พระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนา : หน้า 79/181

แผ่นดินที่ ๓ ของกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทยในราชวงศ์จักรี ถือเป็นยุคทองแห่งต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยของ พระองค์พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองเป็นอันมาก เนื่อง ด้วยทรงมีพระราชศรัทธาอย่างมั่นคงในพระพุทธศาสนา ทรงรักษาศีล บ่าเพ็ญทาน บำารุงคณะสงฆ์ สร้างและ ปฏิสังขรณ์พระอารามไว้เป็นจํานวนมาก จนมีค่าพังเพย กล่าวกันมาว่า “ในรัชกาลที่ ๑ นั้น ถ้าใครเข้มแข็งใน การศึกสงคราม ก็เป็นคนโปรด ในรัชกาลที่ ๒ ถ้าใคร เป็นจินตกวี ก็เป็นคนโปรด ในรัชกาลที่ ๓ ถ้าใครใจบุญ สร้างวัดวาอาราม ก็เป็นคนโปรด” พระราชศรัทธาที่มีต่อพระพุทธศาสนาปรากฏเด่นชัดในพระราชจริยวัตร ดังเช่น ในปี พ.ศ. ๒๓๘๔ มีพระราชอุตสาหะเสด็จพระราชดำาเนินไปทรงฟังการแปลพระไตรปิฎกติดต่อกัน เป็นเวลา ๒๕ วัน เมื่อทรงเห็นว่ายังไม่มีพระภิกษุสามเณรรูปใดมีความรู้พระไตรปิฎกถึงขั้นเปรียญ เอก โท ตรี และจัตวา จึงทรงอาราธนาพระราชาคณะทั้งปวงด้วยความห่วงใยเกรงพระพุทธศาสนา จะเศร้าหมองว่า ๆ "กระทําซึ่งพระพุทธศาสนาให้เหมือน สระโบกขรณี มีดอกปทุมชาติเกิดคอยกันเป็น ชั้น ๆ ชั้นที่มีดอกอันบานแก่ แลชั้นมีดอกอันแก่ พึ่งจะบาน จึงจะแย้มกลีบแลเกสร ที่มีดอกอ่อน พึ่งจะผุด พระพุทธศาสนาถ้ารุ่งเรืองไปด้วย พระภิกษุสามเณรที่รู้พระไตรปิฎกเป็นชั้น ๆ ดังนี้แล้ว อันว่ากลีบสุคันธรส คือ คุณธรรม ก็จะฟุ้งขจรตลบไปในที่ทวนลม แลตามลม ดังนี้แล้วทรงให้การสนับสนุนการเรียน พระปริยัติธรรมของพระภิกษุสามเณรเป็นพิเศษ โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรม ในพระอาราม มีการสอบพระบาลีสนามหลวง อย่างเคร่งครัด พระราชทานพัดยศและถวาย มิถุนายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๗๗ wwwwww.x