การสร้างสรรค์งานจากใจที่สงบ : หน้า 14/40

มันออกมาจนคีย์แทบไม่ทันเลย ซึ่งเพลงที่ทำออกมาเป็นเพียง ส่วนน้อยเท่านั้น แล้วไม่ต้องใช้เวลานานในการแต่ง” จากความยากของการแต่งเพลงที่หลายคนคิดนี่เอง จึง ทำให้มีคนสงสัยว่า จริงหรือเปล่า? ที่ศิลปินจะทำงานศิลปะได้ดี ต้องกินเหล้า สูบบุหรี่ หรือเสพยา เพื่อให้ตัวเองหลุดจากโลก ธรรมดา อารมณ์ธรรมดา เพื่อคิดในสิ่งที่แหวกแปลกออกไป แล้ว จะได้ผลงานที่ไม่ธรรมดาเกิดขึ้นได้ แต่สำหรับคุณจำรัสแล้ว งานที่ไม่ธรรมดาของเขาเกิดจากใจที่เป็นสมาธิ “ผมว่า....งานที่ดีต้องเกิดจากใจที่ดีใจที่มีสติสัมปชัญญะ มีสมาธิในงานมากกว่า ดังนั้นการเปลี่ยนจากการเสพยา ซึ่ง ทำลายสุขภาพ มาเป็นการฝึกสมาธิเพื่อให้หลุดจากความวุ่นวาย ก็จะได้สภาพในที่ไม่ธรรมดา มาสร้างสรรค์งานได้ดีกว่า เพราะ อย่างนักแต่งเพลงเอง ต้องทำหน้าที่ทั้งสองบทบาทไปพร้อมๆ กัน คือ เป็นผู้แต่งเพลง ซึ่งต้องมาคิดว่า เราจะให้อะไรกับผู้ฟัง แล้ว ในทางกลับกัน ต้องถอยตัวเองออกมาเป็นผู้ฟัง ว่ารู้สึกอย่างไร กับเพลงที่แต่งขึ้น การถอยไปถอยมาระหว่างสองความรู้สึกนี้ ซึ่งถ้าเสพยา มึนๆ งงๆ ผมว่าไม่น่าจะทำได้ดี” จากข้อคิดในชีวิตหลายข้อ ที่เราได้มีโอกาสรับรู้ขณะนั่ง พูดคุย กับศิลปินท่านนี้ เรายังสัมผัสได้อีกว่า เขาไม่ได้เป็นเพียง 14 : จํารัส เศวตาภรณ์