การภาวนาและการเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 77/175

จากเรื่องราวประสบการณ์ที่เป็นตัวอย่างของอานุภาพการภาวนา ในเบื้องต้น เราจะสามารถนำมาเป็นเครื่องประเมินตัวเองได้ในระดับ หนึ่งว่า ทำไมบางท่านนั่งสมาธิมานานมาก แต่ไม่เป็นสมาธิสักที ซึ่ง อาจจะวินิจฉัยได้ว่า เรายังทำตามขั้นตอนที่ครูบาอาจารย์ท่านแนะนำ สั่งสอนมาไม่ครบถ้วนหรือไม่ต่อเนื่อง คือ บางท่านไม่ค่อยจดจ่อกับการ ภาวนา ประกอบกับมีใจที่ยังไม่ละเอียดและไม่แข็งแรงพอ จึงทำให้พ่ายแพ้ ต่อนิวรณ์ทั้งหลายได้ง่าย แต่หากเราภาวนาจนกระทั่งใจละเอียดนุ่มนวล 66 ทําไมบางท่านนั่งสมาธิมานานมาก แต่ไม่เป็นสมาธิสักที ซึ่งอาจจะวินิจฉัยได้ว่า เรายังทำตามขั้นตอนที่ครูบาอาจารย์ท่านแนะนำ สั่งสอนมาไม่ครบถ้วนหรือไม่ต่อเนื่อง ความรู้สึกค่อย ๆ กลืนเข้าไปสู่ความละเอียดภายใน และใจเคลื่อนเข้า สู่กลางของกลางได้เองโดยอัตโนมัติแล้วจึงหยุดภาวนา ก็ไม่เป็นปัญหา แต่ที่ส่วนใหญ่ยังมีปัญหา ก็เพราะขาดการภาวนา หรือไม่ได้ภาวนา อย่างต่อเนื่องนั่นเอง บางคนเมื่อมีความทุกข์จึงมาภาวนา ความต่อเนื่อง จากการภาวนาจึงทำให้เห็นผลที่ดีต่อชีวิตและจิตใจอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น เรามาเร่งทําความเพียร หมั่นเจริญภาวนา “สัมมา อะระหัง” กันเถิด เพื่อให้บังเกิดผลอันประเสริฐ คือการเข้าถึง พระธรรมกายภายใน สมความปรารถนากันทุกคน.. 99 พฤษภาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๗๕