อานิสงส์การรักษาศีล วารสารอยู่ในบุญ EU ปี 2557 ต้นทาง 434 หน้า 6
หน้าที่ 6 / 175

สรุปเนื้อหา

คลายตัวออก เหมือนไม่อยากทำร้ายเขา แล้ว ก็เลื้อยเข้าป่าไป นี่ก็เป็นเพราะอานิสงส์การ รักษาศีลที่สมาทานไว้ไม่ให้ขาด ทำให้รอดชีวิต มาได้อย่างหวุดหวิด.. สัมปัตตวิรัติ คือ ความตั้งใจงดเว้น จากบาป เมื่อเกิดเรื่องปัจจุบันทันด่วนขึ้น เฉพาะหน้า แม้ว่าจะไม่ได้สมาทานศีลไว้ แต่เมื่อมีเหตุการณ์ที่ชวนให้ล่วงละเมิดศีล ก็คำนึงถึงชาติตระกูล การศึกษา หรือความดี ต่าง ๆ เป็นต้น แล้วเกิดหิริโอตตัปปะขึ้น จึงตั้งใจที่จะงดเว้นจากบาปในขณะนั้น ดังเรื่องราวของคนใจงามที่ชื่อจักร เมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็กอยู่นั้น คุณแม่ล้มป่วย ลงด้วยโรคที่หาสาเหตุไม่เจอ หมอบอกว่าต้อง ใช้เนื้อกระต่ายเป็น ๆ มาทำยารักษาจึงจะหาย พี่ชายของจักรจึงบอกให้จักรไปจับกระต่ายมา แล้วก็ได้พบกระต่ายน้อยตัวหนึ่งกำลังกิน ข้าวกล้าอย่างเพลิดเพลิน เขาค่อย

หัวข้อประเด็น

- อานิสงส์การรักษาศีล

ข้อความต้นฉบับในหน้า

คลายตัวออก เหมือนไม่อยากทำร้ายเขา แล้ว ก็เลื้อยเข้าป่าไป นี่ก็เป็นเพราะอานิสงส์การ รักษาศีลที่สมาทานไว้ไม่ให้ขาด ทำให้รอดชีวิต มาได้อย่างหวุดหวิด.. สัมปัตตวิรัติ คือ ความตั้งใจงดเว้น จากบาป เมื่อเกิดเรื่องปัจจุบันทันด่วนขึ้น เฉพาะหน้า แม้ว่าจะไม่ได้สมาทานศีลไว้ แต่เมื่อมีเหตุการณ์ที่ชวนให้ล่วงละเมิดศีล ก็คำนึงถึงชาติตระกูล การศึกษา หรือความดี ต่าง ๆ เป็นต้น แล้วเกิดหิริโอตตัปปะขึ้น จึงตั้งใจที่จะงดเว้นจากบาปในขณะนั้น ดังเรื่องราวของคนใจงามที่ชื่อจักร เมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็กอยู่นั้น คุณแม่ล้มป่วย ลงด้วยโรคที่หาสาเหตุไม่เจอ หมอบอกว่าต้อง ใช้เนื้อกระต่ายเป็น ๆ มาทำยารักษาจึงจะหาย พี่ชายของจักรจึงบอกให้จักรไปจับกระต่ายมา แล้วก็ได้พบกระต่ายน้อยตัวหนึ่งกำลังกิน ข้าวกล้าอย่างเพลิดเพลิน เขาค่อย ๆ เดินย่อง เข้าไปใกล้ ๆ เพื่อจะจับเป็นให้ได้ ฝ่ายเจ้า ๆ กระต่ายน้อยได้ยินเสียงคน ก็รีบวิ่งหนี เอาตัวรอด แต่โชคร้ายกระโดดพลาดไปโดน เถาวัลย์พันเกี่ยวเอาไว้ ได้แต่ดิ้นรนไปมา จนขนหลุดลุ่ยและร้องด้วยความตกใจกลัว เด็กชายจักรวิ่งไล่ตามมาติด ๆ เห็นเป็นโอกาสดีก็รีบเข้าไปจับทันที แต่เมื่อ สังเกตเห็นอาการลนลานของกระต่ายน้อย ก็เกิดความสงสารขึ้นมาอย่างจับใจ พลางนึก ในใจว่า “ควรหรือที่เราจะเอาชีวิตของผู้อื่น มาแทนชีวิตมารดาของเรา” ด้วยความเมตตา ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน อีกทั้งไม่อยากทําบาป จึงปล่อยกระต่ายน้อยเข้าป่าไป พร้อมกับพูด ปลอบใจว่า “เจ้าจงไปกินหญ้ากินน้ำของเจ้า ตามสบายเถิด แม้ว่าเราจะรักแม่มาก แต่ก็ไม่ อยากเบียดเบียนเจ้า เราต้องรักษาศีล ด้วยความที่อยากให้คุณแม่หายป่วย จักรไม่ สงสัยในคำสั่งของพี่ชายเลย รีบออกเดินทาง ไปทุ่งนาที่ติดชายป่าละเมาะเพื่อหากระต่าย ให้บริสุทธิ์” ๐๔ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More