การเล่าประวัติของพญานาค : หน้า 109/175

พบปะกัน แต่ก็มีช่วงเวลาหนึ่งที่พญานาคตัวเล็ก สงบเป็นสมาธิ แล้วปล่อยดวงไฟออกจากปาก ขณะที่ลูกกำลังดูอยู่นั้น ตลอดเวลาลูก ได้ยินเสียงเล่าจากพญานาคตัวหนึ่ง ลูกหัน ไปดู ก็เห็นพญานาคตัวใหญ่มาก มีสีทอง เกล็ดแข็งแวววาว ใหญ่ที่สุดในจำนวนที่ลูกเห็น ในขณะที่เล่าลูกเห็นทั้งตอนที่เป็นพญานาค และข้างหน้าของพญานาคเป็นตัวมนุษย์ (คล้ายรูปภาพในหนังสือพญานาคที่ออกตอน ช่องนี้มีคำตอบ D M C หนึ่ง เป็นภาพที่มนุษย์ผู้ชายคนหนึ่งคุกเข่า กำลังถวายของสิ่งหนึ่งเพื่อบูชาคุณของ พระพุทธเจ้า ผู้ชายคนนี้นับถือพระพุทธเจ้า เพราะพระพุทธเจ้าทำให้เขาหมดความทุกข์ (ผู้ชายคนนี้เคยเกิดความทุกข์ร้อน) เขานับถือ พระพุทธเจ้าตลอดมา ซึ่งชายคนนี้เป็นเหมือน ปู่หรือพ่อของเขา แล้วเขาก็ศรัทธาพระพุทธเจ้า สืบต่อกันมาตามบรรพบุรุษของเขา จากนั้น ก็จะมีภาพบอกถึงวันเวลาของการพ่นดวงไฟ ว่าจะมารวมตัวกันและพ่นดวงไฟในวันไหน ต้นเดือนตุลาคม แต่เขาอายุมากกว่านั้น) หัวเกล้าจุกมีเส้นสีเขียว ๆ รัดตรงจุก เสือแนบ เนื้อเป็นสีทองเหมือนถอดออกไม่ได้ มีเครื่อง ประดับเป็นสังวาล มีทับทิมสีแดงอยู่ตรงกลาง เขาตัวใหญ่มาก และรู้สึกว่าเป็นทั้งคนและ พญานาคในตัวเดียวกัน ตัวเขาเป็นสีทอง หงอนแดงสูงมาก ลูกรู้สึกว่าลูกตัวเล็กกว่าเขา แต่ก็ตัวใหญ่กว่าพญานาคตัวอื่นที่กำลังพ่น ดวงไฟ แล้วรู้สึกว่าแม่น้ำโขงเล็กมากค่ะ ทั้งที่ ปกติขณะไม่ได้อยู่ในความฝัน แม่น้ำโขงกว้าง ใหญ่ที่สุด ในนั้นเหมือนลูกนอนคุย พญานาค ที่คุยกับลูกเป็นพญานาคที่มีอำนาจและเป็น ผู้ใหญ่ที่สุดในนั้น (เหมือนเป็นหัวหน้าค่ะ) มี ขนาดใหญ่และสวยงาม ส่องแสงเป็นประกาย มากกว่าตัวอื่น แต่ก็ไม่แก่หง่อมแบบมีเครา ถ้าเทียบกับอายุมนุษย์ก็ประมาณ ๓๐ กว่าปี ดูภูมิฐาน พญานาคตัวนี้เล่าถึงประวัติความเป็น มาของการพ่นดวงไฟให้ลูกฟัง โดยมีภาพนิ่ง ประกอบด้วย เหมือนภาพสไลด์เล็ก ๆ ประกอบ การเล่า โดยเล่าถึงเหตุผลของการพ่นดวงไฟ ว่า เดิมพญานาคกลุ่มอื่นไม่ได้มีการพ่นดวงไฟ แบบนี้ และตัวเขาไม่ใช่เป็นตัวแรกที่พ่น ดวงไฟ แต่เขาทำตามบรรพบุรุษ แล้วก็มีภาพ และมีภาพพระพุทธเจ้าเสด็จลงมาจากบันได ที่ทอดยาวลงมา แล้วมีคนเกล้าผมมวย ไม่ใช่ มนุษย์แต่เป็นอะไรไม่รู้ จากภาพเห็นแสงสีสวย มาก เปล่งรัศมีออกมาจากคนที่มารออยู่ตรง บันได หลายสีแตกต่างกันไป แต่แสงจาก รอบ ๆ ตัวพระพุทธเจ้าสว่างที่สุด ยิ่งกว่าดวง อาทิตย์ แต่เย็น พญานาคบอกว่าเขาพ่นดวงไฟเพื่อ บูชาพระพุทธเจ้าในวันนั้น แล้วทำสืบต่อกัน นานมากจนถึงทุกวันนี้ โดยทุกครั้งที่ออกมา พ่นดวงไฟ เขาจะดูจากวันที่พระจันทร์สุกสว่าง กลมโต แล้วมีภาพพระจันทร์ขึ้นมาให้ดู ใน วันที่พระจันทร์สุกสว่างแล้วมีการพ่นดวงไฟ เปรียบเหมือนงานบุญ (งานวัด) ของโลกมนุษย์ ที่ทุกคนจะมาช่วยกันเพื่อแสดงความศรัทธา ต่อพระพุทธเจ้า และเป็นการสร้างบุญด้วย เขาเล่าว่าไม่ใช่นาคทุกตัวจะออกมา พ่นดวงไฟแบบเขา พญานาคกลุ่มอื่นในช่วง เวลานี้ก็ถือศีลอย่างเดียวอยู่ในที่ของเขา มีภาพพญานาคถือศีลอยู่ในที่ของเขาให้ดู (เขาขดตัว ไม่ได้นอนยาว ๆ) ในที่ที่ถือศีลจะ เป็นล็อก ๆ ของใครของมัน เป็นช่องเป็นโพรง ไม่มีนา แล้วก็เล่าว่าเดิมบรรพบุรุษเขาไม่ได้ พฤษภาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๑๐๗