ข้อความต้นฉบับในหน้า
เองน่าจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้อีกไม่นาน เธอจึง
บวนขวายทําบุญ รักบุญ และมาเป็นอาสาสมัคร
ช่วยงานวัดอย่างเต็มที่เต็มกำลัง ด้วยหัวใจที่ร่าเริง
บันเทิงในบุญเสมอมา
ในระหว่างที่น้องบัวบุญกำลังสงสัยและ
เอะใจอยู่นั้น ด้วยความที่เธอมีความคุ้นเคยและ
ชอบมาวัดรับบุญอยู่เป็นประจำ รวมกับความที่
เธอรักและผูกผันกับคุณครูไม่ใหญ่ กายละเอียด
ของน้องบัวบุญจึงได้แว็บมาที่วัดทันที
เมื่อน้องบัวบุญแว็บมาที่วัดแล้ว เธอก็ได้
เห็นภาพการรับบุญต่าง ๆ ที่เธอคุ้นเคยมา
ปรากฏฉายให้เห็น ด้วยเหตุนี้กายละเอียดของ
เธอจึงเริ่มสดใสและสว่างไสวขึ้นไปตามลำาดับ
๔. เมื่อเวลาผ่านไป น้องบัวบุญเริ่มรู้ตัว
และยอมรับว่า ตัวเองเสียชีวิตแล้ว และใน
ระหว่างนี้ กายละเอียดของเธอก็แว็บไปแว็บมา
ระหว่างวัดและที่บ้าน
ขณะที่กายละเอียดของเธอแว็บมาที่วัด
ๆ
นั่น เธอก็ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ภายในวัด เช่น
สภาธรรมกายสากล มหาธรรมกายเจดีย์ และ
โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เป็นต้น ซึ่งเป็น
สถานที่ที่เธอเคยมารับบุญในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่
ท่าให้ภาพบุญต่าง ๆ ที่เธอเคยท่าเอาไว้มาฉาย
ปรากฏให้เธอเห็น ซึ่งทำให้เธอปลื้มปีติเบิกบาน
ใจมาก
ๆ
จากนั้น เธอก็ก้มลงกราบพระประธาน
กราบมหาธรรมกายเจดีย์ในทันที เมื่อกราบแล้ว
เธอก็นั่งสมาธิตามหลักวิชชาที่เธอเคยศึกษามา
(คือ นึกถึงดวงแก้วใส ๆ และภาวนา “สัมมา
อะระหัง”) เป็นเวลาสั้น (ประมาณ ๕-๑๐
นาที) ในทุก ๆ ที่ที่เธอไป ซึ่งทำให้กายละเอียด
ของเธอมีความผ่องใสและสว่างไสวแบบนวล ๆ
ช่องนี้มีคำตอบ D M C
มากยิ่งขึ้น
๕. ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ ๑๒ มิถุนายน
กายละเอียดของน้องบัวบุญก็มาอยู่ที่วัด และได้
ร่วมงานบุญตลอดทั้งวัน
เสร็จงานบุญแล้ว กายละเอียดของ
น้องบัวบุญก็มานั่งสมาธิทบทวนบุญอยู่หน้า
มหาธรรมกายเจดีย์ ด้วยความที่น้องบัวบุญ
รู้และตระหนักดีว่า “ตัวเธอเสียชีวิตแล้ว” ทำให้
ในตอนนั้นเธอมีใจที่หยุดนิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
จนเห็นดวงธรรมใส ๆ ผุดขึ้นมาที่ศูนย์กลางกาย
5. ในวันจันทร์ที่ ๑๓ มิถุนายน กาย
ละเอียดของน้องบัวบุญก็มีความรู้สึกว่า เธอจะ
มีเวลาอยู่ในโลกนี้อีกไม่นานแล้ว ก่อนที่เธอจะ
ต้องเดินทางไปสู่อีกโลกหนึ่ง เธอจึงกลับไปบ้าน
ของเธอ
น
จากนั้นรายละเอียดของน้องบัวบุญก็กราบ
ขอบพระคุณคุณพ่อคุณแม่ ที่ให้กายมนุษย์หยาบ
แก่เธอมาสั่งสมบุญ สร้างบารมี หลังจากนั้น
ก็แว็บไปหาคุณอา ซึ่งเธอรักและผูกพันมาก
และกราบขอบพระคุณคุณอาที่พาเธอมาสร้าง
บารมีที่วัด
๗. เมื่อกราบขอบพระคุณผู้มีพระคุณ
แล้ว กายละเอียดของน้องบัวบุญก็กลับมาวัด
และมาต้อนรับคุณครูไม่ใหญ่ที่หน้าโรงเรียน
อนุบาลฝันในฝันวิทยาเหมือนที่เคยทำอยู่เป็น
ประจําในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ และเข้ามาฟังธรรม
จากคุณครูไม่ใหญ่ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน
วิทยา
เมื่อคุณครูไม่ใหญ่เดินทางกลับแล้ว เธอ
ก็กลับมานั่งสมาธิทบทวนบุญต่อที่หน้า
มหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่งในตอนนี้ใจของเธอ
ติดอยู่กับธรรมะภายในอย่างเดียว และเห็น
สิงหาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๙๓