ความอดทนและความกตัญญู : หน้า 91/181

เพราะฉะนั้น เห็นว่าควรจะมีใจหนักแน่น และมีความพยายาม อดทน เช่นคนโบราณกล่าวเปรียบไว้ว่า “ฝนทั่งเป็นเข็ม” จนได้ ตั้งวงษ์ตระกูลยืดยาวมาเช่นนั้นจึงจะควร และคนชั้นเก่าเขามีความ พากเพียรมาก ตกทุกข์ได้ยาก ก็ไม่ใคร่จะทิ้งมูลนาย ล่มหัวจมท้าย มาด้วยตลอดบุตรีและนัดดา ความอุสาหะก็น่าชมเชย ถึงกับหัดเป็น เสมียนเขียนหนังสือด้วยใบพาย และถือหีบหมาก ถือร่มตามนาย เป็นต้น เขายังไม่ทอดทิ้ง สู้ทนทานเอาเป็นการเป็นงานดิบดีไปได้ก็มี เป็นอันมาก มีจนบัดนี้ก็มีด้วยความอุสาหะ ฉะนั้นเหตุใดเราก็เป็นคน ควรจะกระทำเช่นเขาได้เหมือนกัน จรรยาข้อที่ ๓๓ นี้ต่อเนื่องกับข้อที่ ๓๒ คือนอกจากจะเป็นคนกตัญญูไม่ลืมพระคุณผู้ที่มีพระคุณ ยังต้องไม่เป็นคนใจรวนเรด้วย ไม่ใช่คิดแต่จะได้ จะเด่นดังให้รวดเร็วโดยไม่นึกถึงคุณธรรม ทำงาน กับนายคนนี้ยังไม่เห็นวี่แววของความก้าวหน้า ก็คิดจะเปลี่ยนงานใหม่เสียแล้ว ไม่รู้จักอดทน คนเรานั้น เมื่อทําดีต้องได้ดีอย่างแน่นอน แต่เมื่อบุญยังไม่ส่งผลก็ต้องรอเวลา เปรียบเสมือน ผลไม้ที่ยังไม่สุก ถึงแม้จะไปเด็ดมาบ่มก็ไม่หวานสนิท สู้อดทนให้ถึงเวลาที่สมควรจะดีกว่า ฉะนั้น การเปลี่ยนงานบ่อย ๆ จึงไม่ใช่เรื่องที่ดี เพราะแสดงถึงความเป็นคนจับจด ใจรวนเร ไม่รู้จักอดทน ข้อนี้รวมผู้ที่เปลี่ยนสามีหรือเปลี่ยนภรรยาบ่อยด้วย หลวงพ่อเคยมีเพื่อนหลายคนที่มีความสามารถในการทำงานมาก เรียนจบจากต่างประเทศมา ได้ศึกษาเทคโนโลยีของเขามา แต่เมื่อกลับมาถึงเมืองไทย ก็มีทีท่าว่าจะลืมนายคนเดิมซึ่งเป็น ผู้หาทุนให้ไปเรียน เพราะมีนายคนใหม่ที่เขาเสนอเงินเดือนสูงกว่า คนประเภทนี้เมื่อไปอยู่ที่ใหม่และได้ถ่ายทอดเทคโนโลยีให้เขาเต็มที่จนเขาเข้าใจดีแล้ว อีกไม่ นานเขาก็ปลดออก เพราะไม่มีประโยชน์อันใดแก่เขาอีก คราวนี้เมื่อตกงานก็หาที่พึ่งไม่ได้ เพราะ คนเขารู้เช่นเห็นชาติแล้วว่า เป็นคนไม่มีความกตัญญูกตเวที เป็นคนไม่ซื่อตรง บุคคลเช่นนี้จะตกต่ำ ีร ตลอดชีวิต ค (อ่านต่อฉบับหน้า) มิถุนายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๙