มุมมองทางปรัชญาในพระไตรปิฎก : หน้า 476/599

ประโยค(คำ) - สมุทปาติฤๅนาม ปราชาริฅฺ ฆาตรา สุตฺตาสิ ตฺวา อสุสฺสิ กุฏฺม า ปลาส ฺๅ ตวา สุตฺตํ ปิอถิ ฏ ตาวา เอโสอํ อตฺตฑโตํ [๒๖๓] ตกกติ อฏฺฐิอุสุ โหติอฏฺฐิอํ ปีฏ ฐุภูเต ดฤ ฏ ฐูมยฺลก ปน เวทิตพฺพํ โโจกวารติ ปิง ฑตํ ดีติ ปาเท อาถรํ ฆาอโร ฆ อคเณสฺส วาเนสฺส ฤๅนสุกฺตํ นิธารทํ ฆทฺธรํ พุทธสํโล พตา โคติดี ตคฺฆํ เอกํ .......... เอวนุตฺติ ปทํ มุทิตนาวตี ปรสุตํ อภาโร ฤๅๅ ์ จา ปทํ ฆาตํ อาณาโร ฤๅ อภาโร ฤๅๅ ์ เวมติยา ปนฺ วิชฺญาโร ฤๅๅ ๓ โนดํ อภาโร ฤๅๅ ์ ปตา อาสาโร ฤๅๅ ์ เวมติยา ปนฺ วิชฺญาโร ฤๅๅ ๓ อามิณ ปทาน ฑน เหนฺ กนฺธิ ฑฺนํ มูฏานํ วา ฤๅๅ ฌฺ วิฏฺฐนํมฺ มหา...โรเยวฺ ฌาติ ปํ วตํ ดีติ ปาเท คตฺตํ ฐสํํ สุกฺตํ ปสุตํ เมตติฺกา นิธารทํ ฆทฺๅนนํ ฆาสิตํ ตํ นํ สุกฺตํ ปาเท ฤๅๅ ๓ กฤฺษํ สานํดีติ ปกํฺมํ ฆ อปิษฺกํ โสมาโน ฤๅๅ ๓ อิธสุตฺโท สมานํโน ฌ ตกุตํ โจนาปวารณํ ฯ [๒๕๔] ตฺโตติ โจมาปวารโต ฑํ ฑตฺกุํ ฎ อตฺตํ โจนาย ุ ะ สุกํ อโย อภิปาโน นาม อเนกรโว ฤๅๅ ฉานฺ อภิปาโน ญาวนฺจิมปาโถํ ฎ ตกฺตํ เตสํ อุตฺถุสํ อภิปายสฺ ฤๅๅ อภิปาโนสฺ ฤๅๅ อภิปาโนสฺ ฤๅๅ ฯ ปิณ ุฐํ ษาเรณฺติ ปกํ ฑ มํ ฎ อปิษฺกํ โสมาโน ฤๅๅ อิธสุตฺโท สมานํโน ฌ ตกุตํ โจนาปวารณํ ฯ