การรักษาและการทำงานร่วมกันในวัด : หน้า 91/117

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และตรงนี้เองที่เป็น หลักการของความอยู่รอดของพระพุทธศาสนา เพราะว่า หากชาวพุทธขาดน้ำใจปรารถนาดี ต่อกันเมื่อไร อายุพระพุทธศาสนาจะสั้นลงทันที พระเดชพระคุณพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) มีความห่วงใยว่า ถ้าหาก ไม่เผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วโลก วันหนึ่ง พระพุทธศาสนาอาจจะสูญหายไปจากโลกนี้ ท่านจึงอุทิศชีวิตชักชวนหมู่คณะมาร่วมกันสร้าง วัดพระธรรมกายจนมีเนื้อที่ ๒,๐๐๐ กว่าไร่ เพื่อให้ เป็นสถานที่ที่พร้อมรองรับการมาปฏิบัติธรรม ของผู้คนนับล้านจากทั่วโลก และในขณะเดียวกัน ก็ส่งทีมงานออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ในทวีปต่าง ๆ ทั่วโลกอีกด้วย การที่ท่านชักชวนหมู่คณะให้ทุ่มเทชีวิต เช่นนี้ เพราะท่านตระหนักดีว่า ยิ่งมีคนมา ปฏิบัติธรรมร่วมกันมากเท่าไร ก็จะยิ่งรวบรวม ผู้ที่มีนําใจมาช่วยกันค่าจุนพระพุทธศาสนา ได้มากเท่านั้น แล้วพระพุทธศาสนาก็จะมีอายุ ยืนยาวออกไปอีกนานแสนนาน และนั่นคือ บุญกุศลใหญ่ของพวกเรา ความซาบซึ้งและตระหนักในน้ำพระทัย ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรง "มีน้ำพระทัย เผื่อแผ่ต่อการพ้นทุกข์ของชาวโลก” จึงกลาย มาเป็น “แนวคิดในการสร้างวัดพระธรรมกาย” สําหรับภาคปฏิบัติในการทํางานของวัด พระธรรมกายนั้น แบ่งเป็น ๓ ข้อ คือ ๑. สร้างวัดด้วยกัน อิ่มด้วยกัน อดด้วยกัน เมื่อครั้งเริ่มแรกสร้างวัดพระธรรมกาย พระเดชพระคุณพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อ ธัมมชโย) เรียกประชุมหมู่คณะรุ่นบุกเบิก ซึ่ง ในเวลานั้นมีเพียงเจ้าหน้าที่อุบาสกไม่กี่คน พระเดชพระคุณพระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อ ทัตตชีโว) รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายก็ยัง ไม่ได้บวช มีหน้าที่เป็นหัวหน้าอุบาสกของวัด เมื่อทุกคนมาประชุมพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว หลวงพ่อธัมมชโยท่านก็พูดสั้น ๆ ว่า “อิ่มด้วยกัน อดด้วยกัน” คือ หลวงพ่อฉันอะไร พระลูกวัด ก็ฉันอย่างนั้น เจ้าหน้าที่วัดก็กินอย่างนั้น นี่คือ นโยบายแรกในการสร้างวัดของหลวงพ่อ จากวันนั้นถึงวันนี้ วัดพระธรรมกายจึง เติบโตอย่างก้าวกระโดดมาตามลำดับ ในที่สุด ระบบกองกลาง อาคารหอฉัน อาคารสังฆภัณฑ์ ก็เกิดขึ้นมาเพื่อรองรับการทํางานของทุกคนใน หมู่คณะ ให้สามารถกอดคอทำงานพระศาสนา ร่วมกันด้วยความเป็นน้าหนึ่งใจเดียวกัน ๒. เจ็บป่วยเมื่อใด ให้หาหมอที่ดีที่สุด มารักษา นอกจากนโยบายดังกล่าวแล้ว พระเดช พระคุณพระเทพญาณมหามุนี้ยังห่วงใยไปถึง สุขภาพของทุกคนในหมู่คณะอีกด้วย ท่านบอก ว่า ทุกคนในที่นี้ยังไม่หมดกิเลส ยังกลัวตาย เหมือนกันหมด เมื่อถึงคราวเจ็บป่วยก็ต้อง เลือกหมอที่ดีที่สุดมาทําการรักษา เพื่อรักษา ชีวิตไว้สร้างบุญ เพราะฉะนั้น “หากใครเจ็บป่วย เมื่อใด ให้หาหมอที่ดีที่สุดมารักษา ถ้าหาไม่ได้ ให้มาหาหมอที่รักษาหลวงพ่อ" จะเสียเงิน เสียทองมากเท่าไรก็ช่าง ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ สำหรับปราบกิเลสก่อน แล้วค่อยจากโลกนี้ไป ในที่สุดสถานพยาบาลสําหรับรักษาฟรีแก่ พระภิกษุ สามเณร เจ้าหน้าที่วัด และสาธุชน ที่มาทำบุญที่วัดพระธรรมกายก็เกิดขึ้นมา แม้วันนี้หมู่คณะของวัดพระธรรมกาย จะใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า และงานเผยแผ่ ธรรมะได้ขยายออกไปทั้งภายในและภายนอก ประเทศแล้ว แต่นโยบายด้านการทำงาน เคียงบ่าเคียงไหล่กันเป็นทีมของพระเดช พระคุณหลวงพ่อยังคงเหมือนเดิม www.kalyanamitra.org ธันวาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๙