การกลับคืนของทรัพย์สมบัติ : หน้า 7/175

ถึงแม้เหตุการณ์จะเป็นเช่นนี้ พ่อค้าก็ ไม่ยอมละทิ้งทรัพย์สมบัติเหล่านั้น กลับขนไป กองไว้ที่ตลาด ด้วยความหวังว่า ถ้าหากผู้มีบุญ มาพบเข้าก็คงจะเห็นเป็นเงินเป็นทองขึ้นมาแน่ และแล้วความหวังของพ่อค้าหนุ่ม คนนั้นก็สัมฤทธิผล เมื่อนางเสสวดีไปที่ตลาด นางเดินเข้าไปหาพ่อค้าแล้วถามขึ้นว่า “ทำไม ท่านจึงนำแก้วมณี แก้วมุกดา และเงินทอง มากมายมากองไว้เช่นนี้เล่า สิ่งเหล่านี้คว เก็บไว้ให้ดีในที่มิดชิดมิใช่หรือ” พ่อค้ารีบให้ นางไปจับต้องสมบัติเหล่านั้นดู ในที่สุดถ่าน กระเบื้อง ก้อนหิน และก้อนกรวด ก็กลายเป็น แก้วแหวนเงินทองเหมือนเดิม พ่อค้าหนุ่ม รู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของนาง จึงให้ผู้ใหญ่ ไปสู่ขอนางมาเป็นภรรยา เมื่อพ่อค้าอยู่ครองคู่กับนาง ก็ได้เห็น ความประพฤติที่ดีงาม หาข้อตำหนิไม่ได้เลย จึงเปิดประตูเรือนคลัง แล้วถามว่า “น้องหญิง เจ้ามองเห็นอะไรในคลังนี้บ้าง” นางตอบว่า “ดิฉันมองเห็นเงิน ทองคำ และแก้วมณีจำนวน มากกองอยู่" พ่อค้าหนุ่มจึงเล่าให้นางฟังว่า “ที่ทรัพย์สมบัติเหล่านี้หายไปหมด เพราะ บาปกรรมของพี่ แต่บัดนี้ทรัพย์สมบัติกลับมี ขึ้นอีกด้วยบุญบารมีของน้อง นับแต่นี้ไป ขอให้น้องจงจัดแจงดูแลทรัพย์สมบัติทั้งหมด ในบ้านเพียงผู้เดียว พี่จะใช้สอยเฉพาะส่วนที่ น้องให้เท่านั้น” นางได้ทำหน้าที่เป็นศรีภรรยา คอยดูแล ทรัพย์สมบัติและดูแลกิจการภายในบ้านเป็น อย่างดี ต่อมา นางทราบข่าวการปรินิพพานของ พระสารีบุตร จึงสั่งคนรับใช้ให้ถือผอบดอกไม้ ทองคำและของหอม แล้วไปลาพ่อของสามี แต่ พ่อสามีห้ามปรามนางด้วยความห่วงใยว่า “ลูก อย่าไปเลย เจ้ากำลังมีครรภ์แก่ ที่นั้นมีคน มากมาย เจ้าอาจถูกผู้คนเบียดเสียดหรือเหยียบ เอาได้ แค่ส่งดอกไม้และของหอมไปก็พอแล้ว” สิงหาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๑๕ YNB AUG 2-6.indd 5 7/28/2559 BE 17:24