ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3154 / 3394

หรือข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย นับได้ก็จะค่อย ๆ นำมาเล่าให้ฟังอยากจะถ่ายทอดเอาไว้ เวลาหลงพ่อปฏิบัติการกิจหลายอย่างในตัว เป็นทั้งผู้ปกครอง เป็นทั้งผู้บริหาร อยู่ในฝ่ายระดมทุนด้วย เป็นทั้งครู เป็นทั้งนักเ

ข้อความนี้กล่าวถึงข้อวัตรปฏิบัติของคุณยายที่มีการถ่ายทอดให้กับหลวงพ่อ ผู้ซึ่งมีบทบาทหลายอย่างทั้งการปกครอง การบริหาร การเป็นครูและนักเรียน การฝึกอบรมลูกหญิงให้เป็นแบบคุณยายนั้นเชื่อว่ามีคุณธรรมและความ

ทำไมคุณยายถึงรักธรรมะมาก ธกญ. : ลูกอยากเป็นอย่างคุณยาย คุณยายท่านรักธรรมยะิ่งชีวิต แต่เนื่องจากลูกไม่ได้อยู่ใกล้คุณยาย อยากขอความเมตตาหลงพระคุณอันเลิศ การรักธรรมะของคุณยายว่าท่านทำอย่างไรเจ้าคะ หลวง

เนื้อหาพูดถึงคุณยายที่มีความรักในธรรมะอย่างลึกซึ้ง โดยท่านสอนว่าวิธีการสร้างความดีในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ ท่านมุ่งมั่นที่จะถึงที่สุดแห่งธรรม และให้กำลังใจตนเองเสมอในชีวิตประจำวัน ทำให้เป็นแบบอย่างที่ดีใน

อีกอย่างการนั่งสมาธิ พอไปถึงจุดที่มีความสุข สนุกสนาน แล้ว ก็อยากจะทำไปเอง ไม่ต้องฝืน ตอนนี้ลูกหญิงกำลังอยู่ระหว่างฝึกหัด บางครั้งเราไปถึงจุดที่เราสบาย มีความสุข บางครั้งเราก็ไม่ได้ตรงนี้ เรายังขึ้น ๆ

การนั่งสมาธิเป็นวิธีการหนึ่งที่ช่วยให้เรามีความสุขและอยู่ในจุดที่สบาย แม้ในบางครั้งจะต้องฝึกฝนไปจนกว่าจะถึงจุดนั้น แต่การมีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิตนั้นสำคัญยิ่ง คุณยายที่ได้เห็นได้สอนว่า เราต้องมุ่งไป

ทำไมคุณยายไม่เกิดเป็นผู้ชาย ธัญญ.: ลูกสงสัยว่า ทำไมคุณยายไม่เกิดเป็นผู้ชายคะ หลวงพ่อ : ท่านเล่าให้ฟังองค์ว่า ท่านมีเคยกรรมเจ้าชู้จากพ ในอดีต คือ ชาติเผ่าน ๆ มา ท่านเป็นผู้ชาย รูปจาก สมบูรณ์ด้วย โภ

ในบทสนทนานี้ ธัญญาได้สอบถามหลวงพ่อว่า ทำไมคุณยายของเธอถึงไม่เกิดเป็นผู้ชาย หลวงพ่อแนะนำว่า คุณยายเคยมีกรรมเจ้าชู้ในอดีต และในชาตินี้ได้ทำความดี โดยการเป็นพรหมจรรย์และสร้างบารมี โดยหลวงพ่อกล่าวว่า เมื่

คุณยายมั่นน้อย สันโโดย ธกฺญ : ลูกอยากเป็นคนมั่นน้อยสันโโดยแบบคุณยาย ต้องทำอย่างไรนะ หลวงพ่อ : ใจต้องไม่ติดข้องในสิ่งใดเลย ไม่ติดคนสัตว์สิ่งของ ไม่ติดกะโหลกกะลาใจกลิ้ง ๆ นิ่ง ๆ มันถึงจะดิ่งเข้ากลางไป

บทสนทนาระหว่างลูกและหลวงพ่อเกี่ยวกับความสันโดษมั่นน้อย ฮวงพ่อแนะนำว่าควรไม่ติดข้องในสิ่งใด ๆ โดยเฉพาะในวัตถุและความคิดที่ไม่จำเป็น ซึ่งสรุปความจำเป็นในชีวิต ได้แก่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย แล

คุณยายรู้ตรงนี้ ท่านถึงไม่เอาอะไรเลย มีสมบัติหลายก็มีเครื่องกังวลมาก ท่านก็เอาพอดี ๆ ของท่าน จะรู้ว่าแค่ไหนพอดี ต้องมีใจไปอยู่ ณ จุดที่พอดีทางในแล้วเราจะรู้เลยว่า เรามี่แค่นี้ เราสามารถแสงหาความสุขได้

คุณยายรู้ว่าความสมบัติมากมายมาพร้อมกับความกังวล ความพอดีจึงสำคัญที่สุด เพื่อให้เราเข้าใจว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ภายในใจ เมื่อเราพบจุดที่พอดี เราจะไม่รู้สึกเหงา เศร้า หรือเครียดได้อีก มีเพียงจิตที่เบิก

มึงไปตามเจ้าภาพมาเลี้ยงพระนะ ดูหม้อข้าวให้ดี” คุณยายนก็ไปตามในที่ จะไปตามที่ไหนก็อยู่แต่ในโรงงาน ท่านก็สามารถไปตามเรื่อง ๆ คนก็ม่าเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำ ก็จะมีคนจองเป็นเจ้าภาพตลอด บางเดือนมีจองล่วงหน้า

บทความนี้กล่าวถึงการจัดการการเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำ โดยมีคุณยายและทีมงานจากโรงงานเข้ามาช่วยในการหาเจ้าภาพและสิ่งของที่ต้องใช้ในการเลี้ยงพระ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่มีความสำคัญในชุมชน การชวนคนเข้ามามีส่วนร่วม

ควรปฏิบัติอย่างไรเมื่ออยู่ในมหาวิทยาลัย ธญ. : พระอาจารย์กล่าวว่า สมึย์ที่หลวงพ่อไปเรียนธรรมะกับคุณาย ขณะอยู่บนรถเมล์ หลวงพ่อจะทำสมาธิไปด้วย อยากขอคำแนะนำหลวงพ่อ เนื่องจากชีวิตประจำวันนี้ ต้องไปเรียนใ

ในชีวิตประจำวันของนักศึกษา มักต้องใช้เวลาอยู่บนรถเมล์นาน ๆ หลวงพ่อแนะนำให้ใช้เวลานั้นทำสมาธิ โดยการมุ่งไปที่องค์พระในใจ ทำให้จิตใจสงบและมีความสุข แม้ในการเดินทางผ่านสถานที่ที่ไม่ค่อยน่าสนใจ ผู้เรียนคว

ธกญ. : เนื่องจากทุกวันนี้รถเมล์ขับซึงมากกลัวเวลาเย็นหรือนี้ทำสมาธิแล้วเกิดรถเบรกกะทันหันทันกะจะไกลไปข้างหน้าเจ้าค่ะ หลวงพ่อ : หลวงพ่อว่า รถสมัยนั่นก็บสมันก็นเหมือน ๆ กันนะมีอยู่คราวหนึ่งรถชนกัน หรือเ

หลวงพ่อเล่าเรื่องราวอุบัติเหตุรถเมล์ที่มีผู้โดยสารไม่เจ็บแต่มีความรู้สึกแปลกประหลาดในขณะเกิดเหตุ การทำสมาธิและความสงบในใจแม้ในช่วงเวลาที่เครียด ทำให้เขาคิดถึงความเปลี่ยนแปลงในชีวิตและการรับมือกับสถานก

นันสงามีแล้วฟัง ธกฺญ: เวลานั่งสมาธิลูกจะเป็นคนคิดมาก จะนั่งสงบภายในเวลาแค่ 0-2 นาที นอกนั้นก็ฟังค่ะ หลวงพ่อ: ต้องนั่งสมาธิทุกวัน ต้องมีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนึง ชั่วโมงกลางเยอะๆ มีพระธรรมทายาท ท่านถามห

บทสนทนาเกี่ยวกับการนั่งสมาธิและการฟังธรรม หลวงพ่อแชร์ประสบการณ์การเริ่มต้นนั่งสมาธิในวัยหนุ่ม โดยแนะนำให้ทำเป็นประจำ มีการเสริมสร้างกำลังใจจากคุณยาย และเน้นถึงความสำคัญของการสร้างปัญญาร่วมกับการใช้แรง

ท่านบอกว่า "ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ ทำไปเรื่อย ๆ" ไม่เข้าใจนั่นนะ ไม่รู้เรื่อง เราก็นึกว่าเราใจเย็นแล้ว แต่จริง ๆ แล้ว ยังเย็นไม่พอ ตอนนั้นที่อยากได้มาก เพราะให้นั่งดูคุณยายท่านรับแจก แกก็มีทุกวันเลย แกก็ถามค

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างบุญและความคุ้นเคยเกี่ยวกับการใช้ชีวิต ท่านเปรียบเทียบการทำกรรมดีและไม่ดีในชีวิต และความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อได้ฟังเรื่องราวจากคุณยาย ซึ่งเห็นถึงความสำคัญของการทบทวนและเข้าใจชี

โทนหลังอยากจะเป็นอย่างง่าย อยากได้อย่างง่าย ตอนนี้แหละ ไปทำความเพียร นั่งปวดหัว ปวดลูกนัยน์ตา ยิ่งนั่ง ยิ่งไม่มีความสุขเลย ปวดไปหมด เพราะอยากจะได้อย่างนั้น ในที่สุดก็คลายเหลว ทั้งมด ทั้งเมื่อย ทั้งมีป

บทความนี้พูดถึงกระบวนการฝึกจิตใจเพื่อไม่ให้คิดมาก การอนุญาตให้ความคิดเกิดขึ้น และการคลายความคิดเพื่อเข้าถึงสภาวะของความสงบภายใน โดยมีการอธิบายถึงความท้าทายในการทำสมาธิและการพัฒนาจิตใจเมื่อความคิดมากมา

ถ้าหากเรามีฉันทะ มีความปรารถนา รักที่จะฝึกฝนอาบรมใจไม่ช้าเร็จะสมหวัง เพราะฉะนั้น ความคิดที่เยอะและไม่เป็นอุปสรรคอะไรเลยเดียวมันก็หมดไป มันเป็นกระบวนการหนึ่งในการที่จะพัฒนาใจไปสู่ความไม่คิด มันเป็นธรร

บทความนี้เน้นการฝึกฝนอาบรมใจด้วยความตั้งใจและทำอย่างสม่ำเสมอเพื่อพัฒนาใจไปสู่ความไม่คิด แม้มีอุปสรรคก็ตาม การนั่งสมาธิในชีวิตประจำวันจะช่วยให้เรามีสมหวังตามที่ตั้งใจไว้ การพัฒนาจิตใจนั้นเป็นกระบวนการธ

หลวงพ่อฝึกธรรมะใหม่ ๆ สามเณร : ตอนสมัยหลวงพ่อเรียนธรรมะกับคุณยายใหม่ ๆ หลวงพ่อก็อย่างไรกครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างที่สอนลูกเณรอย่างนั้นแหละ ในใจลึก ๆ ของหลวงพ่อ ตอนเข้าเข้ามหาวิทยาลัย มันแสงหาคำตอบหล

บทสนทนาระหว่างสามเณรและหลวงพ่อเกี่ยวกับการเรียนธรรมะในสมัยก่อนของหลวงพ่อ หลวงพ่อได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับนรกและสวรรค์ขณะเรียนมหาวิทยาลัย แต่ไม่พบคำตอบจากครูบาอาจารย์ จนกระทั่งได้คำตอบจากคุณยายว่า 'มี' และ

หลวงพ่อก็อยากรู้อยากเห็น แล้วยิ่งไปใหม่ ๆ เห็นยายไปนรกสวรรค์เป็นเรื่องปกติเลย เวลาที่ยายรับแขก หลวงพ่อนั่งพิงเสาเล็ก ๆ คนมาหาจามแต่เรื่องนรกสวรรค์ “ญาติตายแล้วเป็นอย่างไรไปไหน” ท่านก็ถาม ฟังทีแรก ตื่น

หลวงพ่อเริ่มต้นด้วยการตื่นเต้นจากการฟังคำถามเกี่ยวกับนรกสวรรค์ของแขกที่มาหยาย ก่อนที่จะใช้วิธีนั่งธรรมะเพื่อค้นหาความสงบ ความประทับใจในประสบการณ์นี้ทำให้หลวงพ่อพยายามและทดลองวิธีต่าง ๆ จนพบว่าวิธีที่ด

พิธีถวายภาคพื้นรวมเทวดา วัดพระธาตุจอมกิตติ จ.ปทุมธานี ปฏิบัติธรรมพิเศษพระธรรมยาตราสำราญ ๒๓ สถานที่: ดอยสุเทพ จ.เชียงใหม่ เมื่อ: วันพุธที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ www.kalyanitmitra.org

นั่งธรรมะต้องใจเย็น ๆ ภีกษุ : หลวงพ่อครับ ที่หลวงพ่อเล่าว่า เคยนั่งธรรมะกับคุณยาย แล้วท่านบอกว่าให้ใจเย็น ๆ ตอนนั้นหลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างพวกเราที่นี่ละ ฝึกธรรมดา ท่านสว่าว่า การเ

การนั่งธรรมะต้องมีการทำใจเย็น ๆ หลวงพ่อเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการนั่งธรรมะกับคุณยาย การเห็นภายในต้องมีการฝึกฝนอย่างเป็นขั้นตอน โดยเริ่มจากการเข้าใจและเห็นภาพที่ชัด จนทำให้การฝึกนั้นมีประสิทธิภาพและตอบสนอง

พอท่านสอนให้ทำความเข้าใจตรงนี้ ก็ทดลองทำใหม่ ๆ ก็ยังไม่ค่อยได้ผล เพราะเราฉันกับการเห็นอะไรได้ดังใจ หรือเห็นอะไรไม่ชัด เราก็ต้องไปเที่ยว ทำตามหยี่ ๆ เพื่อจะให้มันชัดขึ้นใหม่ ๆ ก็เป็นอย่างนั้นน่ะอยู่สัก

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการเข้าใจวิธีการเห็นภายในอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยเน้นการมีใจเย็นและการฝึกเห็นสิ่งต่าง ๆ อย่างชัดเจนขึ้น การทำซ้ำและการยอมรับว่าการเห็นนั้นเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลา ซึ่งเมื่อเร

ท่านใช้ช่วยเวลารับแขก ซึ่งมันสารพัดเรื่อง ช่วยทุกข์มนุษย์ ทั้งนั้น ท่านใช้เองนี้อยู่ตลอด เพราะฉะนั้นไม่คล่อง มันก็ต้องคล่อง มิดเลยไหนใช้น้อย ๆ มันก็เมค พอเข้าไปในโรงงานทำวิชชาก็ลุยไปถึงที่สุดแห่งธรรม

ท่านใช้ช่วยรับแขกเพื่อช่วยทุกข์มนุษย์ ทำงานอยู่ในศาสตร์แห่งธรรมและต้องมุ่งไปถึงที่สุดแห่งธรรม หลวงปู่วัดปากน้ำสอนว่า ถ้าไม่รับแขก แขกก็ไม่มาให้การสนับสนุน ในการทำงานทั้งหยาบและละเอียด ท่านมหาชิตโตจบวิ

มาทำถนน ตอนนี้รถแทรกเตอร์ รถเกรดเดอร์ รถบดยู่ที่กองทัพอากาศ หน้าท็อของท่าน คือ ทำอย่างไรดีให้ได้มาให้ได้” ท่านก็ศึกษาข้อมูลก่อนนะ ทราบว่า เจ้ากรมจอม ท่านชื่อ “จอม” พลอากาศตรีจอม กุลละวณิชย์ ท่านคุมเคร

เนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าหากองทัพอากาศเพื่อติดต่อพลอากาศตรีจอม กุลละวณิชย์ เพื่อขอสนับสนุนในการทำถนนที่วัด โดยผู้เขียนได้พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนในงานพระศาสนาและได้เครื่องจักรกลต่