ข้อความต้นฉบับในหน้า
เพื่อนวงเราก็ไม่เบา สอดรับขึ้นทันควัน “เหมือน
กันเลยพวก คืนไหนไม่ได้โดนเตะ ถั่วก็นอน
ไม่หลับเหมือนกัน” เท่านั้นแหละ ว่ากันเละ
หามไปทั้งคู่เลย
ตอนนั้นยังเป็นวัยรุ่น คิดว่าหัวเราะกับ
เพื่อนของเราตรงนี้ไม่เกี่ยวกับใคร ทำไมจะต้อง
มาเขม่นเราด้วย ก็นั่นแหละ เขากำลังปรึกษา
งานการอะไรกันคร่ำเคร่ง เราก็แหกปากหัวเราะ
ฮ่า ๆ แทรกขึ้นมา ทำให้เขารำคาญ แล้วยัง
ไม่รู้ตัว ก็ต้องโดนอย่างนั้น
เรื่องอย่างนี้อย่ามองข้าม ฝึกกันให้ดีนะลูก
มีอะไรถูกใจก็ยิ้มนิด ๆ หัวเราะก็อย่าให้ปาก
กว้างมากนัก แค่แย้ม ๆ ก็พอ ถ้าไม่ถูกใจก็แค่
หน้าเฉย ๆ อย่าให้ถึงกับหน้าหงิก ทำได้อย่างนี้
ก็เท่ากับว่าเรามีสติดีพอสมควรทีเดียว ฝึกสติ
ได้อย่างนี้แล้ว ต่อไปถึงเวลาสมาธิก็ไปได้เร็ว
บ
พวกที่ดีใจก็ฮ่า ๆ ๆ เสียใจก็โฮ ๆ ๆ ไม่มียั้ง
พวกนี้ฝึกสมาธิไม่ค่อยก้าวหน้าหรอก พอทำท่า
จะดี ใจก็แวบไปถึงเรื่องที่เคยถูกใจ ใจก็เตลิด
ไปอีก นั่งไป ๆ เดี๋ยวเรื่องเก่า ๆ ร้าย ๆ ก็ผุด
ขึ้นมาอีกแล้ว ทำใจหยุดใจนิ่งไม่ได้สักที
ส่วนพวกที่มีอะไรก็ยิ้มน้อย ๆ พวกนี้ฝึก
สมาธิไปได้เร็ว ใครอยากจะฝึกสมาธิไปได้เร็วก็
เลิกหัวเราะเย้ยฟ้าท้าดินแบบนั้นเสียนะ
ข้อ ๑๓-๑๔ "ภิกษุพึ่งทำาความศึกษาว่า
เราจักไม่พูดเสียงดังไปในบ้าน-นั่งในบ้าน
ข้อนี้ก็ทํานองเดียวกัน พูดเสียงดัง หัวเราะ
เสียงดัง ล้วนก่อความรำคาญให้เขาทั้งนั้น หรือ
แม้ไม่มีใครเลยในที่นั้น ก็ยังฟ้องว่า เราเป็นคน
เผลอสติอยู่เป็นประจำ เผลอสติอย่างนี้ เมื่อไร
จะทำสมาธิได้กับเขาสักที
ข้อ ๑๕-๑๖ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา
จักไม่โคลงกายไปในบ้าน-นั่งในบ้าน
พวกเราคงเคยเห็น บางคนนั่งคุยกับเพื่อน
๗๘ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๕๘
ก็นั่งโยกนั่งโคลง เดี๋ยวก็อย่างนั้นเดี๋ยวก็อย่างนี้
ออกท่าออกทางประกอบจนเกินงาม ถ้าจะพูด
ให้ชัดก็คือ ทําเหมือนกำลังแสดงละครอยู่
หน้าเวทีในชีวิตประจําวัน ใครขืนพูดคุยออกท่า
ออกทางถึงขนาดนั่น อย่างดีก็เป็นตัวตลก
ประจ่าหมู่บ้าน ปะเหมาะเคราะห์ร้ายไปสร้าง
ความร่าคาญให้นักเลงเข้าก็จะเจ็บตัว
โดยเฉพาะผู้ชาย ถ้าเข้าไปกินข้าวปลา
อาหารในร้านที่มีพวกขี้เมาอยู่ด้วยแล้วออกท่า
ออกทางมากเกินไป เดี๋ยวเถิดขวดเหล้าลอยมา
โดนหัวเมื่อไรไม่รู้นะ
ข้อ ๑๗-๑๘ "ภิกษุพึงทำาความศึกษาว่า เรา
จักไม่ไกวแขนไปในบ้าน-นั่งในบ้าน”
ไกวแขนก็คือ แกว่งแขนมากเกินกว่าปกติ
แกว่งจนเกินงาม ผู้ชายบางคนเดินกรีดกราย
แขน กรีดกรายยิ่งกว่าผู้หญิง เราดูเท่าไรก็
ไม่งาม อะไรที่ผิดปกติ ผิดธรรมชาติ ดูแล้ว
ไม่ค่อยงาม
คนมาวัดบางคนก็เป็น ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชาย
แต่เดินเหมือนผู้หญิง แกว่งแขนกระตุ้งกระติ้ง
มาเชียว อาจเป็นเพราะถูกเลี้ยงดูมาในกลุ่ม
ผู้หญิงหรือมีพี่ผู้หญิงน้องผู้หญิงมาก เลย
เอาอย่างกัน อย่างนี้ไม่งาม รีบแก้ไขเสีย แล้วก็
อย่าระวังจัดถึงขนาดเดินตัวแข็งทื่อเป็นหุ่นยนต์
ไปเสียอีก
กิริยาอาการเหล่านี้ เราเองมักไม่รู้ตัว ต้อง
อาศัยถามเพื่อนสนิทกัน ขอร้องให้เขาวิจารณ์
ตรง ๆ ว่า ท่าเดินของเราเป็นอย่างไร ท่ายืน
ท่านั่ง ดีหรือไม่ดีอย่างไร แล้วพอเขาตอบตรง ๆ
ก็อย่าไปโกรธเขานะ
ข้อ ๑๙-๒๐ "ภิกษุจึงทําความศึกษาว่า
เราจักไม่สั่นศีรษะไปในบ้าน-นั่งในบ้าน
ในเรื่องของการไม่สั่นศีรษะต้องหัดให้เคย
www.kalyanamitra.org