การพัฒนาโรงเรียนและการปฏิบัติธรรม : หน้า 105/117

๒๑ ช่องนี้มีค่าตอบ DMC ๒๒ ๒๓ ๒๔ ๒๕ หลักสูตรการเรียนการสอนภายในโรงเรียนให้ดี ยิ่งขึ้น ทำให้เธอชอบเดินทางไปศึกษาเรียนรู้ กับครูบาอาจารย์เก่ง ๆ ตามเมืองต่าง ๆ อยู่ เป็นประจำ และเมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอก็ ได้รับการบรรจุให้เป็นข้าราชการ และมาช่วย บริหารโรงเรียน ๒๐. หลังจากนั้น เธอและตัวลูกก็ช่วย กันพัฒนาโรงเรียนตามนโยบายของทางราชการ อย่างเต็มกำลัง แม้บางครั้งแนวความคิดและมุมมอง ในการบริหารงานบางอย่างของน้องสาวกับ ตัวลูกแตกต่างกัน เพราะทั้งสองคนต่างก็มี ประสบการณ์และมุมมองที่แตกต่างกันบ้าง เล็กน้อย แต่ด้วยความที่ทั้งคู่ต่างก็มีความรัก และความเชื่อมั่นให้แก่กันและกัน โดยเฉพาะ น้องสาวของลูกที่มีความรักและความศรัทธา ในตัวลูกเป็นอย่างมาก ทำให้ทั้งแนวคิดและ มุมมองที่ต่างกันของเธอและตัวลูกสามารถ ปรับเข้าหากันได้ทุกครั้ง ๒๑. ต่อมา เมื่อมีพระอาจารย์เดินทาง มาถ่ายทอดธรรมะและสอนสมาธิแก่คุณครูและ เด็ก ๆ ที่โรงเรียน น้องสาวของลูกก็มีโอกาส ได้ฟังธรรมและปฏิบัติธรรมด้วย ในช่วงแรก ๆ ที่ฟังธรรมนั้น เธอก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ เธอก็รู้และสัมผัสได้ว่า สิ่งที่พระอาจารย์เทศน์ สอนนั้นเป็นสิ่งที่ดี มีเหตุมีผล ไม่ใช่เรื่องราว ที่เลื่อนลอยแบบจับต้องไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง บุญ-บาป เรื่องกฎแห่งกรรม เรื่องเป้าหมายชีวิต เป็นต้น เมื่อมีโอกาสฟังธรรมและปฏิบัติธรรม มากขึ้น เธอก็เริ่มนำธรรมะมาปรับใช้กับชีวิต จริงทั้งที่โรงเรียน ที่บ้าน และที่ครอบครัวของ เธอ ซึ่งในตอนนั้นเธอแต่งงานมีครอบครัวและ มีบุตรแล้ว โดยสามีและบุตรของเธอในภพชาติ นั้นก็คือ คนเดียวกันกับสามีและลูกสาวของเธอ ในชาติปัจจุบัน เมื่อเธอนำธรรมะมาปรับใช้กับชีวิต ประจําวันแล้ว ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทาง ที่ดีขึ้นอย่างมากมาย ทั้งกับลูกศิษย์ในโรงเรียน และกับครอบครัวของเธอ ทําให้เธอและตัวลูก อยากพานักเรียนไปสั่งสมบุญที่วัดใหม่ของ พระเถระ ๒๒. ดังนั้น ลูกและน้องสาวของลูก จึงจัดกิจกรรมนอกสถานที่ พาเด็กนักเรียน เดินทางไปสั่งสมบุญที่วัดใหม่ของพระเถระ ทันทีที่ไปถึงวัด ทุกคนต่างก็รู้สึกประทับใจใน www.kalyanamitra.org ธันวาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๑๐๓