กุศลกรรมบถ ๑๐ : หน้า 3/163

อยู่ในบุญ กุศลกรรมบถ ๑๐ เรื่อง : พระมหาเสถียร สุวณฺณฐิโต ป.ธ. ๙ / พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี ป.ธ. ๙ ภาพประกอบ : กองพุทธศิลป์ ศีลธรรม-มนุษยธรรม เอวญเจ สตฺตา ชาเนย ทุกฺขาย ชาติสมฺภโว น ปาโณ ปาณิน หญฺเญ ปาณฆาต หิ โสจติ ถ้าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้อย่างนี้ว่า การเกิดนี้เป็นทุกข์ สัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์ เพราะว่าผู้มีปกติฆ่าสัตว์ย่อมเศร้าโศก (มตกภัตตชาดก) การฆ่าหรือประทุษร้ายร่างกายผู้อื่น รวมทั้งสัตว์ทั้งหลาย ล้วนชื่อว่าน่าความทุกข์กาย ทุกข์ใจมาสู่ตนและผู้อื่น ได้ชื่อว่าเป็นการละเมิด ศีลข้อ ๑ ซึ่งเป็นมนุษยธรรม การละเมิด ศีลในทุกระดับ ไม่ว่าจะถึงขั้นศีลขาด ศีลทะลุ ศีลด่าง หรือศีลพร้อย ล้วนแต่เป็นการทำลาย คุณภาพใจให้เสื่อมลง หรือที่เราเรียกว่าเป็น บาป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากละเมิดศีลในกรณี ที่เกิดโทษมาก เป็นบาปมาก คุณภาพใจก็จะ ยิ่งถูกทําลายให้เศร้าหมองมากขึ้น เราจึง ควรศึกษาเรื่องเหล่านี้ เพื่อให้เราสามารถรักษา ศีลได้อย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ อันจะน่าไปสู่ความ สงบใจ ที่ทำให้สมาธิและปัญญาเจริญขึ้น การทำลายชีวิตผู้อื่นแม้เพียงครั้งเดียว แต่ผลที่ตามมา จะกลับมาทำลายตัวเราอีก หลายครั้งอย่างคาดไม่ถึง ดังเรื่องราวอันน่า สะเทือนใจของผู้ที่ต้องชดใช้ความผิดด้วยชีวิต ของตนครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งเราสามารถพบเห็น ได้ในสังคมยุคปัจจุบัน เช่น บางคนกำลังเดิน บนฟุตปาธ ก็ถูกรถเสียหลักพุ่งเข้าชนจน เสียชีวิตทันที หรือบางคนนอนเล่นอยู่บนเรือ แต่ถูกรถตกจากสะพานลงมาทับตายคาที่ ซึ่งเป็นการตายที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น เพราะผู้ตาย อายุยังน้อย ชีวิตทางโลกกำลังเจริญรุ่งเรือง แต่ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนมีเหตุในอดีตทั้งสิ้น เหตุในอดีต คือ กรรมที่ตนเองเคยทำเอาไว้ ซึ่งจ้องหาโอกาสตามมาส่งผลเสมอ เหมือนเมื่อครั้งอดีต พราหมณ์ผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียง มีความคิดที่จะ บวงสรวงดวงวิญญาณของผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ๐๒ อยู่ในบุญ สิงหาคม ๒๕๕๗