มารยาทไทย : หน้า 78/117

อยู่ใหญ ต้นบัญญัติมารยาทไทย เรื่อง : พระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อทัตตชีโว) ต้นบัญญัติมารยาทไทย ๔ ตอนที่ ๔ บ่อเกิดของมารยาทไทย หมวดที่ ๑ สารูป (ข้อ ๙-๒๐) ข้อ ๙-๑๐ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา จักไม่เลิกผ้าไปในบ้าน-นั่งในบ้าน” เวิกผ้าทำอย่างไร? บางคนไม่รู้ เลิกผ้า หมายความว่า ถกผ้าขึ้นเปิดสีข้างให้เห็น เช่น ถูกจีวรขึ้นพาดไว้บนบ่า ถูกสบงรั้งขึ้นจนพันเช่า ทั้งในเวลาเดิน ทั้งในเวลานั่ง ตามธรรมดาพระภิกษุเวลาเข้าไปในบ้าน ใครก็ตาม พระวินัยกำหนดให้ห่มคลุม ทีนี้เกิด ร้อนขึ้นมาเลยเผลอสติถูกสบงจีวรขึ้น พูดง่าย ๆ ว่า ติดแอร์คอนดิชั่นไว้ข้าง ๆ เสียแล้ว กะให้ เย็นสบาย อย่างนี้เริ่มไม่งาม ย้อนกลับมาถึงพวกเราประชาชนชาวบ้าน รูปแบบเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มไม่มีจำกัด นับว่า สบายกว่าพระภิกษุมากนัก แต่อย่างไรก็ขอฝาก ๗๖ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๕๘ ไว้ด้วย โดยเฉพาะคุณผู้หญิง ถ้าจะไม่ให้ เป็นการขุดบ่อล่อจระเข้ละก็ เสื้อไม่มีแขน ไม่ค่อยน่าใส่ อย่างไรก็ขอให้มีแขน จะแขนสั้น หรือแขนยาวแค่ไหนไม่ว่ากัน แล้วถ้าจะให้ดี อย่างน้อยให้ยาวสักเกือบ ๆ ถึงข้อศอก ค่อย โล่งใจ ถามว่าผู้หญิงใส่เสื้อไม่มีแขนไม่สวย ตรงไหน? จะว่าไปในสายตาของผู้ชายเขาก็ว่า สวย แต่รู้ไว้เถิด จระเข้ตาลุกแล้ว ไม่ดีแล้ว เพราะฉะนั้นใส่เสื้อมีแขนไว้แหละดี ขอพูดไว้ ณ ที่นี้เสียด้วยเลยว่า คุณหนู ผู้หญิงเวลามาวัด พวกเสื้อยืดไม่ควรใส่ แม้ ไปที่ไหน ก็ไม่ควรใส่ ยกเว้นที่บ้าน ถือเอา สบาย ๆ ก็ไม่เป็นไร ๆ เวลาใส่เสื้อยืด ถ้าเหงื่อไม่ออกหรือยังไม่ www.kalyanamitra.org