกลางทาง อุบัติเหตุถึงชีวิตก็เคยมี ต้องแก้ไขสถานการณ์กันสุด ๆ จึงทำให้งานบุญใหญ่ของวัดพระธรรมกายลุล่วงมา ด้วยดี ถ้าไม่ได้ผู้น่าบุญผู้น่ารถช่วยกันอย่างนี้จะได้บุญยาก จะได้บุญช้า แล้วในเมื่อได้บุญยาก ได้บุญช้า ก็จะสุขช้า เจริญช้า สำเร็จช้า เพราะว่าบุญ คือ ความสุข ความเจริญ ความสำเร็จ ก็เพราะได้พวกเรา ผู้นำาบุญผู้น่ารถทั้งหลาย ความราบรื่นในการสร้างบุญต่าง ๆ จึงเกิดขึ้น คุณยายท่านเคยปรารภเรื่องนี้เอาไว้ว่า เมื่อท่านออกจากบ้านมานั้น การที่จะไปถึงหลวงปู่ จะเข้าไปทำวิชชากับหลวงปู่ ไม่มีบุญเข้าไม่ถึงเหมือนกัน ถ้าเป็นพระหรือเป็นผู้ชายง่ายกว่า แต่ท่านเป็น ผู้หญิง เป็นชาวไร่ชาวนา เกิดมาไม่เคยเข้ากรุงเทพฯ ฉะนั้นการที่จะมาฝากเนื้อฝากตัว มาเรียนธรรมะ กับหลวงปู่ ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย คุณยายเคยบอกว่า "กว่าจะมาถึงหลวงปู่ได้ ยายเหนื่อยแทบตาย เสียเวลา มิถุนายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๔๕