ชีวิตบนดอยสวรรค์ : หน้า 49/175

หลังจากหอบลูกจูงหลานเดินทางผ่านป่าเขา ขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นระยะทางไกลถึง ๒๐ กว่ากิโลเมตร เพื่อไปทำบุญที่หมู่บ้านอื่นกันมาเป็นเวลาช้านาน ทุกวันนี้ชาวบ้านบน ดอยสวรรค์ มีวัด มีเจดีย์ มีศาสนสถาน ที่พวกเขาช่วยกันสร้างขึ้นมาเป็นศูนย์รวมใจแล้ว เรื่องราวจากที่สูงของคนจิตใจสูงต่อไปนี้ ได้รับการถ่ายทอดจากช่างภาพคนหนึ่ง ที่ไปใช้ ชีวิตอยู่บนดอยสวรรค์เป็นเวลาเกือบเดือน เพื่อเก็บภาพภารกิจสร้างเจดีย์น้อยดอยสวรรค์ โดยเฉพาะ “ดอยสวรรค์” บ้านแม่โขง ตำบล นาเกียน อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ เป็น ที่อยู่อาศัยของชาวกะเหรี่ยง และเป็นพื้นที่ที่ อยู่ไกลจากความเจริญทางวัตถุ ในหมู่บ้าน แห่งนี้ไม่มีการซื้อขาย พวกเขาปลูกข้าว ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ เพื่อเป็นอาหารในครอบครัว และนํามาแลกเปลี่ยนกัน เสื้อผ้าส่วนใหญ่ก็ ทอใช้เอง เครื่องใช้ต่าง ๆ ก็ทําขึ้นเอง ชาวบ้าน ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีไฟฟ้า และไม่มีอีกหลาย อย่างที่สื่อถึงความเจริญทางวัตถุ แต่ความสุข ๆ สงบและความเจริญทางจิตใจของพวกเขามี มากอย่างไม่น่าเชื่อ นอกจากนี้ พวกเขายังมีความรัก พระพุทธศาสนาอย่างสุดซึ้ง และฝักใฝ่ในการ ทําบุญมาก เมื่อสร้างวัดแล้ว ก็ตั้งใจทำบุญกัน เต็มที่ เพราะประสบการณ์จากการเดินทางไป ทำบุญด้วยเท้าเปล่าไกลถึง ๒๐ กิโลเมตร (กิโลตอย) ทําให้เขาเห็นคุณค่าของ “บุญ” ว่า เป็นสิ่งที่หาได้ยากขนาดไหน ในวันพระพวกเขาจะหยุดงานทุกอย่าง เพื่อไปทำบุญที่วัด ทุกเช้าก็จะรีบตื่นขึ้นมา คอยพระ จะได้ตักบาตรกับท่าน ตอนเย็นก็ไป พฤษภาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๔๗