ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่ประกาศเอาไว้ ปรากฏว่าเครื่องเสีย ใช้การไม่ได้ เสียงานเสียการหมด
หลวงพ่อจึงต้องใช้วิธีใหม่ โดยกำหนดลงไปเลยว่า ชุดนี้เป็นของหลวงพ่อใช้ ไม่ให้ยืม ส่วน
ที่สำหรับมีไว้ให้ยืม ก็มีไว้ส่วนหนึ่ง และไม่ควรเป็นชนิดออโตเมติกซึ่งบอบบาง ต้องใช้ชนิดที่ทนมือ
ทนเท้าไม่เสียง่าย ๆ จึงจะดี แต่ขนาดมีให้ยืมแล้ว ยังไม่ส่งคืนตามเวลา ต้องให้หลวงพ่อมีงานเพิ่ม
ขึ้นอีกอย่างหนึ่ง คือต้องคอยทวงของคืน
ฟังมาถึงตรงนี้แล้ว ใครที่เคยทำผิดพลาดมาในทำนองเดียวกันนี้ก็ขอให้เลิกเสีย เมื่อยืม
ของของใคร นอกจากจะรู้จักถนอมของแล้ว ต้องรีบนำกลับไปคืน ยิ่งถ้าหากว่าของนั้นเป็นของ
ผู้บังคับบัญชา ของนาย ต้องรู้จักถนอมให้ดี ของบางอย่างเป็นของส่วนตัวของท่านโดยเฉพาะ
อย่าเอาไปใช้เด็ดขาด เพราะจะเป็นการละลาบละล้วงและตีตัวเสมอท่าน ส่วนใครที่ทำหน้าที่รักษา
ของของเจ้านาย ก็ต้องหมั่นทวง หมั่นตาม แต่ต้องทำตามความเหมาะสม เช่น ถ้าเป็นระดับผู้ใหญ่
ยืมไป เราเป็นเด็กจะไปทวงก็ใช่ที่ ควรเรียนให้ท่านทราบ แล้วให้ท่านไปทวงกันเอง จึงจะเหมาะ
๑๐
อย่าเลินเล่อในการรักษาและขับรถยนต์
การขับรถนั้น ถ้าพลาดเพียงนิดเดียว ก็อาจบาดเจ็บ
หรืออาจถึงแก่ชีวิตได้ คนที่รักชีวิตตัวเอง
จึงต้องไม่ขับรถเร็วหรือประมาทเลินเล่อ
และต้องหมั่นตรวจเช็กรถยนต์
ให้อยู่ในสภาพปกติอยู่เสมอ
อย่าดันทุรังใช้แม้ในสภาพผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ
๑๐. อย่าเลินเล่อในการรักษาและขับรถยนต์
เราเป็นคนขับรถยนต์และรถม้าก็ดี เราควรจะปฏิบัติการนั้น ๆ อันเป็น
หน้าที่เราทำด้วยการพินิจพิเคราะห์ให้ดี ปราศจากความสะเพร่าและมักง่ายใน
เหตุการณ์ต่าง ๆ การรักษาก็ให้ทำให้สอาดเรียบร้อยตามหน้าที่ตลอดถึงสิ่งของ
ที่จะใช้ในการนั้น อย่าให้สุรุ่ยสุร่าย หมดเปลืองไปด้วยเหตุไม่จำเป็นได้จึงจะดี
และสิ่งใดที่เป็นของทำยากและราคามาก อันซึ่งเรายังไม่เคยทำแก้ไข ก็อย่าเพ่อ
ไปแก้ไขทําเข้าก่อน ซึ่งไม่มีความรู้พลาดพลั้งของนั้นจะเสียมากไป เมื่อเจตนา
ดี อยากจะรู้อยากจะทําได้บ้าง ก็จงร่ำเรียนสืบสวนกับผู้รู้เขา เข้าใจดีเสียก่อน
จึงทำ และสิ่งใดที่รู้สึกว่าเสีย ถ้าขัดข้องมีขึ้นนั้น ต้องร่ำเรียนให้นายท่านทราบ
เพื่อจะได้รีบแก้ไขเสีย อย่าละเลยไว้จนเสียมาก ถ้าเกิดอันตรายจึงจะดี และใน
การขับรถก็ดี ต้องพินิจพิเคราะห์ลู่ทางไปมาให้ดี อย่าเผลอเพลินปล่อยอารมณ์
ไม่ได้ จะเกิดเหตุ เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ย่อมเป็นอันแน่ที่จะต้องเสีย อย่างน้อยที่สุด
๙๒ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๗