การเข้าถึงพระภายใน : หน้า 92/163

ต้องเอาให้ได้ เพราะคุณครูไม่ใหญ่มีความตั้งใจ มากเลยว่า เข้าพรรษานี้จะอธิษฐานให้ทุกคน ที่เข้ากะ เข้าถึงพระภายใน (สาธุ) ให้เข้าถึง ทุกคนเลย (สาธุ) จะให้ได้บุญเยอะ ๆ ทุกคน เลย เราต้องเอาใจมาเชื่อมกันที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗ ต้องให้ได้ อย่าให้ขาดแม้แต่เพียง วันเดียว ต้องให้ได้ ให้เป็นพรรษาอัศจรรย์!” (สาธุ) ๑๑/๗/๕๗ วันที่ ๑๙ ก.ค. ๕๗ คุณครูไม่ใหญ่ก็ฝาก โอวาทมาถึงลูก ๆ เขตนอก เขตใน ว่า “ต้อง มีสรณะภายใน คือ เข้าถึงพระธรรมกาย ถึงแก่ ก็แก่อย่างเท่ ๆ แก่ก็เท่ คือ แก่แต่เพียงภายนอก แต่ภายในมีที่พึ่ง แม้แต่เจ็บก็เหมือนกัน เจ็บก็ เพราะสังขาร ถ้ามีพระธรรมกายเป็นที่พึ่งนะ http://goo.gl/fJ7Hr5 ช่องนี้มีคำตอบ D M C เจ็บก็เท่ คือ แม้กำลังจะตายก็ไม่ได้หวาดหวั่น และพร้อมที่จะเดินทาง เพราะเข้าถึงพระภายใน ถ้าตายก็ตายอย่างเท่ แก่ก็เท่ เจ็บก็เท่ ตายก็เท่ คือ ไม่ได้หวาดหวั่นต่อมรณภัยเลย ไม่ได้ หวาดหวั่นต่อความแก่ ความเจ็บ และความตาย เพราะมีที่พึ่ง อย่างนี้ดีนะ เท่ดี ต้องเท่อย่างนี้ เพราะฉะนั้นถ้าใครจะใช้คำว่าเท่ก็ต่อเมื่อได้ เข้าถึงพระภายในตัว ไม่งั้นหมดสิทธิ์ใช้คำว่าเท่ ภายในพรรษานี้น่าจะเท่กันทั้งทีม ทั้งเขตนอก เขตใน คือ อยู่กะแบบเท่ ๆ จะได้เชื่อมกันได้ดี ไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัย อย่างนี้พญามารขนพอง สยองเกล้า พญามารกลัวคนที่ไม่กลัว เพราะมี ที่พึ่งภายใน เทไหมลูก เท่ก็ลุยเลย รับชมรูปแบบ Video ผ่านทาง Application QR code ในมือถือ และ Tablet Case Study ก ร ณี ศึ ก ษา กราบนมัสการคุณครูไม่ใหญ่ ด้วยความเคารพอย่างสูง ด.ญ. บัวบุญ ปัญญาโกวิทกุล ชื่อเล่น น้องบัว อายุ ๑๐ ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้น ป.๕ โรงเรียนยุวทูตศึกษา กรุงเทพฯ น้องบัวเป็น เด็กดี V-Star เป็นคนรักการทําบุญตั้งแต่เด็ก ชอบใส่บาตรและสวดมนต์เป็นประจำ บ เด็กก็ไปดุสิตบุรีได้ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๔ น้องบัวมีโอกาสมาวัดพระธรรมกาย ครั้งแรกตอนอายุ ๔ ขวบโดยคุณอาพามาทำบุญ ที่วัด จนกระทั่งอายุ 5 ขวบ น้องบัวได้ย้าย มาเรียนที่กรุงเทพฯ จึงได้มีโอกาสมาเข้าค่าย ยุวกัลยาณมิตร และเป็นอาสาสมัครที่วัด ได้มา ต้อนรับหลวงพ่อ และเข้าโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยาเป็นประจำ หลังจากส่งคําถาม ไปกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่แล้ว ก็มีคำตอบจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาดังนี้ ๑. ในคืนวันพุธที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๔ (ซึ่งเป็นคืนที่เสียชีวิต) ก่อนที่น้อง บัวบุญจะเสียชีวิต เธอนึกถึงบุญทุกบุญที่คุณอา ของเธอทำให้ อีกทั้งยังพยายามทำสมาธิภาวนา “สัมมา อะระหัง” ควบคู่กันไปด้วย ด.ญ. บัวบุญ ปัญญาโกวิทกุล (เทพธิดาดุสิตบุรี เจ้าของเคส) แต่อย่างไรก็ตาม ความตายเป็นสิ่งที่ ไม่มีนิมิตหมาย และไม่เคยละเว้นใคร ไม่ว่าจะ เป็นเด็กน้อยตัวเล็ก ๆ หรือผู้ใหญ่ตัวโต ๆ ดังนั้นเมื่อวาระสุดท้ายของน้องบัวบุญมาถึง น้องบัวบุญจึงจําต้องออกจากกายหยาบ ทั้ง ๆ สิงหาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๙๑