พระสถูปเจดีย์ : หน้า 104/175

อยู่ให DOU ความรู้สากล เรื่อง : พระมหาวุฒิชัย วุฑฒิชโย ป.ธ.๙ พระสถูปเจดีย์ คือ สัญลักษณ์แสดงความรุ่งเรือง ของพระพุทธศาสนา ขอบคุณภาพ จากเว็บไซต์ http://en.wikipedia.org/wiki/Stupa หลังจากที่พระพุทธศาสนาเสื่อมสูญจาก อินเดียและไปเจริญรุ่งเรืองในต่างประเทศแล้ว ชาวอินเดียส่วนใหญ่ลืมศาสนสถานทาง พระพุทธศาสนา ปล่อยให้รกร้างขาดการดูแล ในปี พ.ศ. ๒๔๓๙ ดร.ฟูห์เรอร์" ค้นพบ หลักศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราช ซึ่งปัก อยู่ท่ามกลางทุ่งนา มีอักษรพราหมีบันทึกไว้ และแปลเป็นภาษาไทยว่า “พระเจ้าปิยทัสสี จนกระทั่งมีนักโบราณคดีทําการขุดค้นโบราณ ผู้เป็นที่รักของทวยเทพ ครั้งครองราชย์ได้ ๒๐ สถานต่าง ๆ ในอินเดีย ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๑๗๖๓ จึงทําให้ชาวพุทธในอินเดียและต่างประเทศเกิด ความตื่นตัวในการช่วยกันฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ขึ้นใหม่อีกครั้ง ในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ นักโบราณคดีชาว อังกฤษค้นพบซากเมืองโบราณขนาดใหญ่ทาง ตอนเหนือของรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งชาวบ้าน เรียกว่า “สาเหตุ-มาเหตุ” เมืองโบราณนี้เป็น ที่ตั้งของวัดพระเชตวันมหาวิหาร กรุงสาวัตถี งลักษณะเจดีย์และพระวิหารที่ค้นพบที่เมืองนี้ สอดคล้องกับเรื่องราวในพุทธประวัติที่อ้างถึง หมู่กุฏิพระสาวก หมู่พระเจดีย์ และธรรมศาลา ในสมัยพุทธกาล พรรษา เสด็จมาด้วยพระองค์เอง ทรงทำ สักการบูชา และรับสั่งให้ทําเสาศิลาเป็นรูป วิคฑะ เพื่อเป็นเครื่องหมายว่า “ณ ตรงนี้ พระพุทธเจ้า ผู้ทรงพระนามว่าศากยมุนี ได้ ประสูติ ณ หมู่บ้านลุมพินี พระองค์รับสั่งให้ ยกเสาศิลาเพื่อประกาศว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า ประสูติ ณ ที่นี้" ในเดือนมกราคม พ.ศ. ๒๔๔๑ นายดับเบิลยู ซี. เปปเป (William Claxton Peppe) ขุดค้นสถูปแห่ง หนึ่ง ณ หมู่บ้านปิปราหวา (Piprahwa) ทางทิศใต้ ของกรุงกบิลพัสดุ์ ได้พบพระบรมสารีริกธาตุ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรรจุในผอบ ซึ่งมี แผ่นจารึกเป็นภาษาพราหมี มีความหมายว่า “พระบรมสารีริกธาตุของพระผู้มีพระภาคเจ้า 1 บางท่านกล่าวว่าผู้ค้นพบ คือ เซอร์อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม ๑๐๒ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๗