เรื่องราวของชีวิต : หน้า 77/90

๘๕ เมื่อเสียงนิ้งหน่องดังขึ้นครั้งต่อไปจึงยากที่จะคาดเดาว่า จะเป็นเรื่องของนก หรือเรื่องของ ไก่ หรือเรื่องอะไรที่จะมาเยือนที่หน้าประตู ชีวิตคนเราก็เช่นเดียวกัน นิงหน่อง! เป็นใครก็ต้องตกใจ เมื่อเปิดออกไปแล้วพบว่าแขกที่มาเยือน คือ มัจจุราช เมื่อไม่นานมานี้นักสร้างบารมีรุ่นพี่ท่านหนึ่งป่วยหนักและหลังจากคุณหมอตรวจเช็กแล้ว ก็ได้ข้อสรุปว่า เธอจะมีชีวิตอยู่อีกไม่นาน โอกาสที่จะสร้างบารมียืนยาวเหมือนคนอื่นกำลังจะสิ้น สุดลง มัจจุราชมายืนรอแล้วที่หน้าประตู นับเป็นจุดล่อแหลมของชีวิตและเป็นวิกฤตที่จู่โจมไม่ให้ตั้งตัว นิงหน่อง! ที่นอกชานตอนนี้มีแขกแปลกหน้ามาเยือนอีกแล้ว เขาแนะนำตัวว่าชื่อ "วิกฤต” ที่ตอนนี้ ชีวิตถูกแย่งชิงอาหารไป ส่วนอีกฝ่ายบอกว่าชื่อ “โอกาส” ที่กำลังพึงพอใจเมื่อได้พบแหล่งอาหาร แห่งใหม่ นี่แสดงว่าทั้งวิกฤตและโอกาสมาเยือนพร้อมกัน ผมนึกทบทวนตอนที่เปิดประตูทันที ผมเห็นอะไรก่อน อะไรหลัง วิกฤตหรือโอกาส ถ้าเห็นวิกฤตก่อน แล้วปล่อยให้เข้ามาเยือนข้างใน เราก็คงทุกข์ใจจนสาหัสกว่าจะรู้ว่ามี โอกาสดี ๆ ถูกบังและรออยู่ข้างหลัง แต่ถ้าเห็นโอกาสที่ยืนอยู่ข้างหน้าก่อน เราจะได้ไม่ประมาทและเตรียมใจเผื่อไว้ว่ายังมีวิกฤต ตามหลังมาติด ๆ อยู่เหมือนกัน หรือถ้าหากเปิดมาพบเจอทั้งสองพร้อม ๆ กัน เราก็จะตัดสินใจเองว่าจะเปิดประตูต้อนรับ ให้สิ่งใดเข้ามาเยือน ถ้าในร้ายมีสิ่งที่ดีซ่อนอยู่ โอกาสดี ๆ ย่อมมีอยู่ในยามวิกฤตเช่นกัน แล้วสิ่งดี ๆ ก็มีจริง ๆ ต่อมารุ่นพี่นักสร้างบารมีที่ป่วยได้รับคำชี้แนะจากหลวงพ่อใน หลาย ๆ เรื่อง เรื่องสําคัญและน่าสนใจที่สุดเรื่องหนึ่งสำหรับผมน่าจะเป็นการได้รู้จักมองหาโอกาสดี จากวิกฤตครั้งนี้ให้เจอ โรคภัยไข้เจ็บย่อมเกิดขึ้นกับทุกคนเป็นเรื่องปกติธรรมดา และการลาจากโลกนี้ไปก็เป็นเรื่อง ที่ปกติไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้ พิจารณาแล้วก็เป็นจริงตามที่หลวงพ่อบอกว่าตรงนี้ยังไม่ใช่วิกฤตชีวิต คนเรา ๆ ๆ หลวงพ่อบอกว่า การที่ใจยังไม่มีที่พึ่ง ยังเข้าไม่ถึงดวงใส ๆ องค์พระใส ๆ ใจยังไม่นิ่งแน่น มั่นคงกับองค์พระภายในนี้ต่างหาก คือวิกฤตที่แท้จริงของชีวิต ยามที่เวลาเหลืออยู่จํากัดนี้ถ้าผมเป็นเธอ ผมต้องคิดแล้วว่าจะให้เวลาช่วงสุดท้ายที่มีค่า