พุทธประเพณีการปฏิบัติธุดงควัตร : หน้า 20/384

WY พุทธประเพณีการปฏิบัติธุดงควัตร 8 ธุดงควัตร เป็นพุทธประเพณีที่ถือปฏิบัติมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล เนื่องจาก ธุดงค์ คือ บทฝึกตนในการ กำจัดกิเลสทางพระพุทธศาสนาแบบเฉียบพลัน ที่เรียกว่า ธุตังคะ มีทั้งหมด 13 ข้อ โดยผู้ปฏิบัติจะได้ฝึกความ อดทน และใช้ความเพียรสูงกว่าปกติ ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้บัญญัติให้การถือธุดงค์เป็นข้อบังคับ คือ ใครจะถือก็ได้ หรือไม่ถือก็ได้ แต่พระองค์ทรงอนุญาตให้ทําได้ เพราะเป็นข้อปฏิบัติที่เกื้อกูลและสนับสนุนให้ บรรลุธรรมง่ายขึ้น น ** ผู้ปฏิบัติจะเลือกถือธุดงค์ข้อใดข้อหนึ่ง หรือจะถือครั้งละ 3-4 ข้อก็ได้ แล้วแต่ความศรัทธา แต่ ไม่สามารถถือธุดงค์ในคราวเดียวกันทั้ง 13 ข้อได้ เพราะบางข้อทำพร้อมกันไม่ได้ เช่น หากถือธุดงค์ข้อ รุกขมูล- กังคะ คือ ให้อยู่ตามร่มไม้เท่านั้น ก็จะไม่สามารถถือธุดงค์ข้อ อัพโภกาสกังคะ คือ อยู่เฉพาะกลางแจ้งได้ เป็นต้น - ในยุคปัจจุบันคนส่วนใหญ่ห่างเหินพระพุทธศาสนาไปมาก อีกทั้งไม่ได้ศึกษาข้อมูลที่แท้จริงที่มีอยู่ใน พระไตรปิฎก จึงเข้าใจไปว่า ธุดงค์มีเฉพาะในป่าเท่านั้น แต่จริงๆ หาเป็นเช่นนั้นไม่ !!! เพราะในข้อปฏิบัติของ ธุดงค์ทั้ง 13 ข้อ มีข้อปฏิบัติเพียงข้อเดียวเท่านั้นที่ให้อยู่แต่ในป่า หรือที่เรียกว่า อารัญญิกังคะ (ข้อ 3) และ ถ้าต้องการปฏิบัติให้เข้มข้นยิ่งขึ้นก็เลือกปฏิบัติธุดงค์ข้อ 11 โสสานิกังคะ คือ อยู่แต่ในป่าช้าเท่านั้น ธุดงควัตร 13 ข้อ 3 ธุดงควัตรข้อที่ 1: ปังสุกูลกังคะ ใช้ผ้าบังสุกุลที่ซักมาได้เท่านั้น จะไม่ใช้ผ้าที่มีผู้ถวายเด็ดขาด 3 ธุดงควัตรข้อที่ 2: เตจีวริกังคะ ใช้แต่ผ้าไตรจีวรเพียง 3 ผืนเท่านั้น คือ สบง จีวร และสังฆาฏิ ไม่ใช้ ผ้าอดิเรกหรือชุดสำรองเด็ดขาด 3 ธุดงควัตรข้อที่ 3: ปิณฑปาติกังคะ ฉันแต่อาหารที่บิณฑบาตได้มาเท่านั้น 2 ธุดงควัตรข้อที่ 4: สปทานจาริกังคะ เดินบิณฑบาตไปตามทางที่กำหนดไว้เท่านั้น ต้องรับบิณฑบาตไป ตามลำดับบ้าน จะไม่ข้ามลำดับบ้านไปเด็ดขาด 19