การเห็นแก่ได้ : หน้า 90/181

๓๓ อย่าประพฤติดังภาษิตว่า “ปลาผุดเอาเบ็ดหย่อน” อย่าเป็นคนที่คิดแต่จะได้จะเด่นจะดังให้รวดเร็ว โดยไม่นึกถึงคุณธรรม ไม่นึกถึงความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีคุณ คนที่เห็นแก่ได้โดยลืมผู้มีคุณ เมื่อถูกใช้จนหมดประโยชน์ ย่อมถูกเขี่ยทิ้ง กลายเป็นคนตกงานไร้ที่พึ่ง เพราะคนเขารู้เช่นเห็นชาติแล้วว่า “อกตัญญู” ๓๓. อย่าประพฤติดังภาษิตว่า "ปลาผัดเอาเบ็ดหย่อน อีกหย่างหนึ่ง นายก็ยังไม่ถึงล่มจมทรุดโทรมกระไรนัก เป็นแต่ เพียงแต่ทรง ๆ อยู่ แต่ไม่ใคร่มีความสามารถและผาดโผนปราดเปรื่อง เช่นนายเขาทั้งหลายในชั้นเดียวกัน ถ้าเป็นบ่าวที่ใจคอไม่หนักแน่น ก็คิดถอนหัวหานายใหม่ ที่มีความสามารถและผาดโผนต่อไปด้วยใจ ไม่ดี และไม่มีความหนักแน่นประดุจ “พรานเบ็ดเห็นปลาผุดที่ไหน ที่เที่ยวเอาเบ็ดหย่อน” ฤๅได้รับผลที่เพ่งหมายช้าไปหน่อย ก็มีจิตร ร้อนรนกระสับกระส่ายคิดจะหานายใหม่เหมือนกัน อาการเช่นนี้มักจะมีชุม เพราะปรารถนาจะดีเร็วเกินไป การที่ดี เร็วเกินไปนั้น ก็ไม่รู้หลักกานมั่นคงนัก การที่จะดีและชั่วย่อมจะเป็น ได้ตามคราวตามสมัย ประเดี๋ยวเลยชั่วกว่าเก่าก็มีถมไป เช่นกับเรา จะหาผลประโยชน์อันใดที่มีกำาไรมากให้รวยเร็ว แต่ผลอันนั้นย่อม คลอนแคลน ไม่รู้หลักถานอันใด ผลที่ได้น้อยพอควร ผลอันนั้นย่อม มั่นคงหลักถานกว่าเช่นนี้เป็นธรรมดา ๘๘ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๕๘