การฝึกสมาธิและความสุข : หน้า 312/336

แล้วหยับไป ก็ไม่ต้องตามหา ให้กวนนาประคองใจต่อไปตามปกติ ในที่สุดเมื่อจิตสงบ นิยมต่อมาปราฏิฐขึ้นใหม่อีก การฝึกสมาธิเบื้องต้นเท่าที่กล่าวมา ทั้งหมดนี้ ยอมเป็นปัจจัยให้เกิดความสุขได้ เมื่อซักซ้อมปฏิบ้อยู่เสมอๆ ไม่ทอดทิ้ง จนได้ดงปฐมมรรคแล้ว ก็ให้มั่นประคองรักษาดงปฐมมรรคนัน ไว้ตลอดชีวิต ดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดี ย่อมเป็นหลักประกัน ได้วา ได้ที่พึ่งของชีวิตที่ถูกต้องดีงาม ที่จะส่งผลให้เป็นผู้มีความสุขวามเจริญ ทั้งในภพชาตินี้และภพชาติกหน้า เด็กเคารพผูใหญ่ ผู้ใหญ่เมตตาเด็ก ทุกคนมีความรักใคร่ สมัครดีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน หากสามารถแนะนำต่อๆ ก็นไบ ขยายไปยังเหล่า มนุษยชาติโดยไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ สันติสุขอันไพบูลย์ที่ทุกคนไร้ฝันก็ย่อมบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน