วันวิสาขบูชาและการชนะมาร : หน้า 8/95

ทรงชนะการเวียนว่ายตายเกิด หลังจากตรัสรู้ได้ ๔๕ พรรษา เมื่อคืนวันเพ็ญ ขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน 5 วันแห่งชัยชนะของพระพุทธองค์ ก็มาถึงอีกครั้งหนึ่ง คือ พระองค์จะหยุดการเวียนว่าย ตายเกิด แต่จะไปเสวยสุขในพระนิพพานที่เป็นสุข ล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือปนเลย จึงใช้คำว่า “เสด็จดับ ขันธปรินิพพาน” คือ ขันธ์ ๕ ดับหมด เหลือแต่ ธรรมกายซึ่งเป็นธรรมขันธ์ จะได้เสวยเอกันตบรมสุข อย่างเดียว ส่วนพวกเราทั้งหลายนั้นยังต้องเวียนว่าย ตายเกิดอีกต่อไป เพราะเรายังไม่หมดกิเลส นี้ก็นับ เป็นวันที่พระชนะมารเช่นกัน LD ดังนั้นวันวิสาขบูชา จึงถือเป็นวันแห่งการเจริญ พุทธานุสติรำลึกถึงองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็น “มารชิโน” คือ “พระผู้พิชิตมาร” มารำลึกถึง พระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหา กรุณาธิคุณ อันไม่มีประมาณของพระองค์ จะได้ ก่อเกิดเป็นแรงบันดาลใจว่า จะต้องมีสักวันที่เราจะ เป็นผู้ที่ชนะมาร ด้วยการยึดเอาพระองค์เป็นต้นแบบ ในการสร้างบารมี แล้วตั้งใจสร้างบารมีให้เข้มข้น กันต่อไปทุกวันมิให้ขาด เพื่อให้ธรรมะชนะอธรรม แล้ววันหนึ่งเราจะมีชัยชนะเหนือพญามาร ประดุจ พระผู้พิชิตมารบรมศาสดาของพวกเราทั้งหลาย สุโข พุทธานมุปปาโท การอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย นำสุขมาให้