การระลึกชาติและการเกิดใหม่ : หน้า 112/181

D M C ช่องนี้มีคำตอบ ท้องแม่ แม่ได้เล่าให้ฟังว่า ลูกยื่นเท้าสองข้าง ออกมาก่อน พร้อมกับมีสายรกพันคอและลำตัว พะรุงพะรังไปหมด เมื่ออายุได้เพียง ๒ ขวบ ขณะกำลัง วิ่งเล่นตามละแวกบ้าน ลูกเผอิญเข้าไปในบ้าน หลังหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กัน ลูกเห็นป้าคนหนึ่งซึ่งเป็น เจ้าของบ้าน เพียงแค่เห็นลูกก็รู้สึกคุ้นเคยมาก เหมือนเป็นญาติที่คุ้นกันเป็นพิเศษ ขณะกำลัง นึกว่าเคยเห็นป้าคนนี้ที่ไหน ทันใดนั้นภาพ เหตุการณ์ในอดีตก็ค่อย ๆ ผ่านเข้ามาในห้วง ความคิด เห็นเป็นลำาดับเรื่องราวที่ชัดเจนมาก ราวกับว่าเพิ่งจะผ่านพ้นเหตุการณ์เหล่านั้นมา ๗ ขวบ ได้ไม่นาน จนพอจะปะติดปะต่อเป็นเรื่องเป็นราว ว่า ในอดีตชาติลูกเคยเกิดเป็นลูกสาวคนเล็ก ของป้าคนนั้นนั่นเอง พออายุได้เพียง วันนั้นเป็นวันพระ ลูกกับเพื่อนผู้หญิงอีกคนหนึ่ง กําลังช่วยกันเก็บดอกบัวในสระหลังบ้านเพื่อ เตรียมตัวจะไปท่าบุญที่วัด ลูกเห็นว่ามีดอกบัว อยู่ ๓ ดอก เลยคิดว่าจะเก็บให้หมดทุกดอกเพื่อ จะได้ครบองค์แห่งพระรัตนตรัย แต่ปรากฏว่า บัวดอกสุดท้ายอยู่ไกลมากจนสุดจะเอื้อม ขณะที่ลูกกับเพื่อนกำลังช่วยกันเอื้อมไปถึง ก้านบัวดอกสุดท้าย แต่โชคร้ายเพราะที่สระน้ำ บริเวณนั้นเป็นบริเวณที่ลาดลึกลงไป จึงทําให้ เราสองคนต้องพากันกอดคอจม นํ้าตายไป พร้อมกัน หลังจากตายแล้ว ญาติก็เอาร่างของลูก ไปเผา ลูกจะเข้าร่างตัวเองก็ทําไม่ได้ ได้แต่เฝ้า ยืนดูร่างของตัวเองถูกเผา ลูกเฝ้าวนเวียน อยู่ในวัด ๓ วัน ขณะที่ลูกเองยังไม่รู้เลยว่า จะไปไหนดี พอลูกเห็นผู้หญิงคนหนึ่งถือคานหาบ ๑๑๐ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๕๘ เดินตรงมาตักน้ำที่สระน้ำหน้าวัด ลูกก็เลย ตัดสินใจกระโดดขึ้นหลังของเธอไปโดยที่เธอ ก็ไม่รู้สึกตัว แล้วในที่สุดก็ได้มาเกิดเป็นลูกสาว ของผู้หญิงคนนั้น ซึ่งก็คือแม่ของลูกในชาตินี้ค่ะ ลูกเล่าเรื่องนี้ให้ญาติ ๆ ฟังว่า ลูกเป็น ลูกสาวของป้าคนนั้น แรก ๆ เขาก็ไม่เชื่อ หาว่า ลูกยังเป็นเด็กก็พูดไปเรื่อยเปื่อย แต่เมื่อลูก ยืนยันว่า ลูกจ๋าได้แม่นยำาว่าคนในบ้านหลังนี้ ใครชื่ออะไร เกี่ยวข้องกันอย่างไร และข้าวของ ในบ้านชิ้นไหนเป็นของใคร หรือแม้แต่เงินที่พ่อ (ในชาตินั้น) แอบเอาไปซุกไว้ที่ขอบ้านโดยที่ ไม่บอกใครเลยยกเว้นลูกเพียงคนเดียว ลูกก็ สามารถพิสูจน์ว่าเป็นจริงตามนั้นทุกอย่าง ในที่สุด ทุกคนก็เชื่อว่าลูกสามารถระลึกชาติได้จริง ๆ ลูกแปลกใจตัวเองว่า ตั้งแต่เป็นเด็กเล็ก อายุยังไม่ถึง ๗ ขวบ ลูกมีความรู้สึกอยากบวช อยู่ตลอดเวลา ในใจคิดแต่เพียงว่าอยากเกิดเป็น ผู้ชาย ไม่อยากเป็นผู้หญิงเลย เพราะอยากบวช แต่ก็บวชไม่ได้ ยิ่งเมื่อย่างเข้าวัยรุ่นอายุราว ๑๔-๑๕ ปี ลูกยิ่งอายมาก ๆ เลยค่ะ เพราะเริ่ม มีประจำเดือนแล้ว ลูกคิดว่า ทำไมเราถึงต้อง มีประจำเดือนด้วย? คิดมากจนถึงขั้นอยากจะ ไปผูกคอตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไป ยิ่งพอรู้ว่า ต้องเป็นอย่างนี้ทุกเดือนก็เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ ฟูมฟายอยู่นาน ๓ วัน ต้องหลบซ่อนด้วย ความอาย อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเลยค่ะ ลูกอาการหนักมากจนแม่ต้องพาลูกไป หาหมอ ไม่ใช่หมอสามัญประจำบ้านนะคะ แต่ ว่าเป็นหมอไสยเวทประจำหมู่บ้านค่ะ พ่อหมอ บอกกับแม่ว่า “ลูกเอ็งมันผีเข้า” แล้วพ่อหมอก็ เต็มใจช่วยรักษาให้ โดยบดพริกไทยให้ละเอียด