ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 424 / 737

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 4 พบ มหาพรหม) ๓๐๖ มนุษย์ทุกคนล้วนแสวงหาความสุขกันทั้งสิ้น แต่ความ สนุกสนานเพลิดเพลินภายนอกนั้น ไม่ใช่เป็นการแก้ทุกข์ที่ต้นเหตุ ความสุขที่แท้จริงต้องเป็นความสุขที่

บทความนี้พูดถึงการแสวงหาความสุขที่แท้จริงซึ่งเกิดจากการเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ผ่านการเพ่งจิตอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ และการละบาปกรรมเพื่อให้ชีวิตมีความสุขอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการใช้ชีว

ม ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๕ พบ มหาพรหม) ๓๐๗ ให้เข้าถึงพระธรรมกายภายในตัวให้ได้ พระธรรมกายเป็นตัวตน ที่แท้จริง สามารถเป็นที่พึ่งให้กับเราทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า ดังนั้นเราต้องลงมือปฏิบัติธ

บทนี้นำเสนอเรื่องราวของมหาโควินทพราหมณ์ที่มีความสำคัญในการเข้าถึงพระธรรมกายในตัวเรา มหาโควินทพราหมณ์เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจในการฝึกฝนตนเองอย่างไม่หยุดยั้ง แม้ในวันที่กษัตริย์ทั้ง 7 เสด

ธรรมะ ประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 4 พบ มหาพรหม) ๓๐๘ พระองค์ ทำให้แว่นแคว้นต่างๆ มีแต่ความสงบสุข นอกจากนี้ ท่านยังสอนพราหมณ์ที่มีชื่อเสียงอีก ๗ คน ซึ่งเป็นที่นับถือของ เมือง อีกทั้งสอนมนต์แก่บริวารอีก

บทนี้เล่าถึงการที่มหาโควินทพราหมณ์ ได้สอนพราหมณ์ชื่อดัง 7 คนและบริวาร 700 คน เพื่อเผยแพร่พระธรรมและกิตติศัพท์ของตน ที่ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับการเห็นมหาพรหมและได้วางแผนที่จะหลีกเร้นตัวเองในฤดูฝนเพื่อปฏิ

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๕ พบ มหาพรหม) ๓๐๙ “ขอเดชะ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ขณะนี้มีข่าวลือไปทั่วว่า ข้าพระพุทธเจ้าสามารถสนทนาปรึกษากับพระพรหมได้ ทั้งที่ ความเป็นจริงแล้ว ข้าพระพุทธเจ้ายังไม่

ในตอนที่ ๕ ของมหาโควินทสูตร มหาโควินทพราหมณ์ได้แสดงความปรารถนาในการหลีกเร้นเพื่อทำสมาธิในฤดูฝน โดยมีความตั้งใจจะสนทนากับพระพรหม แม้เขาจะยังไม่เคยเห็นพระพรหมจริงๆ แต่ได้ยินมาจากครูบาอาจารย์ว่า หากทำสมา

ธรรมะ ประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 4 พบ มหาพรหม) ๑๑๐ เมือง แล้วหลีกเร้นปฏิบัติธรรมจนครบ ๔ เดือน โดยไม่มีผู้ใดเข้าไป หานอกจากคนส่งอาหารเท่านั้น เวลา ๔ เดือนผ่านไปไม่มีอะไร เกิดขึ้น มหาโควินทพราหมณ์คิดว่

ในตอนที่สี่ของมหาโควินทสูตร มหาโควินทพราหมณ์ใช้เวลาสี่เดือนในการปฏิบัติธรรมโดยไม่มีการรบกวน จนกระทั่งสนังกุมารพรหมปรากฏตัวต่อหน้าเขา มหาโควินทพราหมณ์รู้สึกตกใจและสงสัยในคำกล่าวของอาจารย์ ก่อนจะรู้ว่าเ

ม ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๕ พบ มหาพรหม) ๓๑๑ คิดดังนี้ มหาโควินทพราหมณ์จึงถามสนั่งกุมารพรหมว่า “ข้าพเจ้า เป็นผู้มีความสงสัย ขอถามท่านสนังกุมารพรหมว่า สัตว์ตั้งอยู่ใน อะไรและศึกษาอยู่ในอะไร

ในตอนที่ ๕ ของมหาโควินทสูตร มหาโควินทพราหมณ์สนทนากับสนั่งกุมารพรหมเกี่ยวกับการศึกษาธรรมเพื่อถึงพรหมโลก โดยเป็นการตั้งอยู่ในความรู้สึกที่ไม่มีการยึดถืออัตตามากนัก และการศึกษาทางจิตใจในความกรุณา เพื่อหล

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 5 ข อ ลา บวช) ๓๑๔ ชีวิตหลังความตาย เป็นชีวิตที่ยาวนานกว่าตอนที่ยังมีชีวิต อยู่ การศึกษาในทางพระพุทธศาสนามีความสำคัญและจำเป็น อย่างยิ่ง ที่เราจะต้องเรียนรู้เพื่อคว

ชีวิตหลังความตายมีความยาวนานกว่าในปัจจุบัน การศึกษาในพระพุทธศาสนาจึงสำคัญเพื่อความปลอดภัยในชีวิตและการพัฒนาจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อเข้าถึงความสุขและความรู้ที่ทำให้พ้นทุกข์ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 5 ขอลาบวช) ๓๑๖ ไม่มีความพยาบาทกว้างขวาง ไม่มีจำกัด ตลอดทิศทั้งเบื้องบน เบื้องล่าง เบื้องขวาง ทุกแห่ง ตลอดโลกทั้งหมดอย่างทั่วถึง น้อมไปในกรุณา ตรงนี้ข้าพเจ้าเข้าใจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพรหมและมนุษย์เกี่ยวกับกลิ่นเหม็นจากกิเลสที่ทำให้ไม่สามารถไปสู่พรหมโลกได้ การออกบวชเพื่อหลีกหนีจากกิเลสและใช้ชีวิตอย่างปราศจากสิ่งเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคุณค่าข

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ 5 ขอลาบวช) ๓๑๘ พระราชาฟังดังนั้นทรงมีรับสั่งว่า “โควินท์ ท่านกล่าว คำใด เราเชื่อคำของท่าน พวกเราจักคล้อยตามท่าน ขอท่านจง เป็นครูของพวกเราเช่นเดิมเถิด พวกเราฟังแล้

ในตอนที่ 5 ของมหาโควินทสูตร พระราชาฟังคำของมหาโควินท์และมีความตั้งใจที่จะออกบวช พร้อมกับกษัตริย์ทั้ง 5 ที่ปรึกษากันเรื่องการบวช โดยมีการแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจในการศึกษาธรรมะและการออกบวชอย่างจริงจัง

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ อ อ ก บวช) ๑๒๒ สมบัติในโลกนี้ บังเกิดขึ้นมาเพื่อเป็นเพียงเครื่องอาศัย สําหรับใช้สร้างบารมี ทรัพย์ละเอียด คือบุญเท่านั้นที่จะติดตาม ตัวเราไปได้ทุกหนทุกแห่งเหมือน

สมบัติในโลกนี้เป็นเครื่องมือในการสร้างบารมี ทรัพท์แท้คือบุญที่ติดตามเราไปทุกหนทุกแห่ง หากเข้าใจแต่สิ่งเหล่านี้จะไม่ยึดมั่นถือมั่นในสมบัติ. พระบาลีกล่าวว่าบุคคลผู้ปีติในธรรมมีความสุขสงบและไม่มีความกระว

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ ออกบวช) *ดังเช่นชีวิตของมหาโควินทพราหมณ์ ที่ดำรงอยู่อย่าง บัณฑิตผู้มีปัญญา เมื่อรู้ว่าหนทางที่ประเสริฐที่สุด คือ การทําตน ให้ปราศจากกลิ่นเหม็น อันเกิดแต่ความโกรธ

ในบทนี้ ได้พูดถึงมหาโควินทพราหมณ์ที่มีปัญญาในการตัดสินใจออกบวชเพื่อหลีกเลี่ยงความไม่ดี เช่น ความโกรธและความเท็จ โดยไม่หวั่นไหวกับคำทัดทานและข้อเสนอจากมหากษัตริย์ ถึงแม้จะเสนอให้ราชสมบัติหรือหญิงสาว แต

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ ออกบวช) ๓๒๔ กลิ่นเหม็นเหล่านั้น ผู้ครองเรือนจะพึงย่ำยีแบบง่ายๆ ไม่ได้ ข้าพระองค์จะออกบวชเป็นบรรพชิต” พระราชาทั้งหลายตรัสอ้อนวอนครั้งสุดท้ายว่า ท่านโควินท์ ผู้เจ

บทนี้เล่าถึงการตัดสินใจของมหาโควินทพราหมณ์ที่ต้องการออกบวชเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งที่ไม่ดี โดยได้รับการสนับสนุนจากเหล่าศิษย์และหญิงที่ต้องการกลับไปอยู่กับตระกูลหรือหาสามีใหม่ มหาโควินทพราหมณ์แสดงความมุ่งมั

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๗ ออกบวช) ๓๒๗ หมู่สาวกของเราเหล่าใด รู้ทั่วถึงคำสั่งสอนเจนจบ หมู่ สาวกเหล่านั้น จะสิ้นอาสวะทั้งหลาย ทำเจโตวิมุตติ ปัญญา วิมุตติให้แจ่มแจ้ง หมู่สาวกเหล่าใด สิ้นสังโ

บทนี้กล่าวถึงคุณประโยชน์ของการบวชให้กับกุลบุตร โดยมีการสอนถึงการรู้จักสังโยชน์และการทำวิบัติที่ลดน้อยลง พร้อมกับการเดินทางสู่ความบริสุทธิ์ นอกจากนี้ ยังชี้ให้เห็นว่าการบวชไม่ไร้ประโยชน์และเป็นการให้คว

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ဘာဝ เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนมีเสมอกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือ เสียเปรียบ แล้วแต่ใครจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์และมี คุณค่าได้มากกว่ากัน คำว่า “ไม่มี

บทความนี้พูดถึงการใช้เวลาให้มีคุณค่า โดยเน้นว่าทุกคนมีเวลาเท่ากัน แต่ขึ้นอยู่กับการจัดการของแต่ละบุคคล หากเราใช้เวลาอย่างมีประโยชน์ จะสามารถทำสิ่งที่ดีได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเกี่ยวกับความอดทนและ

ธรรมะเพื่อประช จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ๑๑๑ อันมาก เป็นผู้ไม่มากด้วยเวร เป็นผู้ไม่มากด้วยโทษ เป็นผู้ไม่ หลงทำกาละ และเมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ของความอดทนม

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของขันติธรรมหรือความอดทนในการดำเนินชีวิตร่วมกับผู้อื่น โดยนำเสนอความคิดที่ว่า ความอดทนเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างบารมีและช่วยให้มนุษย์สามารถอยู่ร่วมกันในสังคมที่มีความคิดและการ

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) พระองค์ แต่ด้วยมหากรุณาอันไม่มีประมาณ พระองค์จึงทรง อาศัยขันติและเมตตามาโดยตลอด เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อพระเทวทัตยุยงให้พระเจ้าอชาตศัตรูทำ ปิตุฆาตแล้ว ยังยุ

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการบำเพ็ญขันติบารมีในพระพุทธศาสนา โดยกระถินไปถึงเหตุการณ์ที่พระเทวทัตยุยงพระเจ้าอชาตศัตรูให้ฆ่าพระพุทธเจ้า พระเทวทัตใช้กลอุบายและความชั่วร้ายในการวางแผนนี้ แต่ด้วยมหาก

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ๓๓๔ ธนูก็วางไม่ได้ เหมือนถูกตรึงให้แข็งที่อด้วยพลังอำนาจบางอย่าง ที่มองไม่เห็น นายขมังธนูรู้สึกอึดอัด เร่าร้อนไปทั่วทั้งตัว น้ำลาย ฟูมปาก เกิดความสะดุ้งก

ในบทนี้ นายขมังธนูผู้ตั้งใจจะทำร้ายพระพุทธองค์ ประสบกับความกลัวและตกใจถึงความตาย เมื่อได้ยินพระพุทธเจ้าทรงปลอบประโลม ทำให้เขาเกิดความศรัทธาและละทิ้งความคิดร้าย ทั้งนี้ นายขมังธนูได้กราบทูลขอขมาพระองค์

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ของพระเทวทัต ไม่มีแม้เพียงขณะจิตเดียวที่จะคิดประทุษร้ายตอบ รวมทั้งในอดีตที่ผ่านมา พระองค์ต้องอดทนต่อพระเทวทัต อย่างไรบ้าง เราจะได้ศึกษากันในตอนต่อไป

ธรรมะเพื่อประช จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๒) ๓๓๘ ความสุขที่เราต้องการนั้นไม่ได้อยู่ที่ตำแหน่งหน้าที่การงาน หรือคำสรรเสริญเยินยอจากคนรอบข้าง แต่อยู่ที่ความพอใจที่มี ต่อชีวิตของเราเอง หากเรามีความสันโด

ความสุขที่เราตามหานั้นมาจากความพอใจในสิ่งที่เรามีและเป็น ไม่ใช่ตำแหน่งการงานหรือคำชมจากคนรอบข้าง การมีความสันโดษและพอใจในชีวิตนำมาซึ่งความสุข แม้ในยามเศรษฐกิจไม่ดี เราควรใช้ปัญญาในการแก้ไขและมองปัญหาเ

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๒) ๓๔๐ สร้างบารมีในยุคสมัยที่กับกำลังไขลงนี้ จําเป็นต้องอาศัยขันติเป็น พื้นฐาน ใจต้องมั่นคง หนักแน่น ไม่ยอมแพ้ต่ออำนาจกิเลสฝ่ายต่ำ มนุษย์ส่วนใหญ่มักปล่อยใจไ

การมีขันติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เราสามารถยืนหยัดต่อสู้กับกิเลสธรรม ซึ่งจะช่วยให้ชีวิตหลังความตายไม่ตกทุกข์ทรมาน คำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับขันติบารมีแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการอดทนและการเปลี่ยนแ