พุทธประเพณีคู่พุทธมหานคร : หน้า 12/384

พุทธประเพณีคู่พุทธมหานคร พุทธประเพณี คือ ประเพณีของผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นระเบียบแบบแผนและเอกลักษณ์ของชาวพุทธ ที่ยึดถือปฏิบัติสืบต่อกันมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล พุทธประเพณีที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาลนั้นมีหลายอย่าง เช่น พุทธประเพณีการบวช พุทธประเพณีการ ตักบาตร พุทธประเพณีการถวายสังฆทาน พุทธประเพณีการปฏิบัติธุดงควัตร เป็นต้น แต่หนึ่งในพุทธประเพณี ที่สำคัญที่กำลังจะกล่าวถึงในเล่มนี้ ก็คือ พุทธประเพณีการเดินธุดงค์ พุทธประเพณีการโปรยดอกไม้ต้อนรับ คณะพระภิกษุสงฆ์ และพุทธประเพณีการล้างเท้าพระ ซึ่งเป็นพุทธประเพณีที่แทบจะไม่ค่อยเหลือให้เห็นแล้ว ในยุคปัจจุบัน พุทธประเพณี เป็นประเพณีที่ชาวพุทธสามารถปฏิบัติได้โดยไม่ขึ้นกับกาลเวลา เพราะคำสอนขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอกาลิโก คือ ไม่ขึ้นอยู่กับกาลเวลา ดังนั้นพุทธประเพณีจึงเป็นข้อควรปฏิบัติ ที่ไม่ล้าสมัย ไม่มีเมื่อก่อนหรือวันนี้ แต่สามารถปฏิบัติได้ตลอดกาลนิรันดร์ แต่พุทธประเพณีมีสิทธิ์จะเลือนรางหรือหายสาบสูญไปได้ ในวันที่ชาวพุทธอ่อนแอ ขาดศีลธรรม และ ค่อยๆ ปล่อยให้ความเจริญทางด้านวัตถุอยู่เหนือจิตใจ เช่น เมื่อชาวพุทธเห็นพระภิกษุเดินผ่านแล้วไม่รู้ว่า จะ ต้องก้มลงกราบหรือยกมือไหว้ อาจเป็นด้วยความไม่เข้าใจ และมีคนกระทำให้ดูเป็นตัวอย่างน้อยมาก... หากเป็นดังนี้ ขอให้รู้เถิดว่า นั่นคือสัญญาณอันตราย เพราะเป็นเครื่องบ่งชี้ว่า พุทธประเพณีกำลังจะ ดับสูญไปอีกหนึ่งอย่างแล้ว เพราะในสมัยพุทธกาล เมื่อพุทธศาสนิกชนเห็นคณะพระภิกษุเดินผ่าน ก็จะก้มลง กราบกับพื้น หรือโปรยดอกไม้เพื่อต้อนรับบูชาด้วยจิตที่เลื่อมใสกันทีเดียว ในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ เราก็ควรจะรักษาพุทธประเพณีนี้ไว้ เพื่อให้โอกาสโลกใบนี้มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับ ลูกหลานของเรา ปลูกจิตสำนึกให้เขามีจิตใจที่อ่อนโยน มีความเคารพ มีความกตัญญู มีความเจริญทางด้าน จิตใจนำหน้าวัตถุ แล้วในที่สุด...กระแสศีลธรรมก็หวนคืนกลับมาปกป้องโลกใบนี้ให้น่าอยู่ยิ่งขึ้น 11