ธรรมะเพื่อประชา : หน้า 331/576

ธรรมะเพื่อประชา จันทกุมาร บำเพ็ญขันติบารมี (๑) ဘာဝ เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนมีเสมอกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือ เสียเปรียบ แล้วแต่ใครจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์และมี คุณค่าได้มากกว่ากัน คำว่า “ไม่มีเวลา” ไม่มีในโลก ขึ้นอยู่กับ เรา จะให้ความสำคัญกับสิ่งใดมากกว่ากัน เรามักเอาเวลาไป เพลินกับสิ่งไร้สาระ และเอาความเกียจคร้านมาเป็นข้ออ้างว่า ไม่มีเวลา หากเราจัดสรรเวลาให้เป็น เราจะมีเวลาเหลือเฟือเพื่อ ทำสิ่งที่ดี ชีวิตเป็นของน้อยนิดไม่ยืนยาว จึงใช้เวลาให้มีคุณค่า ด้วยการทําใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ที่ จะทำให้หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ไม่ควรดูเบากับเวลาที่ผ่านไป เมื่อมีโอกาสทำความดีพึงรีบทำ อย่ามัวรีรอ อย่ามีข้อแม้ เรามี เวลาในโลกอย่างจํากัด จงรีบเร่งทำความเพียรแต่วันนี้ เพราะ พรุ่งนี้อาจไม่มีสําหรับเรา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อขันติสูตร ว่า “ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสสา ขนฺติยา กตเม ปญฺจ พหุโน ชนสุส ปิโย โหติ มนาโป น เวรพหุโล โหติ น วชฺชพหุโล อสมมูโฬห กานํ กโรติ กายสฺส เภทา ปรมฺมรณา สุคติ สุคค โลก์ อุปปชฺชติ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสสา ขนฺติยา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ของความอดทน ๕ ประการ คือ ผู้อดทนย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของคนเป็น