ประวัติครอบครัว : หน้า 75/95

50 อยู่ที่จังหวัดตราด โดยไปอาศัยอยู่ที่บ้านของผู้ใหญ่ เวลาไปเยี่ยม จึงได้แต่โทรบอกพี่สาวให้พูดเรื่องบุญ จนกระทั่งแม่เล็กละโลกไปด้วยวัย ๗๒ ปี บ้าน เลยถูกจับแต่งงานกับน้องสาวคนเล็กของ ให้แม่เล็กฟังอยู่ตลอดเวลา พี่สาวก็ทำเท่าที่เข้าใจ ผู้ใหญ่บ้าน เพราะเห็นว่าพ่อเป็นข้าราชการ แต่งได้ ๔ เดือนก็ปิดเทอม พ่อก็กลับไปเยี่ยมบ้านจังหวัดเลย ด้วยความที่พ่อรักแม่ ขากลับไปตราดพ่อจึงพาแม่ หนีกลับมาด้วย เพื่อมายืนยันให้แม่เล็ก (ภรรยาพ่อ) เห็นว่าพ่อมีภรรยาอยู่ก่อนแล้ว หวังจะให้แม่เล็กเลิก แต่แม่เล็กก็ไม่เลิก ก็เลยต้องอยู่กันอย่างนั้น จนพ่อ มีลูกสาวกับแม่เล็ก ๑ คน แล้วพ่อก็หอบภรรยา ทั้งสองและลูกสาวกลับมาอยู่ที่จังหวัดเลย มาอยู่ที่ บ้านหลังเดียวกัน ชาวบ้านแถวนั้นจึงขนานนามพ่อว่า “ศรีสองรัก” อีก 6 ปีต่อมา แม่ก็ให้กำเนิดลูกคนแรก คือตัวลูก แต่พ่อกับแม่ก็มีเรื่องระหองระแหงกันมา ตลอด พอลูกอายุได้ประมาณ ๒-๓ ขวบ วันหนึ่ง แม่โกรธพ่อมาก จึงหนีไปทำงานที่กรุงเทพฯ ทิ้งให้ ลูกอยู่ในความดูแลของแม่เล็กและพี่สาวคนโตที่เกิด กับแม่เล็ก แม่เล็กก็เลี้ยงดูลูกเรื่อยมา เลี้ยงจน กระทั่งว่าพอพ่อไปตามแม่กลับมาจากกรุงเทพฯ ลูก ก็เลยสับสนว่าใครคือแม่ที่แท้จริงของเรากันแน่ ทำไม เราถึงมีแม่ ๒ คน พอลูกอายุ ๑๐ ขวบ พ่อก็พาแม่ แยกบ้านไปเปิดร้านขายของ แม่ให้กำเนิดลูกชายอีก ๒ คน คือน้องชายของลูก ส่วนแม่เล็กก็แยกไปอยู่ บ้านอีกหลังหนึ่งกับลูกสาวและลูกเขย แต่ก็อยู่ใน บริเวณเดียวกัน ลูกเขยของแม่เล็กทำอาชีพฆ่าหมูขาย แม่เล็กก็ต้องช่วยลูกเขยในการฆ่าหมู เช่น ช่วยต้ม น้ำร้อน ช่วยส่องไฟ ทำอยู่หนึ่งปีก็เลิก เพราะทั้ง ลูกสาวและลูกเขยสอบบรรจุได้ทํางานเป็นครู ภายหลังแม่เล็กป่วยเป็นเบาหวานจนทำให้ ตาบอด ๑ ข้าง มาเป็นเวลา ๑๐ ปี และมีโรคความดัน โรคไตตามมา ต่อมาก็หกล้มจนเดินไม่ได้อยู่ ๒ ปี แล้วก็ช็อกเข้าโรงพยาบาล ต้องให้อาหารทางสายยาง มีเครื่องช่วยหายใจ พูดไม่ได้แต่รับรู้ได้ ลูกไม่มี พ่อของลูก ตอนที่ออกลาจากราชการครู ก็ได้ เงินมาก้อนหนึ่ง พ่อนำเงินก้อนนั้นมาซื้อที่ดิน และ ก็นำที่ดินนั้นไปขายต่อ ได้กำไรมากจำนวนเงินเป็น หลักล้าน ทำให้พ่อมีฐานะอยู่ในระดับเศรษฐีของ หมู่บ้าน เรียกว่ามีเงินเยอะที่สุดในหมู่บ้าน แต่พ่อก็ ไม่สามารถรักษาทรัพย์นั้นไว้ได้ พ่อนำเงินจำนวน นั้นไปท่าธุรกิจต่างๆ แต่ก็ขาดทุน จนกระทั่งเงินหมด ปัจจุบันพ่อชราแล้ว อายุ ๗๙ ปี พ่อกลายเป็น คนจนอีกครั้งหนึ่ง แม่ของลูก ตอนที่อายุได้ ๕๐ กว่าๆ แม่ป่วย โดยไม่ทราบสาเหตุ มีอาการซึมเศร้า กินไม่ได้ นอน ไม่หลับ ไม่ยอมพูดยอมจากับใคร ร่างกายก็ผ่าย ผอมลง วันหนึ่งคนทรงในหมู่บ้านก็มาทักว่าต้องรับ ขันธ์เป็นร่างทรงของอุปฮาด ( คงหมายถึงอุปราช ) และให้สร้างศาลที่หน้าบ้านแล้วจะหาย แม่ก็ทำตาม ผลปรากฏว่าแม่หายทันที กลับมาสดชื่น กินข้าวได้ นอนหลับเป็นปกติอย่างอัศจรรย์ น้องชายคนเล็ก เคยไปเป็นทหารอยู่ ๒ ปี พอ กลับมาก็มีอาการผิดปกติ จากที่เคยพูดน้อย ก็กลาย เป็นคนพูดมาก และบอกกับพ่อ-แม่ว่าจะบวชไม่สึก และก็ได้บวชในเวลาต่อมา พอหลังจากบวชแล้วก็ อยู่ไม่เป็นที่ ย้ายวัดไปเรื่อยๆ บวชมา ๕ พรรษาแล้ว ไม่เคยซ้ำวัด ภายหลังก็เริ่มกลับมาเยี่ยมบ้านบ่อยขึ้น ต่อมาลูกได้ไปสร้างบ้านไว้อีกหลังหนึ่ง พ่อกับแม่ก็ เลยแยกบ้านอยู่กันคนละหลัง พระน้องชายก็เลย มาพักอยู่ที่บ้านกับพ่อ มาอยู่ครั้งละ ๑-๒ เดือนก็ หายไปพักหนึ่งแล้วก็กลับมาใหม่ โดยยึดห้องพระ ในบ้านเป็นที่อยู่ประจำ และเริ่มสะสมพระ มีการ ปลุกเสกของขึ้นเอง เป็นที่ครหานินทาของชาวบ้าน แต่พระน้องชายก็ไม่สนใจ ลูกกลับไปบ้านทีไร ก็จะ