ประสบการณ์ในห้องปฏิบัติธรรม : หน้า 31/40

กลมใสนี้อยู่ไม่นานนัก ก็ค่อยๆ เคลื่อนและจางหายไป รู้สึก เสียดายมากที่ดวงแก้วหายไป วันที่สามของการปฏิบัติธรรม ผมนั่งสมาธิคนเดียวในห้อง ปฏิบัติธรรม ตั้งแต่ตี 4 กว่าๆ โดยใช้วิธีการเดิม คือ ประคองใจ ที่กลางกาย ภาวนาสัมมาอะระหัง โดยไม่คิดอะไรเลย ภาวนา จนไม่รู้ว่าคำภาวนาหยุดไปตั้งแต่เมื่อไรรู้แต่ว่าภายในท้องใหญ่ขึ้น กว้างขึ้น และชุ่มเย็น คล้ายกับมีหิมะเกล็ดเล็กๆ อยู่มากมายจน ชุ่มฉ่ำ ใจนิ่ง ตัวเบา ไม่รู้สึกปวดเมื่อย ภายในท้องมีแสงสว่าง เหมือนแสงอาทิตย์ยามเช้า แล้วก็เห็นดวงแก้วใสโตกว่าไข่ไก่ มี รัศมีสว่างไสว จนตกใจ แต่ก็พยายามประคองใจ เฝ้ามองดูเฉยๆ ดูไปเรื่อยๆ ไม่ทราบว่านานเท่าใด ดวงแก้วใสก็ค่อยๆ จางหายไป ชมรมสื่อสร้างสรรค์ : 31

- ประสบการณ์ในห้องปฏิบัติธรรม