พระ-มินทกะแระ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 37 / 72

Boประช พระสังฆคุณ ๑๐๐ ก็อ้านวยผลมาก ที่เป็นของมากก็อ่านวยผลยิ่งใหญ่ไพบูลย์ *ดังเช่นในสมัยพุทธกาล ณ กรุงราชคฤห์ มีพราหมณ์ คนหนึ่งชื่อ มหาเสนพราหมณ์ เป็นเพื่อนกับโยมบิดาของพระ สารีบุตร เขาเคยเป็นคนร่ำรว

ในสมัยพุทธกาล ณ กรุงราชคฤห์ มีพราหมณ์ชื่อ มหาเสนพราหมณ์ ที่เคยร่ำรวยแต่ยากจนลง พระสารีบุตรได้มาบิณฑบาตที่บ้านเขา แต่พราหมณ์ไม่สามารถถวายไทยธรรมได้ จนวันหนึ่งเขาได้ข้าวปายาสและผ้าสาฎก จึงได้ถวายพวกนี้ใ

ธรระพี ประช ตามรอยบาทพระศาสดา ១៨៩ เพื่อจะได้ให้ความอนุเคราะห์แก่สัตว์โลกฉันนั้น ดุจเดียวกันเถิด” เมื่อถวายแล้ว เจ้าหญิงขอความเมตตาพระเถระไปทูลถาม พระพุทธเจ้าว่า การที่ตนถวายน้ำมันเป็นพุทธบูชา แล้วตั้ง

เนื้อหาเล่าถึงการถวายพุทธบูชาโดยเจ้าหญิงสุมิตตา ที่ต้องการทราบถึงความสำเร็จในการปรารถนาพุทธภูมิ ซึ่งพระพุทธองค์ได้เปิดเผยถึงความตั้งมั่น และการเกิดในชาติปางก่อนของพระนางที่มีความปรารถนาในการช่วยสัตว์โ

ธรรมะเพื่อประช พระอรหันต์ของโลก ตรัสรู้กายธรรมอรหัตนี่แหละ เพราะฉะนั้น คำว่า อรห์ หรืออรหันต์นั้น เป็นค่าที่ ศักดิ์สิทธิ์ และมีความหมายมาก เพราะกว่าจะได้คำนี้มา พระ บรมศาสดาต้องทุ่มเทสร้างบารมีมามาก อ

เนื้อหาว่าด้วยความสำคัญของคำว่า 'อรหันต์' ซึ่งเป็นค่าศักดิ์สิทธิ์ในพุทธศาสนา โดยพระบรมศาสดาได้ทุ่มเทสร้างบารมีและผ่านการบำเพ็ญสมาธิภาวนามากมาย จนได้ตรัสรู้พระสัมมาสัมโพธิญาณ ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 พ

ธรรมะเพื่อประช พุทธานุภาพ ไม่มีประมาณ ២៩៩ ให้พรหมเห็นในอานุภาพของท่านว่า ขณะนี้ทั้งมนุษย์และเทวดา ทุกสวรรค์ชั้นฟ้าในพันจักรวาล ต่างพากันยืนประคองอัญชลี นมัสการพระเถระเพียงรูปเดียวเท่านั้น พระเถระได้อธ

ในขณะที่พระเถระทำการแสดงธรรม มนุษย์และเทวดาทั่วทั้งจักรวาลต่างร่วมประคองอัญชลีและร่วมฟังเสียงแห่งธรรมะที่พระเถระสื่อสารออกมา ซึ่งนำไปสู่การบรรลุธรรมของเหล่าเทวดาและมนุษย์ จนพระผู้มีพระภาคเจ้ากลับลงมาย

Boประช ห น ท า ง ข อ ง พุทธะ ๓๒๖ แต่วิสัยของผู้ที่มีจิตใจสูงส่ง มุ่งที่จะทำตนเองให้หลุดพ้น จากกิเลสอาสวะ และรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปสู่ฝั่งนิพพานนั้น ท่านจะ ทำทานแต่ละภพแต่ละชาติไม่เหมือนคนทั่วไปทำกัน เรามั

บทความนี้กล่าวถึงวิถีแห่งการทำตนให้หลุดพ้นจากกิเลสและเข้าสู่นิพพาน โดยเน้นถึงความมุ่งมั่นของผู้ที่มีจิตใจสูงส่งในแต่ละภพและชาติ การเสียสละเพื่อการบรรลุธรรมที่ประเสริฐในยุคของพระมังคลสัมมาสัมพุทธเจ้า แ

ธรรมะเพื่อประช สัก ก ปั ญ ห สู ต ร ต อ น ที่ ๑ (ฤา จะสิ้น ท้าวสักกะ) ๔๐๑ บรรเลง และได้ร้องเพลงขึ้นต้นที่เนื่องด้วยพระพุทธคุณ พระ ธรรมคุณ และพระสังฆคุณ อีกทั้งบรรเลงเพลงรักที่ตนเอง ชื่นชอบทำนองที่ว่า “

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงบทเพลงที่มีการบรรเลงเกี่ยวกับพระพุทธคุณและการแสดงความรักในแง่มุมของธรรมะ โดยขอให้บุญที่ทำไว้นำพาให้รักแท้เกิดขึ้นและดับความกลัดกลุ้ม พร้อมกับการอาราธนาให้พระอรหันต์ส่งเสริมความชอบธ

ธรรมะเพื่อประชา มัจฉา โพธิสัตว์ (บำเพ็ญสัจ บารมี) ៤៦០ ขณะเดียวกันนั้นเองบัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ของท้าวสักกะ สําแดงอาการร้อนขึ้นมาทันที ท้าวสักกะจึงมีเทวบัญชา เรียก เทพวลาหก เจ้าแห่งฝนมาเฝ้าและตรัสว่า “พ่อ

ในที่สุดของเรื่องราว พระพุทธองค์ประทับยืนอยู่ที่บันไดสระโบกขรณี เทวดามีบัญชาให้เทพวลาหกบันดาลฝนให้ทั่วแคว้นโกศลโดยทันที เพื่อให้พระองค์สามารถสรงน้ำได้ตามพระประสงค์ ขณะที่ฝนตกสร้างความอุดมสมบูรณ์ในช่วง

ธรระพี ประช พระทศพลญาณ ៤៩១ แต่ค่าลบหลู่เหล่านั้นไม่อาจทำให้อานุภาพของพระพุทธองค์ลดลง เหมือนแสงจากดวงตะวันที่พ้นจากหมู่เมฆ ย่อมสว่างไสวเจิดจ้า เป็นนิตย์ เพราะฉะนั้นเราควรเชื่อมั่นในพุทธานุภาพ และทำจิต

บทความนี้กล่าวถึงอานุภาพของพระพุทธองค์ที่ไม่ลดลงแม้จะมีการลบหลู่ และเน้นความสำคัญของการเชื่อมั่นในพระพุทธองค์ รวมถึงการปฏิบัติเพื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยที่มีความสง่างาม ช่วยให้จิตเลื่อมใสและหมดสิ้นความสง

Boประช คุณลักษณะของพระโพธิสัตว์ ๕๐๐ ที่เกิดจากความเพียร ความรักและความเมตตาปรารถนาดีต่อ สรรพสัตว์อย่างไม่มีที่สิ้นสุดนั่นเอง พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย พระ มงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) มีมโนป

บทความนี้พูดถึงคุณลักษณะสำคัญของพระโพธิสัตว์ ที่มีความรักและความเมตตาต่อสรรพสัตว์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ที่มีมโนปณิธานในการพาสรรพสัตว์ไปสู่นิพพาน และมีความปร

ธรรมะเพื่อประช วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๑) ๕๒๕ เกินไปก็ไม่ย่อย พูดมากเกินไปก็พลาด ข้าแต่พระนาคเสน พระ เวสสันดรให้ทานเกินไป ทำเกินความพอดี ทานนั้นก็ไม่น่าจะมีผล พระเถระผู้เปี่ยมด้วยปัญญาและปฏิ

การให้ทานของพระเวสสันดรถูกวิเคราะห์ว่าเป็นการให้ทานที่เกินพอดี แต่มีความหมายลึกซึ้ง โดยพระเถระผู้มีปัญญาชี้แจงว่าอติทานนั้นคือการให้ทานอันยิ่งใหญ่ที่ผู้รู้ทั้งหลายยกย่องและสรรเสริญ ทำให้พระเวสสันดรประ

ความรู้สึกจากใจ (๓๐) สุขแบบพระ บนเส้นทางชีวิต มีพระนิพพานเป็นเป้าหมาย มีพระธรรมกายเป็นที่พึ่ง มีหลวงพ่อเป็นผู้นำในการสร้างบารมี นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาสู่เส้นทางการสร้างบารมีสายนี้ ลูกเณรตระหนักดีว่า ลูก

บนเส้นทางชีวิต ลูกเณรมีเป้าหมายในการสร้างบารมีผ่านการปฏิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อและพระธรรมกาย โดยได้รับความรักและการดูแลจากอาจารย์และพี่เลี้ยง ทำให้เกิดความเหน็ดเหนื่อยแต่ยังมั่นใจในการก้าวไปสู่ความสำเร

ความรู้สึกจากใจ ลูกเณรเข้ามาอยู่วัดตอนอายุ ๑๒ ปี ไม่ทราบว่าเพื่อน ปี ข้างนอกรุ่นเดียวกัน เขามีเป้าหมายชีวิตอย่างไร แต่สำหรับ ลูกเณร ตั้งแต่วันนั้นจวบจนวันนี้ ได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่า จะเป็นลูกพระมหาที

ลูกเณรเข้ามาอยู่วัดตอนอายุ ๑๒ ปีและตั้งเป้าหมายที่จะเป็นลูกพระมหาที่ดี ได้ฝึกฝนและอบรมตัวเองมาตลอดสี่ปี แม้จะมีช่วงเวลาท้อ แต่การได้ใกล้ชิดกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อทำให้เกิดกำลังใจที่จะเดินต่อไป วันนี้ลู

ในแต่ละวันผมจะได้นั่งสมาธิวันละหลายรอบ พระ อาจารย์จะสอนให้ธรรมทายาททุกคนมีกติการ่วมกัน ก่อนนั่งสมาธิว่า ว่าไงว่าตามกัน ให้เชื่อว่าคนอย่างเรา ก็ทำได้ (ถูกต้องจ้ะ) และไม่เอ๊ะ ไม่อ๊ะ ไม่สงสัย เพราะ ธรรมะ

ในแต่ละวันที่มีการนั่งสมาธิกับพระอาจารย์ เราจะมีการตั้งกฏร่วมกันเพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงธรรมะได้ การค้นหานิมิตต่างๆ ซึ่งในกรณีนี้ผมใช้ดอกทานตะวันเป็นนิมิต ก่อนจะพัฒนาไปสู่การนึกถึงดวงแก้ว และนำไปสู่

(ทว 6127 GAY3 สน Checy 5 จองแล้วใส่ ส (6) แก้วที่ท้อง ไว้ นางดาย สา 0 A 9 ล อย สว่าง ลดลง สวยๆ วาง 3 สี 2 ใน = 1 gars +♡ ကကြ สุขแบบพระ m ใส กลับเทวดา ตั๊ด 1 ช้าน ดูดลง ดร พระ สา Top view ภาพวาดประสบกา

พระธรรมทายาทเทวัญ ญาณสโก ในวันบรรพชาและวัน อุปสมบทที่ผ่านมา พอใจ ผมนิ่งดี ผมก็จะเห็นองค์ พระชัดใสสว่างอยู่ในกลาง ท้องของผมตลอดเลย (นี่ แหละจ้ะ บวช ๒ ชั้น) มันเป็น ความรู้สึกที่ดีมากๆ เลยครับ ผมมีความส

พระธรรมทายาทเทวัญ ญาณสโก เล่าถึงประสบการณ์ในการบวช และความรู้สึกที่ดีที่เกิดขึ้น โดยเขาสามารถเห็นองค์พระตลอดเวลา มีความสบายใจ และต้องการบวชเพื่อศึกษาธรรมะและฝึกสมาธิ วิชชาธรรมกายเป็นวิชาที่ต้องเรียนรู

ในใจได้ กระแสธารแห่งบุญก็จะเชื่อมต่อเป็นอัตโนมัติใน กลางกายของเขา ผังจนก็ถูกรื้อสะบั้นหั่นแหลกไปเลย ทีละ นิดละหน่อย พอทำบ่อยๆ ก็หมดเลย แล้วก็เช็ตโปรแกรม ผังใหม่ รวยจ้ะ) พอบวชแล้วผมก็มีความรู้สึกที่อยา

บทความนี้พูดถึงประสบการณ์ของผู้บวชที่มีความตั้งใจในการปฏิบัติธรรม โดยเริ่มจากการตื่นนอนตั้งแต่ตี ๓ ครึ่งเพื่อทำสมาธิโดยแบ่งเวลาทำกิจกรรมต่าง ๆ ส่งผลให้มีความสงบสุขในใจ และรู้สึกถึงความสว่างที่เกิดขึ้น

ธรรมะเพื่อประชาll พระวนวัจฉะ ผู้อยู่ในป่า ๕๗ เมื่อคลายความกำหนัด จิตย่อมหลุดพ้น เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ก็มีญาณรู้ว่าหลุดพ้นแล้ว พระอริยสาวกย่อมทราบชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์ได้อยู่จบแล้ว กิจอื่นที่ควร

ข้อความนี้กล่าวถึงการศึกษาธรรมะเพื่อตระหนักถึงความสำคัญของการเวียนว่ายตายเกิด และการดำเนินชีวิตในแนวทางที่ปลอดภัยจากทุกข์ โดยเฉพาะการเข้าถึงพระธรรมกายที่ทำให้จิตใจบริสุทธิ์ แม้จะยังมีความติดข้องในโลกก

ธรรมะเพื่อประช พระมหากัปปินเถระ อร่ามเปล่งปลั่งดั่งทองคำ ๑๐๕ พระมหากัปปินะพร้อมอำมาตย์เห็นฉัพพรรณรังสีส่อง สว่างนำทาง จึงดำริว่า แสงสว่างนี้ไม่ใช่แสงของดวงจันทร์ ไม่ใช่แสงของดวงอาทิตย์ ไม่ใช่รัศมีของเ

พระมหากัปปินเถระและอำมาตย์ได้เข้าถึงพระรัตนตรัยจากการฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระมหากัปปินะมีใจสงบและได้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน หลังจากนั้น พระมเหสีและภรรยาอำมาตย์ต่างเห็นคุณค่าของพระรัตนตรัยจ

ธรรมะเพื่อประชll พระโสณโกฬิวิสเถระ พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถามว่า “ดูก่อนโสณะ เมื่อ ครั้งเธอยังเป็นคฤหัสถ์ เธอมีฝีมือในการเล่นพิณมิใช่หรือ” พระ เถระทูลตอบว่า “อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า” พระพุทธองค์ตรั

พระโสณะโกฬิวิสเถระได้สอนว่าความพอดีในการเพียรนั้นสำคัญเหมือนสายพิณที่ต้องไม่ตึงหรือหย่อนจนเกินไป การมีความตึงเครียดจะทำให้เกิดความฟุ้งซ่าน ขณะที่ความหย่อนเกินไปจะนำไปสู่ความเกียจคร้าน การตั้งความเพียร

ธรรมะเพื่อประชาll พระนันทกเถระ(๑) ១៥៩ พระอริยสาวก ผู้เห็นแจ้งด้วยปัญญาตามความเป็นจริง” เมื่อ พระเถระสอนธรรมะแก่ภิกษุณีเสร็จแล้ว จึงให้พวกเธอกลับไป ภิกษุณีสงฆ์ต่างชื่นชมยินดีในพระธรรมที่พระเถระแสดง จึง

เรื่องราวที่พระนันทกเถระสอนธรรมแก่ภิกษุณีจนได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ในความสามารถในการแสดงธรรม และภิกษุณีหลายรูปได้บรรลุอรหัตตผลหลังจากฟังธรรมซ้ำอีกครั้ง นับว่าเป็นความสามารถเฉพาะตัวที่เลื่องลือในห