ข้อความต้นฉบับในหน้า
๘๖
ที่สุดนี้หมดไปกับความกังวล ทุกข์ใจ หรือรีบหยุดนิ่งเข้าให้ถึงที่พึ่งองค์พระใส ๆ ภายในให้ได้ หรือ
หมดไปกับอะไร
ๆ
นี่อาจเป็นโอกาสเดียวและเป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จะได้ตั้งใจทำความเพียร สิ่งที่ต้องทำ คือ
ตัดความวิตกทิ้งออกไป และทำให้ได้อย่างที่หลวงพ่อบอก ให้ความรู้สึกของเราเลยขีดความกลัวตาย
ต่ำกว่าขีด เท่ากับขีด หรือสุดขีดก็ยังใช้ไม่ได้ ต้องเลยกว่าขีดเท่านั้น
แล้วเธอก็ตัดทิ้งทุกอย่างหมดเกลี้ยงอย่างง่ายดาย ซึ่งก่อนนี้ยามที่แข็งแรงเป็นปกติกลับท่า
ไม่ได้ เธอจึงตั้งใจมุ่งเข้ากลางเพื่อเข้าถึงองค์พระภายในอย่างเดียว
นี่คือ โอกาสที่เธอค้นพบ แล้วใช้โอกาสนี้พาตัวเองให้พ้นวิกฤตที่แท้จริง หลังจากนั้นกายที่
ป่วยจะว่าอย่างไรก็เป็นเรื่องของหมอ แต่สำหรับเธอมีที่พึ่งแล้ว
แข็งแรง
นึกเทียบกัน ชีวิตของใครกันแน่ที่ตอนนี้ยังตกอยู่ในช่วงวิกฤต เธอผู้ป่วยหรือเราผู้สมบูรณ์
คงจะอันตรายมากที่สุดหากตกอยู่ในภาวะวิกฤตแล้วเจ้าของชีวิตไม่รู้ตัว
นิ้งหน่อง!
ตอนนี้ที่นอกชานมีแขกมาเยือนเพื่อขออาหารเต็มไปหมด นอกจากนกกะรางและไก่แล้ว
ยังมีนกยูง กระรอก และนกกางเขนด้วย
แล้วทุกชีวิตมีโอกาสดี ๆ เท่าเทียมกัน นกยูงกับไก่ พวกเรานำเอาข้าวเปลือกให้จิกกินข้างล่าง
ส่วนนกกะรางและนกกางเขนจัดให้ไว้บนนอกชาน ส่วนของกระรอกได้ผูกกระป๋องติดกับต้นไม้ให้
ไต่ลงมากิน
บ
นิ้งหน่อง!
เสียงนิ้งหน่องดังขึ้นอีกแล้ว และคงจะตั้งอยู่เรื่อย ๆ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ
เมื่อเสียงนิ้งหน่องดังขึ้น ตั้งหลักใจให้มั่นคง ไม่ดีใจจนลิงโลด หรือเสียใจจนฟูมฟาย
ให้สติอยู่กับตัวเสียก่อน แล้วจึงค่อยเปิดประตูออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม
ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่ที่จะเข้ามา ยิ้มให้กับตัวเอง
มองหาโอกาสดี ๆ ให้เจอ แล้วจากนั้นก็ยิ้มต้อนรับเชื้อเชิญให้เข้ามาเยือนชีวิตอย่างสุขใจ
ๆ