ธรรมะเพื่อประชา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 53 / 108

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๓) ៤០៩ ตัวเองแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า แล้วตั้งความปรารถนาว่า “ข้าแต่ ท่านผู้เจร…

เรื่องเล่าของเมณฑกเศรษฐีผู้ที่มีจิตใจใจบุญ โดยเขาได้ทำการตั้งความปรารถนาเมื่อได้ถวายภัตแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า โดยตั้งใจว่าจะไม่ประสบกับภัยอันตรายอีก และหวังว่าจะยังคงสามารถทำบุญและช่วยผู้คนอย่างไม่มีที่

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๓) ๔๑๑ ส่วนท่านเศรษฐีและครอบครัว หลังจากที่ได้ถวายภัต ไปแล้ว จะต้องอดตายหรื…

เรื่องราวของเศรษฐีที่มีใจบุญและการเร่งสร้างบารมีเพื่อความสุขในชีวิตทั้งในโลกนี้และโลกหน้า การปฏิบัติธรรมและนั่งสมาธิจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ไม่ควรละเลย ทุกคนควรฝึกฝนให้เกิดความรักในธรรมะเพื่อเป็นที่พึ่งในช

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๔) ๔๑๔ การดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความ รีบร้อน รีบเร่ง แ…

ในสังคมที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบ จำเป็นต้องมีศิลปะในการดำเนินชีวิตเพื่อความสุข การสร้างอารมณ์สบายสามารถทำได้ด้วยการทำใจนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ภายใน ทำอย่างเพลิดเพลิน โดยไม่คิดอะไรจะทำให้พบกับความสุขอย่างแ

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๔) ๔๑๗ จะให้” จากนั้นนางได้จัดอาหารให้ทุกคนได้รับประทานด้วย ความปีติเบิกบาน…

เนื้อหาเล่าถึงเศรษฐีผู้ใจบุญที่ทำการบริจาคอาหารให้แก่ชาวเมืองอย่างมหาศาล แม้ว่าจะมีการทำบุญอย่างไร ข้าวก็ไม่พร่อง และยุ้งฉางกลับเต็มไปด้วยข้าวเปลือกเช่นเดิม ชาวเมืองมีความสุขจากบุญของท่าน เศรษฐีและครอ

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๔) ๔๑๘ จึงให้ชำระฉาง ๑,๒๕๐ ฉาง ส่วนตัวเองเมื่อชำระล้างกายแล้ว นั่งที่ประตู …

เรื่องราวของเศรษฐีที่มีจิตใจเมตตา โดยการให้ข้าวสารและกหาปณะแก่ผู้ที่ต้องการ โดยไม่สิ้นสุดตลอดทั้งวัน ภรรยาและลูกชายของเศรษฐียังได้มีการทดลองบุญด้วยการแจกจ่ายข้าวสารและกหาปณะอย่างสม่ำเสมอ จนเป็นที่รู้จ

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๕) ๔๒๒ ในสมรภูมิรบที่มากด้วยอันตรายนั้น ทหารเมื่ออยู่ในหลุม หลบภัยย่อมปลอดภ…

ในบทนี้เน้นการรักษาใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เพื่อป้องกันความทุกข์ในชีวิต การหยุดนิ่งของใจทำให้นำไปสู่ความสุขและการเห็นหนทางเข้าไปสู่พระรัตนตรัย และขยายถึงความสำคัญของการทำบุญให้ถูกหลักวิชช

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๕) ๔๒๓ ประกอบเหตุว่า ทำบุญถูกหลักวิชชาหรือไม่ ทำบุญกับใคร และ เจตนาในการให้…

เนื้อหาเกี่ยวกับเจตนาในการให้ทานของคนในโลก โดยแบ่งประเภทของผู้ที่ให้ทานออกเป็นหลายกลุ่ม เช่น ให้เพราะความชอบ, โลภ, โกรธ, กลัว, ตามประเพณี และวัตถุประสงค์ต่างๆ ที่มุ่งหวังทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ทุกคนอา

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๕) ๔๒๔ บางท่านเมื่อทำบุญแล้ว มักจะบ่นว่า “ทำไม บุญถึงไม่ ส่งผลสักที” ก่อนอื…

เนื้อหาอธิบายถึงการให้ทานและผลที่ตามมาในชีวิตของผู้ให้บุญ โดยใช้ตัวอย่างของท่านเมณฑกเศรษฐีที่ยอมสละเพื่อรักษาธรรมและพัฒนาคุณภาพชีวิต การทำบุญมีระยะเวลาในการให้ผลเช่นเดียวกับการปลูกต้นไม้ และการให้ทานต

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๕) ๔๒๖ นุภาพของภรรยาท่าน ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว ทีนี้ ขอชมบารมี ของลูกชายท่านบ…

ในเรื่องนี้กล่าวถึงเมณฑกเศรษฐีที่ได้รับการชมเชยเกี่ยวกับอานุภาพของผู้คนในครอบครัวที่มีความสามารถในการให้และช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกชายและลูกสะใภ้ รวมถึงทาสในบ้านที่จะมีอิทธิพลต่อค

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๖) ๔๓๒ ธรรมดาของสรรพสัตว์ที่เกิดมาในโลกนี้ จะคบหาสมาคม หรือเข้าหากันได้ตามธ…

บทความนี้กล่าวถึงธรรมดาของสรรพสัตว์ที่เกิดในโลก การคบหาสมาคมตามอัธยาศัยและจริต รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างกิเลสและการปรารถนาที่ดี วิธีการพัฒนาตนเองเพื่อหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะอันเป็นเนื้อหาที่ช่วยให้สามารถ

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๖) ๔๓๔ เสด็จไปยังเมืองภัททิยนคร พร้อมทั้งภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ ทรง ประทับอยู่ใน…

ในเรื่องนี้ เมณฑกเศรษฐีพร้อมกับครอบครัวไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลังจากที่ได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับคุณความดีของพระองค์ แม้ว่าจะมีคนพิสูจน์ศาสนาอีกทางหนึ่งเข้ามาห้าม แต่ความตั้งใจของเขาไม่เปลี่ยนแป

ธรรมะเพื่อประชา เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๖) ๔๓๕ อกิริยวาทะ แสดงธรรมเพื่อความไม่ทำ และแนะนำสาวกตาม แนวนั้น การไปเฝ้าพระส…

เรื่องราวของเมณฑกเศรษฐีผู้มีใจบุญ ที่เดินทางไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยมีความเชื่อมั่นในพระพุทธเจ้าและการให้ทานเป็นพื้นฐานสำคัญต่อการใช้ชีวิต เนื้อหาเต็มไปด้วยการสอนเรื่องทาน ศีล และสุข โดยเน้นความส

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๗) ๔๔๓ ที่ไม่มีจริง ย่อมปกปิดโทษของตนเหมือนพรานล่านกปกปิด อัตภาพด้วยเครื่อง…

เนื้อหาเกี่ยวกับเมณฑกเศรษฐีที่ได้น้อมนำพระพุทธศาสนาและมีจิตใจที่ใฝ่ใจบุญ ว่าด้วยการถวายภัตตาหารแด่พระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ในยามที่ทุรกันดาร โดยมีการเตรียมอาหารและน้ำนมสดสำหรับพระสงฆ์ รวบรวมบทเรียนเกี่ยวก

ธรรมะเพื่อประชาll ชฎิลเศรษฐี ผู้มีภูเขาทอง ៤៤៩ การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่สุดทั้งต่อตัวของเราเอง และต่อชาวโลก กา…

การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญสำหรับมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าจะมีเชื้อชาติหรือความเชื่อใด โดยการเข้าถึงธรรมกายเกิดจากการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ การให้ทานโดยมีศรัทธาจะช่วยสร้างประโยชน์และสันติส

ธรรมะเพื่อประชาชll ชฎิลเศรษฐี ผู้มีภูเขาทอง ๔๕๐ พวกเราชาวพุทธได้รับการปลูกฝังในเรื่องของการให้มา ตั้งแต่เกิด วิถีชี…

พวกเราชาวพุทธได้รับการปลูกฝังในเรื่องการให้และการทำดีมาตั้งแต่เกิด การให้ทานไม่ว่าจะมากหรือน้อย กลับมีคุณค่าทางบุญที่ทำให้ชีวิตเราได้อานิสงส์ใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นในด้านรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ หรือแม้แต่ควา

ธรรมะเพื่อประชาชll ชฎิลเศรษฐี ผู้มีภูเขาทอง ๔๕๒ ช่างทองทำตามคำแนะนำของพระเถระ โดยชักชวน ลูกชายคนโตให้มาช่วยกันทำ แต…

เรื่องราวเกี่ยวกับช่างทองที่ได้รับผลกรรมจากการกล่าวร้ายพระบรมศาสดา ซึ่งแม้จะขอขมาแล้วก็ตามก็ยังคงต้องรับผลกรรมอย่างต่อเนื่องถึง 7 ชาติ ในขณะที่ลูกชายคนเล็กของเขาได้ช่วยทำหม้อดอกไม้ทองคำเพื่อบูชาพระเจด

ธรรมะเพื่อประชาll ชฎิลเศรษฐี ผู้มีภูเขาทอง ๔๕๓ ท่านขาย ปรากฏว่าของเหล่านั้นขายหมดภายในวันเดียว เพราะอานุภาพบุญในตัว…

เรื่องราวของชฎิลเศรษฐีผู้มีภูเขาทองที่เกิดจากบุญที่ได้ทำในการบูชาพระเจดีย์ วันแรกที่เขาเข้าเรือนหอ ภูเขาทองก็ปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อข่าวนี้ถึงพระราชา พระองค์จึงมอบตำแหน่งเศรษฐีให้ชฎิล แต่แม้จะ

ธรรมะเพื่อประชาชll ชฎิลเศรษฐี ผู้มีภูเขาทอง ๔๕๔ ในที่สุด ท่านได้มอบสมบัติให้แก่บุตร โดยส่งจอบเพชร ด้ามทองให้ลูกคนแร…

ในเรื่องราวนี้ท่านชฎิลเศรษฐีได้มอบสมบัติให้แก่บุตร โดยลูกคนเล็กสามารถขุดภูเขาทองคำได้เนื่องจากได้ทำบุญร่วมกับบิดา ขณะที่ลูกคนโตและคนกลางไม่สามารถทำได้เพราะไม่ได้ทำบุญ เมื่อบิดาออกบวชเพื่อแสวงหาอริยทรั

ธรรมะเพื่อประชาชll ปุณ ณเศรษฐี ผู้ไถนาเป็นทอง ៤៦២ นายบุญชวนศรีภรรยาไปกราบทูลพระราชา เพื่อส่งคน ไปขนทองทั้งหมดเข้าสู…

เรื่องราวเกี่ยวกับนายบุญที่ไปกราบทูลพระราชาเพื่อขนทองคำเข้าสู่ท้องพระคลัง ทองคำจากท้องนาที่กลายเป็นดินเมื่อมองเห็น แต่เมื่อตามคำสั่งพระราชาทำให้ทองกลายเป็นทองคำอีกครั้ง นายบุญได้รับการตั้งเป็นเศรษฐีคน

ธรรมะเพื่อประชาช มหาเศรษฐีกา กวฬิยะ ๔๖๖ สรรพสัตว์ทั้งหลายต่างมีเวลาที่เสียไปวันละ ๒๔ ชั่วโมง เท่ากัน แต่สิ่งที่ได้ก…

ในชีวิตประจำวัน เรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน แต่ผลที่ได้กลับมานั้นไม่เท่ากัน บางคนสร้างบุญ บางคนสร้างบาป สังขารร่างกายไม่แน่นอนและเราควรใช้เวลาให้มีความหมายโดยการสร้างบุญบารมีเพื่อประโยชน์ทั้งต่อชีวิตน